Als jongere in je kracht staan! Met Viola Knoppers (kinesioloog en Merkaba healer) | Nature Studio ep. 3

Automatisch uitgeschreven, dus er kunnen fouten in staan.

00:01

In deze aflevering is een bijzondere vrouw te gast. Viola. Met haar hebben we het over waarom zoveel jongeren kampen met mentale problemen. Ze geeft handige tips en we hebben het over hoe je je eigen kracht kunt vinden. We filosoferen over het leven en de rol van jongeren in de huidige wereld. In deze heerlijke plek in de natuur. Sit back, relax and enjoy.

Ik vind het ook een beetje dubbel, hele social media. Ik gebruik het wel voor klanten. Maar persoonlijke dingen zet ik echt heel weinig op. Of gewoon, oh leuk, gaan uit eten. Ja niet echt. Ook als ik op vakantie ben geweest, ook nooit dat ik op vakantie ben. Maar ze bouwen gewoon een hele profiel van je op. En ze weten precies als je ergens aan het surfen bent. En dan ziet Facebook dat natuurlijk al lang. Ja, alleen nog met de locatie.

Ja. Als ik een video van iets aan het kijken ben, ga ik terug naar de homepage en dan heb ik gelijk drie van die dingen wat ik net keek. Ja. Ja. Zeker als je ook nog een app hebt van Instagram en van Facebook, die gaan ook daar het laatste boven gooien. Dus ik heb al die apps, heb ik op mijn werktelefoon en niet op mijn buzee telefoon. Ja, ik heb er helemaal over na. Lekker paranoia. Nee, maar...

Ik begrijp het wel. Alleen nu is het soort van, oh nu is het al te laat ofzo. Want als ik nu stel, ik zou nu helemaal off the grid gaan, alles verwijderen enzo, heeft het vrij weinig zin omdat het er al stond. Hoezo denk je dat? Nou, omdat het dan al in de database van Instagram, van YouTube, van Google... Ja, maar dat is dan allemaal van, hoe bedoel je, alles verwijderen en dan off the grid. Want als jij alles verwijdert, dan ben je er niet meer.

Ja, maar dan staat er toch nog steeds ergens in een database? Waar niemand bij kan, behalve... Employees. Wat moet zijn met jouw data? Ja. Genoeg? Niet als jij niet meer op het internet zit, dan heeft geen zin meer, jouw data. Dan... Want... Wat voor nut is jouw data als jij niet op het internet zit? Dat ze je persoonlijkheid kunnen stelen? Je identiteit? Dat kan ook als je op het internet nog zit. Dus... Ja, precies. Dus zeg maar...

Het liefste wil ik ervan af, maar wat heeft het voor zin? Want ze hebben toch nog mijn data. De kans dat dat gebeurt is heel klein. De kans is groter dat er anno bij een medisch bedrijf jouw data wordt gestolen. In plaats van bij Instagram of Google. Ja. Of Meta, zoals het tegenwoordig heet. Meta. Meta. Ja, ik heb een VR en dat ding is van Meta. Oh. Registreert hij ook je oog? Nee, nee. De professie ervan wel.

03:34

Die... Maar hij analyseert wel mijn handen. Want je hebt ook vingertracking. En dan trackt hij mijn vingers. Ja. Maar wat doe je dan? Ga je ook gamen met die... Dat is voor mij deze VR, bril ofzo? Ja. Bril. Ja. En dan kan je ook met je handen iets doen in beeld. Ja. Ja. En je hebt ook controllers. Dat is eigenlijk een beetje zoals een Wii. Met die controllers. Oh ja. Die hebben wij nog een Wii. Ja.

Ik weet iedereen wel. Ja. Dat is wel classic. Ja. Ik stress mij niet zo over dat het van Meta is. Want ik heb sowieso geen Facebook account. Meer een persoonlijk Facebook account. Maar alleen eentje aangemaakt voor de VR bril. Ja. Dus ze kunnen er niet zoveel mee. Nee. Oh, daar staat er niets op. Met de data. Je hebt ook geen vrienden op je Facebook? Nee. Nee. Alleen maar voor het gamen enzo. Moet je daarvoor Facebook hebben?

Ja. Om er in te loggen ofzo? Oh. Dat is... Wat heel apart. Je moet een account aanmaken. Voor alles. Ja. Voor alles. Ja. Ja. Wauw. Tricky. Maar je merkt wel dat steeds meer mensen en ook jongeren hier zich wel aan de ene kant op zich bewust van zijn. Maar aan de andere kant... Ja. Degene die met ons mee groeien. De jongeren. De jongere jongeren. Dus 15, 14. They don't give a fuck. Nee. Want... Maar... Wie doet dat op die leeftijd?

Zeg maar... Mijn zusje boeit het vrij weinig. Ja. Dat al haar data. Want ze... Ik zou precies hetzelfde doen op die leeftijd. Ja. Zijn zusje is 14? 16. 16. Ja. En zij zit ook op TikTok? Ja. Ze gaat de laatste tijd wel goed daarop. Ja? Met dingen die ze post. Ja. Ik weet niet wat ze post meer. Echt. En terwijl juist TikTok een van de gevaarlijkste met Alibaba de gevaarlijkste apps zijn. Ja. De reden waarom ik het ook niet heb.

Nou eigenlijk is het voornaamst de reden omdat ik me niet nog meer wil gaan scrollen op iets. Ja. Op Instagram vind ik altijd ook te veel doen. Ja. Dus waarom dan TikTok? Ja. Ja nee TikTok is echt gewoon gevaarlijk. Dat is echt eh... Ik werk sinds kort voor de Rechtspraak. En er werd echt gezegd haal die app eraf. Ook Alibaba. En nog een paar. En toen dacht ik nou oké als de Rechtspraak dat op dan zeg.

Dan... Ja ik heb er nooit... Ik was er één... Mijn nichtje zat erop. En nou leuk. Ik dacht ik zou dat ook doen. En op een gegeven moment dacht ik nee ik had de feeling niet voor. Ik zei ga allemaal weer alles eraf. Wat eh... En er was niks nieuws hoor. Want dat had ik al lang op social media gepost. Ik zei nou ja het is toch niet mijn eh... Mijn... Mijn ding. Daarvoor. Nee. Maar TikTok wordt echt wel voor gewaarschuwd.

06:48

Ja. Ja. Zij doen sowieso wel dingen met je data. Dat is heel zeker. Facebook ook maar. Ja maar op TikTok echt veel meer. Ja. Dus eh... Zo. Maar aan de andere kant zie je ook wel dat ook op TikTok qua content... Ja aan de andere kant ook wel... Bepaalde goede dingen worden verspreid zou je kunnen zeggen. Ja. Overwege veel self-improvement. Maar ja. Ja maar dat is op alle kanalen. Ja. Op TikTok is er wel echt denk ik een surplus van foute informatie.

Ja. Van gewoon... Want nu kan iedereen een 60 seconden video maken met dingen die ze ergens gehoord hebben. Ja.

ook voor heel social media. Alles wat gratis is, is natuurlijk even een... Ik zit juist te scrollen op YouTube, YouTube shorts. En soms komt er echt een video voorbij dat dan lijkt alsof het echt is en origineel of zo, maar dan kijk je in de comments en dan staat er een link en dan proberen ze iets te verkopen. De hele video was gewoon een ad. Het is nu niet meer van dat je tv kijkt en dat je weet dat er een reclameperiode is.

Het is gewoon, de content is het aan het verkopen terwijl je het niet eens weet. Maar vaak genoeg ziet, dan doet dat iets met je hersenen. Ik weet ook van mijn zoontje, die is acht of negen toen en toen zei hij ook van, en dan ging hij ook al die filmpjes te kijken, van Roblox en van nog eentje, die gaat er iemand maken. Ik zeg, wat is daar nou leuk aan als een ander iets maakt en jij gaat en die commentaar nemen. Dat was leuk. Maar dan zat hij filmpjes te kijken en dan zei hij op een gegeven moment, het werd hij ook een beetje agressief daarvan. Ik zeg, wat is er nou aan de hand? Ja, hij zegt, ik krijg een luchtje in mijn hoofd. Die zegt of doet dat ik dat moet doen. Weet je, om onaardig te doen. Ik zeg,

nou zullen we dan maar niet meer dat en dat kijken. Ik weet niet meer wat het was. Die voelde het echt gebeuren in zijn hoofd, dat het gewoon niet goed ging. Dus ik kan nu wel zeggen, dat mag je niet kijken. Oké, dat lijkt oké. Maar er komen ook altijd van die suggesties. Dan denk je dat een klein kind aan het kijken is en dan komen allemaal filmpjes van volwassen mensen. Zeker Spiderman of Superman. En dan komt er denk ik, volwassen mensen die het naspelen. Het is echt heel tricky, die YouTube. Ja, want hoe ga jij daarmee om, zeg maar, ook met je kind qua hele regulatie van social media? Ik ben stop, op de iPad. Ja. Ik verstop, ja, ik verstop het allemaal. Hij vindt het ook allemaal.

10:01

En nee, die is er gewoon echt ook verslaafd aan. En dat is gewoon niet goed. En hij mag best van mij wel kijken en het mag best een half uur zijn uur zijn. Ik bedoel, ik kijk ook films van twee uur. Maar als ik zie dat ik hem niet meer geen contact in heb of dat hij niet leuk doet of wat, dan denk ik, ja, dat gaat mis. En ik heb een heel ontzettend gevoelig kind, dus dat komt ook heel erg bij hem binnen. Of hij gaat er van dromen of wat dan ook. Maar ja, het is nu echt van, we gaan niet meer beeldschermen. Nee. Ja, het is wel lastig, want ik zit er natuurlijk ook op. Zowel werk als, ook weet ik wel eens te kijken. Dus ik denk, als hij

niet mag, dan moet ik het ook minder gaan doen. Ja. Ja, dat is inderdaad lastig. Met ook vroeger als kind gewoon... Ja, wacht. Ja, zo hoor ik je beter dan. Mooi. Ja, nee. Vroeger als kind is het zeg maar ook een beetje zelf met gamen en zo. Gewoon op de Xbox op tv en dan mijn ouders die in de avond heel lang tv kijken en ik mag maar twee uurtjes kijken. Ja. Dat is die conflict die je dan altijd hebt. Ja. Dat is lastig, maar ik kan me nu vooral voorstellen met TikTok en sowieso gewoon, je hebt een iPad, kun je overal meenemen en zo. Ja.

Dat was vroeger bij mij nog niet. Was het gewoon dat ik bijna de hele dag op de Wii zat. Ik weet ook nog wel dat ik gedroomd had als kind dat ik gewoon in de Wii-lobby zit. Gewoon echt de hele tijd dat muziekje in mijn hoofd. En dat ik dat gewoon een beetje aan zingen was in mijn slaap, zeg maar gewoon. Je hersenen waren al helemaal geprogrammeerd. Gewoon op z'n Wii-muziek alles. Ja, ja. Ja. Maar dat is natuurlijk ook heel herkenbaar. Dan gaan die hersenen ook op regio. Als ik kijk of als ik iets speel, dan doe ik ook gewoon al die geluidjes uit.

Die gaan dan luid. En die achtergrond muziek. Want nu ook, ik ken ze wat voor al die Super Mario, al die deuntjes van de Nintendo Switch ding. Maar ja, weet je, ik weet dat van mezelf ook dat ik verslavingsgevoelig ben. Dus vroeger, toen ik ook zo'n computerspel had, ik speelde me ook helemaal uit. Ik speelde ook al die niveaus uit, net zo lang totdat het lukte. En toen dacht ik, als ik daar al gevoelig van ben, dan is dat voor zo'n jong jochje ook niet handig.

En dat is tien jaar. Dus ja, we hebben het lang uit kunnen stellen. Maar op een gegeven moment, op school spelen, gebruiken ze natuurlijk ook een Chromebook. Want je zegt, je zoontje is gevoelig. Wat houdt voor jou gevoeligheid in? En hoe zie je dat bij jongeren, slechts kinderen? Als de beleving intenser is. Weet je wat ik dan merk? En ook bij jongeren of bij volwassenen. Daar zitten natuurlijk ook altijd iets jongens in. Als er iets gebeurt, als we dan net even iets meer vanuit balans raken.

13:21

Als iemand, nou ja, weet je wel, we hadden het over in de bus zitten. Je kan er gewoon relaxed uitstappen, we hadden niks aan de hand. Of dat je denkt, al die mensen allemaal zo dichtbij. Al die regen. En dan zit je ook nog met je oortjes erin. Dat je op een gegeven moment denkt, oh, dit is helemaal niet lekker. Weet je, we hebben allemaal een bepaalde vorm van gevoeligheid. Of mate van gevoeligheid. De ene is meer dan de andere.

Dus als al die prikkels bij je binnenkomen. En als je het ook nog niet goed lekker uit je systeem kan gooien, zeg ik maar. Ja, weet je, dan ben je er gewoon gevoelig voor. En dan blijft het ergens zo hangen. En hoe jonger je bent, hoe makkelijker je het weer uit je systeem kan gooien. Maar als je ouder wordt. En je hebt het nog meer allemaal sores en verhalen en drama. En dat soort dingen in je leven.

Dan blijft het allemaal plakken. En dan, ja, weet je, als je het gevoel bent, dan komt het allemaal heel intens binnen. Ja. Ik heb de laatste tijd best wat gesprekken met jongeren over bepaalde mentale problemen. Dat dingen voor hun en ook voor mezelf erg veel zijn. En dat ze ook niet zo goed weten hoe er mee om te gaan. En ik merk dat heel veel jongeren daarmee struggelen. Ook dat het minder tastbaar is. Dat het niet per se, zeg maar, weet ik veel, een zelfmoordneiging is.

Want dat is best tastbaar. Van, hé, je weet wat dat is. Maar dat het een bepaald soort van gevoel is. Of een soort van deken wat je voelt. Een duffe deken. Waardoor aan de ene kant dingen heel hard binnenkomen. Maar aan de andere kant ook bepaalde dingen gewoon erg duff voelen. Alsof het, zeg maar, een beetje niks is. Ja, alsof er niet zo heel veel is. Hoe kijk jij? Wacht even, hoe bedoel je alsof er niks is?

Niks voor te leven? Misschien ook, maar ook dat bepaalde gevoelens ook juist minder intens zijn. En misschien is dat juist ook doordat andere dingen heel erg intens zijn. Hoe kijk jij daarnaar? Weet je wat het eerste wat er in me opkomt? Als sommige dingen zo intens binnenkomen. Ga je op een gegeven moment een beetje van binnen een beetje afsluiten, zeg maar. En ik ben ook jong geweest, ooit.

En dan ga je ergens, of je dat bewust of onbewust doet. Ga je een beetje voor afschermen. Want anders komt zoveel binnen. En het eerste wat in me opkwam. En ook omdat ik naar mezelf zat te kijken. Hoe gebeurde dat bij mij? Dan ga je een beetje afsluiten voor de dingen. Omdat het zo emoties heel erg binnenkomen. Of dan prikkels heel erg binnenkomen. Juist die hooggevoeligen. Dus dat van alles nog binnenkomen dan dat je voelt. Die gaan eigenlijk op een gegeven moment een beetje afsluiten.

Omdat het juist zo intens binnenkomt. En ik denk, of ik heb het gevoel, dat als je daarmee leert herkennen, en als je weet wat het is, dan kun je er ook wat mee doen. En ik denk, of je nou jong bent of oud bent, je kan er wat mee doen. Maar ja, toen ik jong was, en het mooie is, nu ik op social media wel zie, zie ik al als oude klasgenoten en zo. En toen dacht ik, oh, die werken we nu ook met energie.

16:40

Dat is bijzonder. Dat wist ik helemaal niet toen ik op de middelbare school was. En toen dacht ik, ja, weet je, we hebben het allemaal geleerd in het leven, hoe ermee om te gaan. En hoe gaaf zou het zijn, als je het van iemand leert dichtbij je, om daarmee om te gaan. Maar dus ook met je gevoeligheid en met afsluiten. Ja, want je zegt, zeg maar, het herkennen is stap één. Ja. Hoe herken je bepaalde... Op een gegeven moment is het eigenlijk als het teveel is, hè.

Als je denkt, m'n hoofd zit vol, of ik kan echt niks meer verwerken in alles wat ik nu nog van beeld zou hebben. Of als iemand praten, word je geïrriteerd. Als je moe bent. Als je denkt, ah, wat je normaal gesproken altijd heel erg leuk vindt. Of nou, de film moet gaan of uitgaan. En dan denk ik, ah, ik moet weer gaan. Weet je, dat is al een teken van je lichaam, dat het gewoon al een beetje vol zit.

Ja. Ja, en moe, stress. En je moet weer, of als je in de schoolbanken zit en je denkt, ah. Ah, weet je, je kan er niet goed helder bij zijn. Dan merk je gewoon iets in je systeem. Het is gewoon teveel. Ja. Je lichaam zal het eigenlijk al aangeven. Je lichaam geeft het aan. En als je gewend bent om met je gevoel te werken. Dan kan je eigenlijk al, als je gewoon al ergens bent in je richtje naar binnen.

Dan kan je eigenlijk al voelen van, oké, dit is niet mijn plek. En dat kan buiten zijn. Dat kan binnen zijn. Vaak heb je het ook als je op een feestje komt of zo. Dus je denkt, ah. Dan is het hartstikke druk. En dan zie je nog zoveel mensen om je heen, familie, vrienden. En toch voel je je eigenlijk een beetje alleen ertussen. Dat je er niet die aansluiting voelt. En je denkt, ah. En de andere keer weer wel, hè.

Dus het is ook een beetje afhankelijk. Alles is energie. Maar alles heeft te maken met allemaal invloeden van binnen en buitenaf. Ik heb het een beetje idee soms dat ik een beetje vaag zit te praten. Maar het is een hele gevoelswereld wat ik probeer te vertalen. En ik ben heel erg beeldend. Dus ik zie heel veel dingen gebeuren. Dus mocht het vaag zijn, joh. Vraag rust om verduidelijking. Ja. Want wat betekent voor jou het naar binnen keren?

Of hoe... Want inderdaad af en toe ook de dingen die je hoort van bepaalde mensen. Van, oh ja, je moet naar binnen keren. Ja, ik zeg altijd. Het zijn van die happiness-uitspraken. Zelfliefde, de binnenkeren. Maar als je gaat ervaren en voelen wat dat is. En voor mij is naar binnen keren.

Ervaren om in de stilte te zijn en daarmee oké zijn. Dus niet gaan vluchten in games, in muziek. En allemaal praten of over andermans problemen praten. Maar dat je zo even zit. En ik ga nu letterlijk naar binnen keren. En dat ik voel, oh, ik zit eigenlijk helemaal op gemak. Ja, ik vond het even spannend als kamers op me gericht worden. Of als ik een microfoon voor mijn snuffert krijg. Maar het is nu oké. Dus ik kan het nu bewust doen.

En dus naar binnen keren is eigenlijk gewoon bewust gaan voelen. Oké, hoe klopt mijn hart? Is dat oké? En we zijn eigenlijk zo gewend om maar door te gaan. En we moeten een huisje, een boompje, een beestje. En je moet gaan studeren. En je moet dit, je moet dat en dat. En je doet het allemaal. Want zo hoort het. Want je moet geld verdienen. Je moet een huis kopen. En je moet van alles. Maar dat doe je allemaal met je hoofd.

20:03

Dus eigenlijk alles doe je van buitenaf. Want die zegt dat je dit moet doen. Je moet zo doen. Je moet het allemaal voor elkaar krijgen. Terwijl als je echt een moment neemt van stilte. En je gaat voelen van. Ja, maar word ik hier nou blij van? Moet ik in die loondienst en van negen tot vijf werken? Moet ik daar die administratie gaan doen? Omdat ik dan zo meteen een huis kan kopen? Gaat die energie omlaag? Ja.

En vaak zijn het bij de creatievelingen. Die moet je niet gaan vangen. Dat zijn free spirits. Dan moet je eigenlijk van dat talent gebruik maken. Dat zie je wel. Dat dat meer gebeurt. De laatste aantal jaren. Ook zeker onder jongeren. Dat ze inzien van. Hé. Inderdaad. Die negen tot vijf baan is het niet. Per se voor mij. Of ik wil wat anders.

Hoe kijk je er naar dat dat nu best wel heel veel is? In vergelijking met al zeg maar tien jaar geleden. Ja, dat wist ik dus niet. En jij zegt het nu. En ik heb het toevallig een paar weken geleden ook gehoord. Want ik vroeg me af waar alle mensen zijn. En waarom er zo weinig mensen zijn met banen. Altijd tekort is bij bepaalde werkgebieden. Even terug van je vraag van dat geen negen tot vijf baan.

Ja, dat vraag je aan mij hè. Iemand die je niet moet gaan vangen van negen tot vijf. Ja, ik zeg altijd je moet gaan doen waar je energie van krijgt. Want dat hou je langer vol. En dat is niet van negen tot vijf. We kunnen niet van negen tot vijf productief zijn. We hebben wel pauze. Altijd geplande pauze van zo laat tot zo laat. Maar het gaat toch om dat je jezelf neerzet. En dat je zelf ook ontdekt van wanneer ben ik het meest productief.

En sommige mensen, zoals ik, ik ben geen ochtendmens. Maar als het net iets later is. Dan kan je gewoon knallen met wat je wil doen. Dus ja, ik ben er zeker voor. Ik had ook begrepen dat steeds meer jongeren voor zichzelf gaan beginnen. Ja, ik vind het een heel mooie beweging. En ik hoop ook dat dat een beweging is die zich voortzet. Want dat zijn de creatievelingen. En die kunnen ook wat neerzetten. Alleen het is wel belangrijk dat daar begeleiding in is.

Om voor jezelf te werken. Want je kan wel goed zijn in wat je doet. Of dat nou tekenen is. Of muziek maken. Of een bedrijf opzetten. Wat je leuk vindt. Of dat nou voor gras is. Of als boswacht. You name it. Maar het ondernemersstuk erbij. Dat heb je eigenlijk ook te leren. Maar dat krijg je niet op school volgens mij. Toch? Het ondernemerschap. Het ondernemerschap. Wel moet je het kiezen. Je kan leren ondernemers. Ik ben daar even helemaal uit.

Ja. Ik heb dat wel gevolgd op de middelbare school een beetje. Gewoon als extra. Ja. Maar volgens mij kun je dat wel gewoon als hele vak kiezen. Dus dan kun je daarna ook gewoon los. En dan moet je... Op zich wel. Maar ik denk dat dat ook wel heel theoretisch is. Het is... Ja. En ik denk dat ook best wel veel... Zeker jonge jongens het onderschatten hoe lastig en hoe intens het is om mijn eigen bedrijf te hebben.

23:14

Als ik kijk naar mijn pa. Eén. Hoeveel hij werkt. Ja. Twenty-four-seven eigenlijk. De stress die je krijgt. Alle taken die je moet doen. Zeker als je net begint. Want daarna kan je wel mensen aannemen en zo. Maar als je net begint moet jij alles doen. Ja.

Inderdaad wat je zegt. Als je daar geen begeleiding in krijgt. Wat nu eigenlijk zo is. Dan is dat heel lastig. En dan ga je ook merken. Wat je dus ook merkt. Is bijvoorbeeld het programma BOOS. Dat is van Tim Hofman. Ik weet niet of je dat kent. Die gaan ook vaak langs bij allemaal starters die met dropshipping en zulke dingen bezig zijn. En je ziet dat dat vaak gewoon heel erg misgaat. Omdat ze niet weten waar ze aan beginnen.

En dan komen ze in de schulden. Kunnen ze hun klanten niet terugbetalen. Zulke dingen. En dan zitten ze eigenlijk zelf in de shit. Terwijl dat denk ik best goed had voorkomen kunnen worden. Als je goede begeleiding hebt. En dan had ik ingedacht niet zozeer dropshipping. Ik had het meer over je eigen talent neerzetten. Wat je ook wil doen. Of het nou in de coaching is. Of in je eigen bedrijf voor gras maaien. Dus dropshipping is even een ander stukje.

Maar ik zeg altijd wel. Als je gewoon voor jezelf wil beginnen. Dat heb ik ook eerder gezegd. In gesprek. Ik moet even. Ja. Is dit een teken? Het begint een beetje te regenen. Kijken of het overwaait. Dat is het ding als je in de natuur komt. Ja die gaat overwaaien. Dat is de natuur die de boel gaat zuiveren. Maar het mag wel zo stoppen hoor. Nee ik heb het echt als je jezelf goed weer neerzet met je business.

Ja weet je neem een business coach die je kan begeleiden daarin. Het is een stuk investering. Maar het is wel een investering in jezelf om te groeien. Want wat je zegt in het begin moet je alles zelf doen. Dus administratie, boekhouding. Weet je het hele financiële gebeuren. Maar ook je marketing, je sales. En als je daar geen kaas van gegeten hebt. Ja dan gaat het op een gegeven moment. Dan houdt het gewoon op. Dus ja ik hoop dat dat wat meer op scholen komt.

En niet alleen maar van. Ja dat je in de loondienst moet gaan om je geld te verdienen. En dat er ook andere manieren zijn om je geld te verdienen. Je kan je talent gebruiken. Maar dat je ook. Nou zeggen geldmachines maakt. Dat ook over beleggen en dergelijke. Ook wat meer naar voren komt. Dus dat er meer manieren zijn dan alleen in de loondienst. Om maar geld te komen. En op een goede manier. Want het is niet zo.

Je moet niet zomaar ergens induiken. Je moet wel verstand van iets hebben. Dus waar je ook mee bezig bent. Gebruik je hoofd er maar over te leren. Maak kennis. Als ondernemer moet je gewoon van alles kennis maken. Want je moet gewoon weten wat er in je bedrijf gebeurt. En cijfermatig moet je weten wat er in en uit gaat. Dus ja. Op scholen. Als ze dat stimuleren. Zou wel een chaos zijn. Ja. Ik denk dat op middelbare scholen ook.

26:20

Ook misschien zelfs wel minder de business. En meer ook de creatieve kant. Want als ik kijk. En dat ligt er natuurlijk aan welke middelbare school. Maar als ik kijk naar mijn oude middelbare school. Daar had je natuurlijk wel creatief gedeelte en zo. En het was dat het een rijke school is. Dus er waren heel veel faciliteiten. Alleen werd het überhaupt totaal niet per se gepromoot. Om iets creatiefs te doen. En was het ook niet.

Ook qua sfeer op de school. En qua sociale orde. Wil ik niet per se zeggen. Maar misschien een beetje. Dat als je creatief bezig was. En dat de ding dan. Was dat minder cool of zo. Dan als je weet ik veel. Het economische gedeelte. Net als het feit dat CM profiel. De cultuur en maatschappij. Wordt het pretpakket genoemd. En wanneer je alleen het vak economie erbij hebt. Wat het enige verschil eigenlijk is. Met nog dat CM wel iets.

Relaxter is. Zou je kunnen zeggen. Dat maakt dan het enige verschil. Alleen dat dan. En dat merk ik nu. Nu ik dan mijn eerste week op mijn opleiding heb gehad. Wat aan de kunstacademie is. Dat daar. Eigenlijk wel heel. Best wel theoretisch. Les wordt gegeven. Ik heb. Filosofie heb ik gekregen. Ik heb lessen over AI. En wat je daarmee kan doen. En de gevaren ervan. En de voordelen ervan. En dat gaan we dan praktisch toepassen. Maar over zulke eigenlijk.

Hele praktische dingen. En ook theoretische dingen. Die je aan elkaar kan koppelen. Dat is wel heel belangrijk om te doen. Denk ik. Zeker. Ook om die creatieve geest te prikkelen. Want ik denk dat iedereen die heeft. Op een bepaalde manier. Ja. Over creatieve geest. Toen jullie op de middelbare school zaten. Ik neem aan dat jullie al bij op de middelbare school hebben gezeten. Of misschien zelfs de basisschool. Hadden jullie het gevoel dat jullie daar vrij in waren?

Vrij in. Dat je. Zoals die mooie term. Gezien werd voor wie je bent. En hoe je leert. Kwaar. Nee. Zeker niet. Ik ben bezig. Ik zat op de Langenhoord. Op de basisschool. Toen ben ik daar weggegaan. Omdat mijn ouders vonden dat de leraren mij niet konden helpen. Op de manier waarop ik zeg maar leer.

En toen ben ik gegaan naar een andere basisschool. Dat beter was. Was ook een kleinere school. Dus is natuurlijk wat meer focus dan op je. Voelde het voor jou meer passender? Ja, ik denk het wel. Het was goed om bij de andere school weg te gaan. Ook de vibes waren. Of voor mij. Ik had niet echt een goede tijd daar.

29:30

Maar ja. Dat was basisschool in het geheel. Sowieso niet echt. Maar op de middelbare school. Of ik daar mezelf kon zijn. Waar ik zat in ieder geval niet echt. Het was meer aan de boerenkant.

En ook in de vrijheid van creatieve uiting die je had. Was er wel. Maar bij het vak wat ik koos was BWI. Bouwen, wonen, interieur. En ik ging aan de meer meubels maken enzo. En dan leer je gewoon meubels maken natuurlijk. En je had dus niet echt creatieve regie in ofzo. Dat je je eigen meubel kon maken. Dat niet echt. Maar wel met interieur mocht je wel eigen designs en schilderen enzo. Dus dat was wel beter.

Het was oké. Vond je dat wel leuk om je eigen creatie te maken? Ja, zeker. Ja, hè? Ja. Leuker dan een preset iets. Ja. Ja, zeker. Ik denk. Want zo leer je ook leuker en beter. Nou ja, precies. Ja, precies. Ik zie jullie echt wel als creatieve free spirits. En dan was ik inderdaad heel benieuwd hoe je dat beleefd hebt. Ja. Maar wel goed dat je ouders je van school hebben veranderd. Ja. Je wilt natuurlijk als ouder dat je kind het naar zijn zin heeft.

En dat in z'n vel zit. Ja, en soms moet je daar verandering voor doen. Ja. Dat is een raar woord. Verandering moet er dan plaatsvinden. Maar ja. Wel fijn dat ze dat gedaan hebben. Ja. Ja, het was wel grappig. Want zeg maar, ik kon het zelf niet echt zien. Ik was best wel jong. Ik was, even kijken, groep vijf of zo. Dus ik wist niet echt hoe dat allemaal in elkaar zat. Ik was ook blijven zitten in groep vier.

Dus dat heeft er ook wel mee ingespeeld, denk ik. Ja. Dus je ouders die zagen dat. Ja, mijn ouders zagen het. Het is hierom dat je het zelf aangaf. Ja. Ja. Ja. Het is gewoon mooi dat je ouders dat zien. Ja. Want er zijn natuurlijk ook een hoop ouders die dat niet zien. Ja. En die denken, ja, je moet gewoon even doorzetten en doorgaan. Maar het verbaast me ook, nou niet verbaast. Ik ben eigenlijk blij aan de andere kant.

Dat er zoveel verschillende types scholen bestaan. Zijn er wel, ja. Hoe heb jij je basisschool, middelbare school, beleefd? Basisschool kan ik vrij weinig van herinneren. De dingen, vooral de dingen die ik kan herinneren zijn eigenlijk van dat andere mensen me die verteld hebben. Ja. En op zich bepaalde dingen natuurlijk. Ja. Wel, ik weet wel dat ik me op de basisschool nooit echt per se heel fijn heb gevoeld. Ja. Met mezelf ook en met anderen. Want ik ben gepest, heb gepest.

32:49

Ja. En ik denk dat vooral het hebben gepest, dat ik dat ook wel op middelbare school tijd heb meegenomen in de zin van dat ik me daar erg schuldig over heb gevoeld. Slash soms nog voel. En ik denk dat de middelbare school, ik denk dat op de basisschool erin is gekomen dat ik het gevoel heb gehad dat ik teveel was. Dat ik te druk was. Eh, te druk ben. Ja. Te aanwezig ben. Dus nu en zeker met de eerste week school was ik daar best wel bang voor van hé, wat als ik nu te aanwezig ga zijn.

Want ik weet dat andere mensen dat niet fijn vinden. Maar ook voor mezelf als ik te aanwezig, omdat ik weet dat ik van mezelf wel een haantje kan zijn. Dat ik heel erg aanwezig ga zijn, zeg maar overcompenseren. En dan ben ik niet goed mezelf. En dan ga ik me daar weer aan irriteren. En dat vind ik dan ook weer niet fijn. En aan de andere kant wil ik dan ook niet dat ik te stil ga zijn.

Want ik ben iemand die gewoon aanwezig is. Ja. Door gewoon wie ik ben. Ja. Maar ik denk dat ik dat deze week, dus mijn eerste week, wel heel goed heb gedaan. Ik merkte dat ik echt heel goed mezelf ben geweest.

Ja, in alles eigenlijk. Ja, niet heb overcompenseren. Maar ook niet dat ik per se heel erg in een hoekje ging zitten of heel timide werd. En ook niet te krampachtig alles onder controle willen houden. Nee, precies. Of van, ik moet niet zomaar zo. Precies, ja. Ja, dat scheelt natuurlijk als je al heel veel zelfkennis hebt, hè. Ja. En we hadden het ook steeds over jongeren. En we hadden het ook over het stukje ontprikkelen. Alles wordt veel.

Maar ik geloof ook heel erg in dat de jongeren van nu aan de ene kant... Oeh, dan ben ik heel onbeliemd waar ik nu zelf naartoe ga. Heel erg beïnvloed wordt door het hele computer gebeuren, zeg maar. Het beeldscherm gebeuren. Maar aan de andere kant, ik zie ook gewoon heel veel gevoelige jongeren. En ik vroeg dat aan jullie net van hoe jullie de school beleefd hebben. Ik vond het zelf ook lastig op school. Nou was ik best wel een goede leerling.

Maar qua aansluiting vond ik het best wel lastig. Ik kom met iedereen overweg. En ik had ook wel vriendinnetjes, maar ik voelde me toch best wel anders. Ik snapte ook eerlijk gezegd niet waarom wij naar school moesten. Want ik dacht, toen ik vijf, zes jaar was, we weten toch al alles. Maar ik kan me voorstellen, als er nu heel veel jongeren zijn... En ik zie het ook sinds de hele coronaperiode, waar al die afscheiding van, wat je niet bij elkaar kon zijn.

35:50

Want dat is eigenlijk wat je nodig hebt als je jong bent. Je moet ervaren. Punt. Je moet gewoon ervaren. Je moet gewoon je emoties leren kennen. En als daar geen ruimte voor is of je moet verplichten uit elkaar, dat doet wel wat met je. Ik heb die periode niet gekend, de coronaperiode toen ik jong was. Maar ik weet wel hoe het is om gewoon niet lekker in je veld te zitten en geen aansluiting te hebben. Ik kan me voorstellen, als je dan ook nog eens afstand moet gaan houden of je kan elkaar niet opzoeken.

Dat is best wel schrijnend is dat. Want je hebt ook gewoon de aanwezigheid en bij elkaar nodig. Daarmee wil ik een sprongetje maken dan van wat... Als je nu niet... Oh, daar ga ik naartoe. Dan weet je, als je niet lekker in je veld zit, je hebt nabijheid nodig van elkaar. Je hebt gesprekken nodig. En je hebt een stukje ook een beetje diepgang nodig. Je hebt ook een beetje lol nodig. Maar ik heb het gevoel dat je elkaar kunt vinden in een gesprek.

En hoe jong je ook bent. Ik vind het echt heel mooi hoe jullie hierover praten. En ik denk ook echt dat dat anderen gaat helpen. Ik vind het best wel heel erg mooi hoe jullie insteek is van... Hé, hoe kunnen we anderen inspireren? Althans, dat is een beetje wat ik eruit haalde. Ja, absoluut. En het mooiste wat je kunt doen is inderdaad iemand zien. Iemand zien voor wie die werkelijk is. En in hun gevoeligheid. En iedereen is gewoon echt anders.

En als je kunt accepteren en zien dat de ander anders is... En ook soms moeilijk heeft met bepaalde contacten of met woorden. Of struggelt in het leven. Door er te zijn voor de ander, dat scheelt gewoon heel erg veel. Ik heb me vroeger ook best wel soms eenzaam gevoeld. Omdat ik dacht, niemand begrijpt mij. En ik heb het af en toe nog. En dat is omdat ik heel veel met energie werk. Omdat ik heel veel dingen zie.

Dat ik hier niet bewust ben. Hiervan de lichtwezens en de boswezens. Nou ja, vertel dat maar eens even. Dat je dat allemaal waarneemt. Maar ik denk dat er gewoon meer er zijn. En ik denk, als je gaat meer uiten over hoe je je voelt. Dat je er niet lekker bij zit. En als je meer hoort van de anderen. Ik zit er ook niet lekker bij. Maar hoe ervaar je dat? Je hoeft niet met elkaar mee te leiden.

Maar je kan er wel voor elkaar zijn. Ja, deze wou ik even er tussen doorgooien. Nee, maar ik begrijp wat ik ook zeker merk. En ook zeker voor jongeren die bezig zijn met... Die naar binnen willen keren. Maar het ook niet zo goed weten hoe ze het moeten doen. En ook wel meer willen leren over bijvoorbeeld meer kunnen zien. En dat eigenlijk iedereen dat in zich heeft. Vind ik Christina von Dreien. Dat is een jonge dame van, volgens mij is zij 21 of 22.

Dus zeg maar onze generatie. Die ook al van jongs af aan bepaalde gaven heeft. En haar boeken beschrijft eigenlijk heel goed van... Dat en iedereen dat kan. En dat ons, zeker onze generatie daar ook bijzonder in is. Dat wij jongeren al bepaalde kennis hebben. Bepaalde ervaringen hebben. En dat dat ook soms lastig kan zijn in de relatie van volwassenen naar kind. Want dat heb ik ook op school heel erg gemerkt. Dat ik zat van... Jij als volwassene doet nu zo erg dat jij het zoveel beter weet dan ik.

39:10

Terwijl misschien is dat helemaal niet zo. Jij kan ook van mij leren. Ik kan veel van jou leren. Maar sta ook ervoor open om van mij te leren. En ik denk dat zij en Christina von Dreien wel een hele goede is om daarin te stappen. Zeker als je merkt dat je meer ziet dan per se het tridimensionale of zeg maar het stoffelijke hier op aarde. Ja, hoe zou je zeggen dat... Hoe kan je daarmee omgaan als je merkt van...

Hé, ik voel meer dan zeg maar normaal is. Ik zie meer dan normaal is. Weet je, dat voelen, dat is gewoon normaal. Maar het niet erkennen dat je voelt, dat is anders. Nee, weet je, het is gewoon normaal. Iedereen voelt. Als je een lezer bent, ga daarover lezen. Als je een prater bent, zoek iemand op om over te praten. En dan heb je er moeite mee. Zoek iemand op die je kan helpen ermee. Want iets triggert.

Je bent bewust van je gevoeligheid. En ik zeg dat zoek gewoon iemand waarmee je een klik hebt. Dat je zegt, hé, die kan me begrijpen. En ga ermee in gesprek. En zoek gewoon de hulp in. En ga er niet lang mee doorhobbelen met je gevoeligheid. En ik zie meer, ik voel meer. Want het is soms zelfs gevaarlijker als je dingen op eigen houtje gaat uitproberen. Of er is altijd een periode, dan komt er een keer dat bord weer tevoorschijn.

En dan gaat iedereen weer met dat glas heen en weer eroverheen. Als je niet weet wat je aan het doen bent, is het gewoon gevaarlijk. Dan moet je het gewoon niet doen. En ik zeg het ook altijd, als je met vuur gaat spelen en je weet niet wat je doet, is het ook gevaarlijk. Als je leert ermee om te gaan, of je bent een brandweerman, dan is het gecontroleerd. Maar ga je zomaar aan de gang, of je gaat dingen oproepen, of je gaat weet ik veel wat mee bezig.

Dat is gewoon gevaarlijk. Dat moet je gewoon niet doen. Want ja, we hebben leuke mensen, we hebben minder leuke mensen. En we hebben ook leuke energie en niet leuke energie. Dat is te gewoon. Dus ik zeg altijd van, zoek iemand met een klik app en voel of dat ook past. En je zegt, die zuivel is ook heel erg belangrijk. Vraag gewoon hulp. Zei ik die vroeger het moeilijk vond om hulp te vragen. Maar het kan echt helpen.

En al is het maar, ik zeg ook tegen mensen, stuur me anders gewoon een mailtje of zo. Maar ga in contact met verschillende mensen en zeg, hé, daar heb ik een klik mee. En het hoeft niet voor jaren te zijn. Het kan ook gewoon voor twee of drie gesprekken zijn. En het hoeft ook niet therapeutisch of zo. Ik bedoel gewoon echt, hé, ik heb een goede vriendin. Of ik heb een goede vriend. Of ik kan met die buur.

Hé, gewoon een gesprek aan. Dat je dingen kan uiten. Want als je ermee leert omgaan, ja, weet je, het is je talent. Het is je gave. En het is bijna je plicht om ermee leren om te gaan. Omdat heb je je te verspreiden op aarde. Om ook weer anderen ermee te helpen. Want er struggelen gewoon ontzettend veel. En mijn kennis is niet heel erg paraat hoe het bij je dat hele gezondheidszorg GGZ is. Maar ik weet dat er heel veel wachtlijsten zijn.

42:38

Omdat er gewoon heel veel mensen met problemen zitten. Ik heb ook bij mij in de praktijk ook mensen gehad die al jaren naar psycholoog gingen. En daar gewoon niet een stap verder komen. En ik zeg, nou ja, als we naar de gevoelswereld gaan. Ik ga niet zeggen wat je moet doen. Ik begeleid in stukjes. En dan leer je mee omgaan van, hé, wat ik zie is helemaal niet zo gek. En ik kan dan bijvoorbeeld gebruiken om goed te schrijven.

Inspiratie gebruiken om te tekenen. Inspiratie te krijgen om een mooie tuinontwerp te maken. Weet je, dat je het gaat gebruiken. En neem het intuïtie. Maar dat je er gebruik van maakt. En dat je ook gewoon leert van, oké, er zijn ook geen goede dingen. Ik zeg het erbij, want het is gewoon zo. Niet om bang te maken, maar om bewust te maken. Dus, eh. Ja, wat je ook merkt is dat zeker ook jongeren best wel veel angst en stress ervaren.

Zeker de toekomst van hunzelf, maar ook de toekomst van de wereld. Hoe kan je daar dan mee omgaan? Want inderdaad, het bewustzijn ervan is goed, maar het is best wel een dunne lijn. Maar waarom zijn ze bang voor de wereld? Of zeg maar voor de toekomst van de wereld. Klimaatstress bijvoorbeeld. Ja, maar waar komt die angst vandaan?

Bij mij komt dat vandaan, omdat... Ja, goede vraag eigenlijk. Ja. Heb jij angsten? Van de toekomst niet. Nee? Nee. Van andere dingen wel? Eh, gewoon general anxiety. Yes? About what? Goede vraag. Ik weet nooit echt waar het vandaan komt.

Ik zeg altijd, ik heb het mijn hele leven al. Blijkbaar niet, want mijn moeder en mijn pa zei laatst dat ik altijd heel nieuwsgierig was als kind. En overal kwam er zo met praten en zo kan ik me nu wel wat beter. Het was gewoon overgeverfd met nepnieuws of zo. Maar ja, het komt van mijn verleden of zo, ik weet niet. Er zijn een paar dingen gebeurd, weet je wel. Dus ja, of ik zit gewoon niet in mijn vel, goed in mijn vel, zulke dingen.

Ik zeg je wel iets moois, hè? Ik zit niet in mijn vel. Ik weet wel wat je wilde zeggen, hoor. Ja. Maar misschien gebeurt het ook letterlijk, hè? Gewoon niet in je vel zitten. Ja. Maar toen je ouders zei ervan, je was heel erg nieuwsgierig en je stond lekker in het leven. Weet je nog hoe oud je was ongeveer?

45:44

Ik neem aan zes of zo. Hé, ja. Zoiets. Die periode. Ja, ja, ja. Nee, ik snap het. Ik snap het. Ja, ja. Of vier. Ja, ja. Snap ik ook. Ja. Ik ga mee, ik ga met dat Joshua. Weet je nou ondertussen waar je angst vandaan komt?

Nou, omdat je bewust bent van bepaalde dingen die gaande zijn. Omdat je ziet waar de wereld eventueel naartoe zou gaan. En ik denk dat ik altijd wel een bepaalde soort van futuristic mindset heb gehad.

En mezelf ook wel aardig in die positie heb kunnen zetten. En ik heb altijd het gevoel gehad van. Nee, wacht. Ik denk dat die angst vooral vandaan komt omdat ik zit van. Oh, maar de wereld is eigenlijk zo mooi. Waarom zijn we het aan het destroyen? En vroeger was dat heel erg natuur. Ik was echt, ik wilde, hoe heette die gozer Steve? Van de dodelijkse zestig worden. Dat is zo'n natuurprogramma van de dodelijkse dieren in de wereld in ieder geval.

Oftewel Freek Vonk, maar dan uit Amerika. Ik dacht, ik ga echt bioloog worden. En ik was zo erg, heel erg in dieren geïnteresseerd. Ik wist alle feitjes daarvan en zo. WNF, lid, zulke dingen en zo. Ja. En ik zat van, oh, maar het is zo mooi. Kijk deze Oerang Oetangs hier. Dit moeten we toch behouden. En als je dan ziet van, shit, wat is er gaande? Daar kan je angstig van worden. En ook, ik denk dat ik ook wel in heb gezien dat eigenlijk het menselijke ras ook best wel heel mooi is.

Ja. En kan zijn. Ja. In essentie. Ja. Ja, en dat wil ik eigenlijk ook wel behouden. Ja, ik wil wel als mensheid. En alleen al is het voor mezelf, weet ik veel, in de natuur wonen met een community. Met mensen die een goede intentie hebben. Ja. Eigen eten verbouwen, in harmonie zijn met elkaar en met jezelf en met de natuur. Ja. En dat vond ik ook het hele interessante. Met Bewogen Visie hebben we op een event van SOB Collective, wat een kunstcollectief is waar we mee samenwerken.

Ja. Zij hosten events en daar hadden wij de Bewogen Visie Plant Lab gestart. En daar gingen we muntplantjes planten met mensen. En ondertussen gingen we met ze praten over zelfvoorzienend leven. Je eigen eten verbouwen en in een community leven, zeg maar. Ja. En toen merkten we dat eigenlijk iedereen zat van, oh, maar dit is best wel het ideale leven. Of iets wat we wel echt zouden willen doen. Alleen zeiden ze van, ja, alleen kan het niet.

48:55

Dan ging ik doorvraag, hoezo kan het niet? Ja. En was het, ja, vanwege eigenlijk de sociale constructen en de maatschappelijke constructen waar we nu in zitten. Dus een onderwijssysteem, zeg maar, werk, zulke dingen, zeg maar. En het niet weten waar ze moeten starten kwam ook vaak op. Ja, inderdaad. Ja. En dat merk ik ook van veel jongeren waar ik dan mee praat. Als ze interesse hebben in bewustzijnsverruiming, zit ze van, shit, waar moet ik starten? En vaak heb ik ook dat je dan eigenlijk buiten jezelf gaat kijken.

Maar misschien moet je juist, heel erg, wat je ook zegt, naar binnen gaan. Ja. Naar binnen gaan, maar dus ook om te kijken, waar komen nou die angsten vandaan? Want daar ging je vragen over. Hoe je met die angsten omgaat. En dat is natuurlijk heel interessant, van waar komen ze dan vandaan? Want hoe ga je met angsten om als je niet weet wat je daarmee moet doen? Want als wij een, laten we even zeggen, dat we ongedierte willen bestrijden.

Ik bedoel, de ene insect is de ander niet. Met alle respect naar de insecten. Maar ik bedoel, je moet wel weten waar je mee te maken hebt. Dus waar komen je angsten vandaan? Weet je, is het iets van je omgeving? Is het iets wat je op televisie zit? Wat krijg je continu ingeprent? En het nieuws, het journaal, is niet altijd even positief. Het is eigenlijk, als ik het zo zo mag zeggen, best wel nieuws waar je niet blij van wordt.

En het is gewoon heel vervelend wat er gebeurt in de wereld. Dat is zo. En ook wat er in Australië gebeurt. Of in Hawaii, of waar dan ook. Maar we krijgen nu zo'n overload. Wat er in de wereld gebeurt. Op wat voor manier, op welk eiland dan ook. En we zitten hier in Nederland. En ik zeg niet, je moet niet je kop in het zand steken. Absoluut niet. Maar wees wel bewust van de overload van informatie die wij tegenwoordig op ons afkrijgen.

Via internet, via social media, ook via de kranten, whatever. Via de buren, kwek, kwek, kwek. Maar we worden continu eigenlijk ingeprent met slecht nieuws. Alles is met angsten. Kijk, in Nederland voor alles moet je verzekerd zijn. Want, als er brandt, ongevallen. Eigenlijk is alles heel veel op angst gebaseerd. Angst, angst, angst. En dat is heel zonde. En als ik mag nog even terugblikken op de hele coronaperiode. Heel veel angst. Zoveel angst. Dat we eigenlijk helemaal niet wisten met waar we mee te maken hadden.

En als je gaat verdiepen van waar heb je nou eigenlijk mee te maken. Dan krijg je een ander beeld ervan. En dan kan je er wat mee. Met wat voor ziekte dan ook. Leer wat je angsten zijn. En dan kun je ermee overweg. Dus ik zeg als eerste, elimineer even al die slecht nieuws dingen. Zeker voor die jongeren die alleen maar dat natuurlijk van elkaar binnenkrijgen. Je bent al gevoelig. Je verandert door de hormonen. Dus ook fysiek.

52:04

Dus dat doe ik ook al iets met je zelfverzekerdheid. Maar laat ook niet zoveel nieuws naar je toe komen. En blijf puur. Want het is natuurlijk heel ideaal om op een plek te wonen. Waar je al die impulsen niet hebt. En waar je meer bezig bent met oké, hoe ga ik de boel verbouwen? Hoe ga ik huizen bouwen? Hoe ga ik met mijn eten en gezond leven? In plaats dat je inderdaad de hele avond zit te scrollen.

En alleen maar slecht nieuws krijgt. Of allerlei, wat tegenwoordig ook begrijpen. Op internet dat ze elkaar internet pesten. Dat noem ik het even zo. En dat is natuurlijk nu, zeker met social media. Dat gaat natuurlijk. Als de een de ander pesten, dat wordt natuurlijk veel groter dan vroeger. Dus kijk je angsten aan. En nogmaals, zoek hulp. Zoek hulp gewoon bij je ouders. Kun je niet bij je ouders terecht. Dan bij de juf of meester. Voel je je daar niet veilig.

Zoek iemand op waar je gewoon mee kunt praten. En praten helpt al heel veel. Ook een beetje om te ventileren. Om dingen te zien van, hey, misschien zijn ze toch net iets anders. En ik kan best wel gaan fietsen, want ik word niet neergeschoten op die fiets. Maar dat je wat rust in krijgt. En daarnaast, al die prikkels die dan binnenkomen. Om daar van af te komen. Daar wil ik op inspringen. Wat ik een hele tijd heb gehad.

Zeker vroeger. Maar de afgelopen dagen, wat nu eigenlijk wel over is. Merkte ik dat ik best uit balans was. En toen merkte ik weer dat ik een hele erge brok in mijn keel kreeg. En vroeger had ik dat heel vaak. Maar dat het niet per se was. Omdat ik heel erg het gevoel had dat ik niet moest huilen. En dat kan je best wel voelen van, oh, wanneer heb je een brok in je keel dat je moet huilen.

En wanneer is het iets anders. Maar ja, wat is dan dat anders? Kan jij daar meer over vertellen? Over wat er nog meer over in je keel kan zijn. Ja, weet je, die spreekwoorden zijn ook al leuk. Die brok in je keel. Wat heb je op je leven. En dat je dus, ik ben van het voelen. Van de energie. Dus dat je gaat kijken, oké, wat zegt die keel dan? Oh, keel. Oh, dat is het keelchakra.

Oh, dat is het energiecentrum van het spreken. Van de emoties uiten. Uiten, uiten, uiten. Om dat geluid te maken. Om je daarmee zichtbaar te maken. En creatie naar buiten te gooien. Als ik bij jou zou voelen. Als dat mag. Weet je, dat zegt dus ook iets over je eigen bestaan. Om je te laten zien en te laten horen.

Wat je kunt. En wat je kunt betekent ook. Wat je uit en wat je te delen hebt in de wereld. En dat kriebelt. En dat wil. Er zitten ook wel emoties bij. En een emotie voel ik ook eigenlijk. In het stukje.

55:06

Daarin alleen te voelen. In alleen te voelen van. Oké, ik wil nu wat uiten. Maar wie hebben dat nog meer? Snap ik me doel te zeggen. Want als je gaat voelen naar je keel. Weet je. Je geeft ook een stukje bloot van jezelf. Zeg maar. Want je gaat iets doen. Wat je denkt. Ja, ik wil dit uit. Ik wil geluid maken.

Ik kan me voorstellen. Dat had ik ook als ik jong was. Dat ik denk. Nou, wat zouden die anderen dan wel niet van me denken? Maar het wilde wel uitkomen. En hoe gaaf is het als iemand dat herkent. Hé, oké. Die keelchakra wil geopend worden. En die wil open blijven. En die wil spreken. Ja. Ik voel bij jou heel erg. Om te spreken naar jouw generatie. Van sta op en spreek uit. Ja. Daar heeft het ook mee te maken.

Je bent een enorme. Niet stimulans. Heel inspirerend. Om dat te delen met anderen. Ja. Dus dat is het stukje keel. En dan kom ik bij jou uit. Je hebt een heel groot hart. Je hebt echt. Je hebt een enorme gevoelswereld. En bij jou. Nou ga ik hierop al over. Maar bij jou voel ik heel hierin. Naar je hartengebied. En je bent echt een hele mooie ziel. En je hebt eigenlijk. Ik zeg altijd. So much to give.

En dat gaat er echt uitkomen. Als jij je manier vindt. Om jouw creaties te uiten. Naar de wereld. En ik heb het gevoel dat. En eerder zei ik. Wat teken je. Als je meer met je hand bezig bent. En met je hoofd. Dan komt het er meer uit. En ik heb het gevoel dat jullie heel veel kunnen delen. Met zeker met jullie generaties. Om met die gevoeligheid om te gaan. Daarvoor zijn jullie hier. Daarvoor zitten we ook hier.

En daarvoor zijn jullie hier op aarde gegooid. Van. Hoppakee. Jullie hebben wat te doen. Ik ben niet zozeer bezig met jongeren. Maar het triggert me wel. Want we zijn natuurlijk allemaal jong geweest. Ik ook. En de mensen die bij mij komen ook. En ik vind het zo echt behoorlijk. Het is waardig hoe jullie op dit moment hier al mee bezig zijn. En bewust van zijn. Het blijft een struggle. Ja. Dat is het leven. Hier op aarde is die hele leerschool wat jullie te doen hebben.

Maar het gaat wel helpen. Het gaat wel helpen. En ik zeg altijd al. Bereik je op dit moment even eentje. Je hebt toch weer iemand geholpen. En die gaat ook weer verder helpen. En zo breidt die olievlek uit. Alleen je moet soms ook wel eens minder leuke dingen ervaren. Maar daar zit wel de groei in. Doordat je het gaat aankijken. En dan komen we weer terug op het stukje angst. Om het aan te kijken. Wat is het nou echt?

En soms is het ook. In jullie gevoeligheid. Is het ook wat je meeneemt uit je familiekarma. Uit je familielijnen. Die draag je ook mee. En heel veel uit de vorige generatie van jullie. Dus jullie ouders. Mijn generatie. Ja die zijn hier op aarde gekomen om jullie hier neer te zetten. Om echt die beweging van verandering. Van de verlichting. Van het hier op aarde neer te zetten. Maar je moet het voelen. Om daadwerkelijk een verandering te weeg brengen.

58:14

Want anders ga je alles vanuit het hoofd doen. En als je vanuit het hart doet. Dan voel je het even van. En dan kom je in een keer. Oh ik zie het licht. Nou dat momentje. Maar dan ga je van. Hé dit is het. En dit is wat ook anderen kan helpen. Dus je hebt altijd weer even die andere kant nodig. Zodat je weer de ene kant leert kennen. En ja zo. Ja en het is ook mooi omdat dat als.

Dat is ook wel. Misschien niet eens per se als eerste insteek van de podcast denk ik. Per se heel erg om mensen te helpen. Maar dat is het uiteindelijk denk ik wel geworden. Ja zeker. Ik denk aan het begin was het sowieso wel. Het was sowieso. Wij houden van. Gewoon diepe gesprekken. En eerlijke gesprekken. En gewoon dit. Hier houden wij van. En uiteindelijk komt daar dan ook gewoon het stukje helpen erbij. En ik denk. Ja dat.

Dat. Dat gewoon. Ja en dat we dat ook. Ja wat je ook zegt. Dat we dat als jongeren ook. Ja veel. Meer mogen bij elkaar doen. Om hulp vragen. Maar ook weet ik veel soort van community groepjes maken. Waar je gewoon soms zit van. Yo ik zit hier mee. Of. Ik heb dit mee gemaakt. Wat is jullie kijk erop. Of kunnen we gewoon eventjes. Eventjes gaan wandelen in het bos. Om even te chillen. Ja. Want er zijn ook genoeg jongeren.

Die wel gewoon lekker in de vel zitten. Of het ook al mee hebben gemaakt. Of net iets ouder zijn. Ja dan weet je. Dat is ook mijn roep daarom toe van. Help ook gewoon die dan nog jonger. Of die ermee lopen te struggelen. Want dat helpt. En weet je. Elkaar helpen. Daar help je ook jezelf mee. In die zin. In groeien. En ook voor elkaar zijn. Dat is gewoon heel erg belangrijk. Want tegenwoordig hebben we het heel veel over verbinding.

En dat is niet alleen maar met elkaar. En in het werkleven gaan borrelen. Of bij elkaar. Nee. Verbinding is echt van je hart openen. En wat jij zegt. Eerlijkheid en puurheid. Want dat is waar het er nu om gaat. En niet meer die maskers. Die hebben we allemaal gehad. En hoe meer je gevoelig bent. Hoe moeilijker je het tegen kan. En dan merk je ook. En dan spreek ik even voor mezelf. Ik kan dus ook tegen een oneerlijke.

Ik kan heel slecht tegen een oneerlijke wereld. Ik snap ook heel veel dingen niet. En ik herken ook heel erg van al die invloeden van in de wereld. Ik snapte de wereldhonger niet. Ik snapte niet waarom mensen elkaar pijn wilden doen. En dat ging bij mij best wel diep naar binnen. Ik ben op een gegeven moment ook gestopt met het journaalkijken. Want dat is wel heel erg wat me naar binnen kwam. Maar ja. Nogmaals bewondering zoals jullie dat aanpakken.

Want jullie doen dit niet zomaar. Het is niet van. Laten we even een podcast maken. Nee. Jullie hebben vanuit jullie eigen ziel stuk. Doen jullie dit? Er is ergens een roep daar van binnen. En die zegt. Ja. We hebben dit te doen. Punt. We hebben dit te doen om dit buiten te doen. Ja. En dit zou echt een hele gave plek zijn. Als je met Mery hier zou gaan zitten. En gewoon gaan relaxen. En dat je gewoon door de gesprekken daar verbindingen mee maakt.

1:01:42

Met elkaar. En je hebt niet veel voor nodig. Gewoon bij elkaar zijn. Ja. Mooi. Ja. Dat is bijzonder. Hoe kijk je dan naar psychedelica in zeg maar het hele gebeuren van bewustzijnsverhoging. Ja. Weet je. Ik doe het nu al zo lang zonder. Dus ik vraag me af waarom dan met. Daar komt bij ook nog een ander stukje dat ik als kind heel erg bang voor was. Dus daarom deed ik het al sowieso niet. En ik heb ook een vader gehad die alcoholist was.

Dus die was ook verslaafd aan de alcohol. Daar zag ik gewoon hele slechte dingen uitkomen. Ik was wel altijd heel erg geïnteresseerd in al dat soort middelen. Ja. Wat ik zeg. Ik doe nu al jaren kom ik in een verhoogde bewustzijn. In een lager. We nemen het elke bewustzijn. Maar dat lukt mij gewoon zonder. Ik heb dat niet nodig. We hebben het ook niet nodig. Doe je het wel. Ja. Dat is ook weer een ervaring. Het is een ervaring die je blijkbaar voor gekozen heeft om weer dat te ervaren.

Hoe is dat? Maar ik wil vermen dat het niet nodig is. Als je durft bij jezelf naar binnen te gaan. Dus gewoon stil zit zonder invoeden van buitenaf. En durf te voelen. Ook je pijn, je verdriet, je onrust. Voor mij werkt dat gewoon veel meer helend.

Waarom zou je die middelen gebruiken? Als het dus als opstapje zeg maar. Het is een hulpmiddel. Naar wat? Naar hetgene wat je net ontstreef eigenlijk. Naar het in jezelf kijken. Ja. Het is bijvoorbeeld als iemand het lastig vindt, kan het gewoon een hulpmiddel zijn. Moet wel goed gedaan worden. Ja, precies. Want het kan ook voor het polar opposite gebruikt worden. Ja, ja. Als een partytwerk. Ja. Zo heb ik het ook geëxperienced. Maar het kan ook voor de andere kant gewoon als een hulpmiddel.

Ja? Je hebt allebei de kanten ervaren echt dat het niet goed ging, maar ook dat het je hielp. Dat het, ja ook, dat het niet goed ging een keer. Ja. Dat was niet per se party ofzo. Ik vind persoonlijk niet echt een party drug ofzo. Ja. Meer dat het was dat we, dat het niet echt, dat de intentie niet was om iets spiritueel mee te maken, maar gewoon dat het gewoon, we gaan gewoon chillen en deze drug experiencen.

1:04:48

Ja. En wat ging er niet goed dan? Nou ja, ik was nog de enige wakker. En ik zat er best wel diep in. Ja. En toen ging ik ook diep mijn gedachtes in. En kwamen er allemaal nare gedachtes omhoog. Ja. Ja. Maar uiteindelijk is dat wel goed gegaan, ben ik gewoon uitgekomen. Oké. En ik heb daar ook gewoon wat van geleerd en gewoon goed mijn grenzen stellen. Ja. Heb je grenzen stellen geleerd of heb je nog wat anders geleerd?

Ja. Niet psychedelica doen tot heel laat in de avond wanneer je de volgende dag vroeger op moet. Dat is wel een goede les. Ja. Daardoor kwamen de nare gedachten. Je was te moe eigenlijk. Nee, ik was niet te moe. Ik was een nare stem kwam omhoog en die vertelde mij, die bashte gewoon in op mij en was mij basically aan het pesten. Waarom doe je dit wanneer je zo meteen op moet en gewoon dat soort dingen.

Ja. En het was basically een road down bad memory lane. Een beetje. Maar ja, ik ben er wel gewoon goed uitgekomen. Dus niet dat het een mindbreaking experience was, gelukkig. En welke ervaring had je eerst? De goede of de niet goede? Goeie. Goeie. En heb je het daarna nog gedaan, na de niet goede ervaring? Ja. En hoe ging het toen? Goed. Oké. Ja, gewoon goed. Zeg maar, ik ben nooit bang geweest na een slechte ervaring. Zeg maar, ik krijg altijd wel...

Ik vind persoonlijk dat een slechte ervaring wel goed kan zijn. Je kan er altijd wat van leren. En ik word altijd wel sterker van slechte ervaringen. Soms niet, maar... Zag je in zijn gezicht? Ja, soms niet, maar most of the time wel ligt eraan wat. Ja. Natuurlijk. Dat is het leven, maar... Ja.

Ik denk ook omdat het planten zijn... Of ja, en mushrooms, wat dat dan zijn in ieder geval. Dat het natuurlijk is dat dat ook al... Voor mij maakt het in ieder geval heel veel uit. En ook qua interesse van jongs af aanhoudt. Pillen, coke, allemaal van dat soortje. Dat heeft me nooit echt heel erg getrokken. Of eigenlijk niet getrokken. Omdat ik zat van, ja, synthetisch. Ja. Terwijl psychedelica en dan zeg maar vanuit de natuur. Dat heeft me wel altijd getrokken.

Alleen dan door de connectie die je letterlijk met moeder aarde neemt. Door een bepaald geestverruimend middel te nemen. Wat vanuit de natuur komt. En ik denk dat heel veel mensen dat wel kunnen beamen. Zeker als je bijvoorbeeld mushrooms in de natuur doet. Dat de connectie met moedernatuur, dat die heel veel sterker wordt dan je die in het dagelijks leven zou voelen. Maar ik denk absoluut wel dat je dat ook zonder kan doen. Het feit dat het stofje DMT, wat je dus ook kan roken uit de liaan.

1:08:26

Dat dat letterlijk al in je lichaam wordt geproduceerd. Sowieso in je longen. En er zijn onderzoeken dat het ook in je pijnappelklier wordt aangemaakt. Dat dat dus al in jouw lichaam zit. En dat je dat dus als geestverruimende drug kan nemen, zegt voor mij heel veel.

En als je nou zou weten de technieken om het dus vanuit jezelf te doen. Vanuit je innerlijke kracht. Bijna, absoluut. Sowieso meditatietechnieken natuurlijk. Maar er zijn ook bepaalde ademhalingstechnieken. Omdat het dus ook in je longen wordt aangemaakt. Die je kan doen, waardoor je zeg maar in die staat komt. Dus dat zou zeker kunnen. En doe je dat ook? Nee, ik wil het wel proberen. Maar er zijn zoveel dingen die ik nog wil proberen. En uitzoeken en zulke dingen.

Het is een stuk goedkoper denk ik. Ja, waarschijnlijk wel. Ik heb geen idee wat het kost hoor. Maar, nou, het... Want dan vraag ik me af, als je weet dat die... Vanuit je natuur, vanuit jezelf dat kan doen. Wat maakt dat je dan nog die middelen wil gebruiken?

Sowieso persoonlijk vind ik... Ik heb sowieso wel, zeg maar... Ik vind het wel gewoon leuk om het een beetje als een party party drug te gebruiken. Omdat ik het visueel experience gewoon heel vet vind. Maar ook het spirituele kijken wat... Het doet gewoon wat met je brein. Soms krijg ik ook echt gewoon gedachten dat ik denk... Woejo? Hoe ben ik hier opeens opgekomen? Ja. En volgens mij is er ook onderzoek uitgekomen dat het nieuwe verbindingen maakt in je brein.

Ja. Zoiets. Het is zeg maar... Ja, zoiets. Sowieso is het voor... Als je het scientific gaat bekijken... Is het voor bepaalde mentale problemen, verslavingen... Is het echt heel goed. Daar zijn ook onderzoeken naar gedaan. Zelfs MDMA, wat dan wel een synthetische drug is.

En daarnaast denk ik... Terugkomend op je vraag van... Waarom zou je het dan alsnog doen? Omdat het... Soms... Het kan best wel veel scale. En misschien ben je nog niet op het punt... Dat het je al lukt door... Weet ik veel... Bepaalde kleuren in de lucht te zien. Normaal gesproken of energieën te voelen van bomen, zulke dingen. Of bepaalde elfenwezens, natuurwezens te zien. Die je wel ziet en voelt. Wanneer je psychedelica doet. Dus het is soort van...

1:11:28

Je zou het kunnen zien als een doorway. Naar misschien toekomst. Maar ook naar iets wat in jou zit. Waardoor je ook datgene wat in jou zit meer kan activeren. Het kan door sleutel. Ja, dat denk ik. Is dat zo? Nou, is dat je ervaring? Absoluut. Dat je nu sneller contact kunt maken met de boswezen? Jawel. Ik denk het wel. Neem je ze nu waar? Nu op een moment niet.

Maar af en toe... Ik weet niet. Want het ding is zeg maar... Hoe... Ja, neem je ze waar? Af en toe... Is het meer dat ik misschien een aanwezigheid voel. Of dat ik iets zie bewegen. En dan zijn het meer lichtachtige wezens. Maar het is ook van... Ja, je weet niet hoe het... Wat het is. En of dat er is. Of er één vaste beschrijving is. Maar daarom is deze plek wel absoluut bijzonder. Want toen... Want de keer dat ik psychedelica heb gedaan was met Michah.

Michah was hier. Ja. Ja, en toen heb ik wel gemerkt dat er... In ieder geval meer is dan wij zo 1, 2, 3... Met onze fysieke ogen kunnen zien. Ja, ja. Denk ik, ja. Ja, want hoe gaaf is het als je gewoon nu in dit gesprek ze kunt waarnemen? Ja. Dat ze nu omringd worden? Ja. Het is ook, denk ik... Waar je... Attentie, zeg maar, zit. Nu op het moment zit mijn attentie bij het gesprek. Ja.

Klopt, ja. En af en toe... Het is meer dat ik dan afgeleid raak. Even dat ik zit van... Oh. En dat heb ik ook wel vaak als ik in het bos loop. Maar het is niet dat ik per se heel... Bewust... Maar dat is misschien ook omdat het en heel nieuw is. En ook misschien een beetje een vorm van angst. Omdat het gewoon nieuw is. Dat je zit van... Wat heb ik? Dit hoort niet of zo.

Ja. Oh no. Maar het is wel interessant. Ook als je kijkt... Naar bijvoorbeeld volken uit de Amazone. Die en heel erg één met de natuur zijn. Maar ook heel veel ervaring hebben met geestverruimende planten. Ja. Ja, als je met hen praat en hen hoort over natuurwezens. Ja. En de connectie met natuur. En energie in de natuur. Ja. Ja. En ook als je kijkt naar IJsland. Daar zit het zo in de cultuur dat het gewoon logisch is dat daar bepaalde trollenkabouters leven.

En daar leven ze ook samen met hen. Dus ook dat vind ik wel interessant. Ja. Ja, leuk om te horen. Ja. Ja, het is een bijzonder terrein. Ja, is het ook. In ieder geval. Ja. Leuk. Ja. Maar het is leuk als je op een gegeven moment je dus gebruik gaat maken van je gevoeligheid. Dus niet alleen van om je krijgt een overload van energie van anderen. De impulsen van die bussen. Van al die tingelingelingetjes allemaal omheen.

1:14:55

Maar als je dat dan gaat inzetten om dus nu waar te nemen dat we omringd worden door lichtwezens. Door gewoon heerlijk het licht om ons heen. Dat geeft veel meer rust. Om even ook nog een beetje op in te gaan. Hoe ga je met angst om? Dus inderdaad de focus op iets anders legt dan de angst. Dat je is onzuikbaar. Komt het vandaan? En dat je je focus legt van hé. Oh, maar er is dus gewoon ook nog heel veel om ons heen wat gewoon licht is.

Dus dat je ook leert het licht te voelen. Te ervaar, te zien. En niet alleen maar alles wat je energie omlaag gaat. Triggerde me net ook even wat jij net zei. Over spiritueel. Over spiritualiteit. Wat heb jij daarmee? Of hoe voel jij je spiritueel? Wat betekent dat voor jou? Ik heb dat nooit in woorden kunnen brengen. Nee. Dus dat ga ik ook niet proberen nu. Een gevoels... Ja, het is heel erg een gevoel. Ik leef sowieso heel erg op gevoel.

Dus ja. Dus ik vind sowieso mijn gedachtes in woorden ombrengen heel erg lastig. minder dan dat still. Ja, ja, klopt. Snap ik echt helemaal. Het is vaak ook wel eens... Daarom vroeg ik het eigenlijk ook. Ja, wat is nou spiritueel? Weet je, je bent het gewoon zelf. Je spirit. Ja. Punt. Het leven. Punt.

Tuurlijk zijn er de lichtwezens. En tuurlijk zijn er inderdaad nog meer wezens op aarde. Waar we met onze fysieke ogen niet eens kunnen zien. Maar wel met onze spieke ogen kunnen waarnemen. Maar spirit is gewoon je levensvlam. Hoe je hier bent. Maar ik snap dat het is lastig in woorden om te zetten. Ja, en wat je ook zegt, levensvlam. Ik denk dat daar ook het vlammetje om te creëren. Om zelf dingen te ondernemen. Wat ook veel jongeren nu voelen.

Als je dat kan volgen. En inderdaad, waar focus je op? Focus je op bijvoorbeeld alle mensen die zeggen dat je het niet kan. En alle angst en zulke dingen. Of focus je op de positiviteit. De positieve energie. Dat vlammetje wat jij in je hebt. En dan nog meer naar binnen kan keren. De rust in jezelf kan vinden. Ja, en daar ook inderdaad connect. Waarover praat. Dat met elkaar deelt. Iedereen's krachten met elkaar deelt. Ja, dat is wel heel mooi om te doen.

Ja. En dat vind ik ook gaaf van deze podcast. We hebben zoveel mensen ontmoet. En ook jongeren die met verschillende interesses en kwaliteiten en zo. Ja, dat is super gaaf. Om van hen te leren en hen hier te hebben. Ook om een platform te geven om hun kennis aan de wereld over te dragen. Ja, zeker gebruik van maken. We zijn elkaars leermeester. Ik bedoel, ik leer ook van jullie. Want ook hoe jullie naar dingen kijken. Gaat voor mij ook gewoon een wereld open.

1:18:08

Ik bedoel, ik ben wel ooit jong geweest. Maar ik ben er nu niet mee bezig. Maar het is wel belangrijk. Want we zijn allemaal een onderdeel van het hele. Ik wil zeggen van de maatschappij. Maar van het leven. Eigenlijk moet ik dat zeggen. We zijn onderdeel allemaal van het leven. Ja, dat is wel iets. Ik krijg in één keer een ingeving. De maatschappij is eigenlijk wat we gecreëerd hebben. Hoe we moeten zijn. En hoe we het dan maar neer hebben gezet.

Maar we zijn onderdeel van het leven. Ja, daar had ik het ook met school over. Met filosofie hadden we het over. Hoe kan je iemand nou... Of nee, de stelling was van Pythagoras heeft dat volgens mij verzonnen. Man is the measure of all.

Oftewel, is de maatstaf. Nou, dan kan je al gaan discussiëren. Wat is een maatstaf en wat is man? En daar hebben we het urenlang over gehad. En wat is is. Ja, precies. En wanneer is iets? Maar op een gegeven moment hadden we het er dus over van, wanneer we dingen niet gaan benoemen zoals mensen ze benoemen. Bijvoorbeeld dat dit een microfoon is. Dan kunnen we onze maatschappij niet volhouden zoals die is. Bijvoorbeeld wanneer je... Heb ik ook vaker discussies of gesprekken over gehad.

Van als geld zeg maar geen issue meer gaat zijn. Wanneer dingen geen waarde meer gaan hebben op de manier van... Dat alles bijvoorbeeld evenveel waarde heeft. Dan valt dus de maatschappij. Dus inderdaad wat we nu hebben gecreëerd uit elkaar. En wat ik merk is dat heel veel mensen zich daar heel erg aan vast blijven houden. Van oh, als deze maatschappij uit elkaar valt. Dan is er niks meer. Maar ik denk juist als dat gebeurt. Dat er dan misschien...

Eigenlijk weet ik dat er dan wel een stuk veel mooiers in het leven is. Want als je kijkt hoeveel oorlog, hoeveel haat, hoeveel angst er nu is. Zelfs in zo'n rijk land als Nederland.

Dat kan beter. Dat kan absoluut beter. Waarde is wel belangrijk. Maar ik denk ook dat wat we nu allemaal gecreëerd hebben. Hoe het allemaal moet. En dat er heel veel meer mogelijk is. Want dan kan je pas creëren. Nu wordt alles in een vaatje gegoten. Ik vond bijvoorbeeld school altijd een beetje alsof ik in een dwangbuis zat. Want ik moest alles zo leren. Oké.

Ik vind veel dingen een dwangbuis. Maar ik denk dat als je daaruit bent, daar ben ik wel mee eens. Dat er gewoon veel meer mogelijk is. Als je ook voorbij het denken. Als je voorbij het hele stramien gaat. Want daar zie je... Kijk, jullie hebben het over jongeren. En ja, jongeren heb je jong jongeren. Dertien, veertien. Maar ook wat oude jongeren. Maar als je op een gegeven moment alles hebt gedaan zoals het hoort. En dan haast je popje beetje.

1:21:12

Misschien ook een gezinnetje. En dan kom je rond die dertigste. En dan denk je echt. Ja, is dit het nou? Dan zit je echt zo van. Oké, ik heb een huis gekocht. Want het hoort zo. Als je alles blijft doen wat het hoort. Ja, heel veel mensen houden dat niet vol. Ja, hoe vaak zijn er burn-outs en overspannen. En dan krijg je ook weer, als je weer 20 jaar later krijgt je ook weer zo'n moment. Dat je denkt, nou.

Elke fase heeft een moment van bezinning. Is dit het nou? En ik denk, ik voel. Je hebt altijd een keuze. En ook wat je zegt. Wat wil je? Wil je leven vanuit, laat maar zeggen, liefde voor jezelf? Voor de mooie dingen. Of ga je je richten op wat angst gebaseerd is. Of wat niet leuk is. Ja, kies. Kies voor de liefde. Liefde gewoon liefde voor jezelf. Wat geeft je energie? Wat wil je blij van? Dat soort dingen.

En dat alle moeten. Eigenlijk worden we al ingeprent vanaf we net geboren zijn. Als jullie. Als je gaat kruipen of lopen. Kijk uit. Kijk uit voor alles. Kijk uit voor dit. Kijk uit dat je niet valt. Kijk uit voor zus. Ja. Het is wel fair. Het kijk uit. Als baby bedoel ik. Moet je wel uitkijken. Ja. Je moet wel uit. Maar op een gegeven moment. Je moet voor zoveel uitkijken. Je moet echt heel veel. Toen mijn zoontje klein was.

Die liet ik altijd gewoon klimmen. Die liet ik gewoon klimmen. Dan zei ze. Oh, maar zo meteen valt hij van de bank. Van de stoel. Ik zei nou. Ik heb er nooit zo druk om gemaakt. Want ik zag hoe behoedzaam kinderen kunnen zijn. Natuurlijk moet je voorzichtig zijn. Je moet wel uitkijken van. Hé, die gaat niet helemaal naar beneden. Nee. Maar doordat je dus ook de ruimte geeft om te ontdekken. Dan gaat daar over nieuwsgierigheid. Dan ga je dat niet kleiner maken.

Ja, en als je leert fietsen. Dan moet je gewoon een keer vallen. En in het leven moet je gewoon een paar keer vallen. Nou ja, daar zit groei in. En ook dus van minder leuke ervaringen. Daar zit groei in. Maar keuze heeft. Ik ben wel vaak gevallen als kind. Ja. Nu als ik val. Dan heb ik geen pijn meer. Dus ligt aan hoe ik val natuurlijk. Maar most of the time. Ik ben freerunner geweest. Ja. Dus ik weet wel hoe ik moet vallen.

Ja. Dus ik heb daar heel veel ervaring in. Ik weet ook nog een keertje. Ik was aan het skateboarden. Ja. En ik deed iets. En ik deed opeens uit mezelf een flip om goed te vallen. Ja. Gewoon ik deed een frontflip. Ik weet niet meer wat eraan hoe het ging. Maar mijn lichaam deed gewoon wat. Ja. Om mij te redden zeg maar. Ja. Automatisch. Ja. Nou. Misschien moet je wel je baby even laten vallen. Ja. Op een liefdevolle manier.

Nee. Maar inderdaad. Maar wel ontdekken. Want dan zie je dus eigenlijk dat je meer skills hebt. Dan dat je de hele tijd zo eromheen gaat. Ja. Een kind laten vertrouwen op zichzelf. Precies. Dus dat je het later ook in leven kan. Ja. Ja. Interesting. Yes. Ja. Ik zie jou helemaal ratelen van.

1:24:33

Ja. Dat vind ik het gave van iedere podcast. Ja. Daarna en tijdens zit ik van. Eigenlijk iedere keer van. Ja. Ja. Wow. Interesting. Graag. Ja. Dankjewel. Voor dit gesprek. Mag ik je een knuffel geven? Jazeker. Bedankt. Ja. Bedankt. Bedankt. Bedankt.