Het interessante proces van het creëren! Met Josephine Odhil (muzikant en visual artist) | Nature Studio ep. 4

Automatisch uitgeschreven, dus er kunnen fouten in staan.

00:02

In deze episode is Josephine Odhil te gast. Ze is muzikant, visual artist en een prachtig mens. Met haar hebben we het over hoe ze komt met nieuwe concepten en de research die ze voor haar albums doet. Ook bespreken we de magie van het creëren en de rol van repetitiviteit in het leven. En zoals altijd is het gewoon opgenomen in de natuur al is er dit keer geen beeld bij. Sit back, relax and enjoy.

Welke rol speelde muziek in jouw gezin en familie vroeger al? Even zien hoor, voor mij persoonlijk ook echt voor het gezin. Ja of allebei? Nou wat ik vooral herinner dat we op weg naar dingen toe in de auto gewoon heel veel muziek luisteren. En dat met z'n allen meezongen en dat mijn ouders ook best wel... Mijn ouders houden heel erg van dansen en zingen, dat doen ze nu al minder. Maar er was altijd wel veel... Ja er kwam wel veel energie vrij ofzo als er muziek op werd gezet.

Dus ja ik ging ook gewoon met mijn zusje veel dansen. Het was er altijd wel. Maar niet heel... En het werd gewoon altijd heel erg gestimuleerd. Er waren altijd wel instrumenten ofzo om te kunnen bespelen en dat werd heel erg aangemoedigd. Maar ouders spelen zelf geen instrumenten. Maar ik vond het dan wel leuk als jij dan een liedje op de gitaar kon ofzo.

En hoe begon dat voor jou dan dat jij begon met muziek maken? Hoe begon het? Wel echt met de gitaar van mijn oma, van mijn moeders kant. Dat was een hele grote klassieke gitaar. En daar ging ik op spelen. En dan had ik ook keyboard en dan ging ik gewoon dingetjes op uitzoeken op gehoor. En toen kreeg ik op een gegeven moment ook gitaarles. En voor mij was wel muziek altijd... Zeker als we in de auto erg naartoe waren en ik was dan op mijn Walkman. Toen we toen nog hadden muziek aan het luisteren, dan had ik gewoon een soort... Ja, dat was gewoon een beetje aan dagdromen. Gewoon hele filmscènes bij die muziek bedenken. En dat is altijd wel een heel groot onderdeel van mijn innerlijke belevingswereld geweest. En zo is dat een beetje begonnen.

Want waar luister je vroeger dan naar? Welke leeftijdsfase bedoel je? Neem ons mee in de reis? Waar beginnen we? Nou ja, laten we zeggen. Ik had altijd wel... Ik vond altijd alternatieve muziek wel heel leuk. Op de middelbare school. Ja, maar heel erg... Ik haat het antwoord als mensen zeggen van alles wat... Maar laten we zeggen dat ik heel erg een soort Woodstock periode heb gehad. Heel erg de sixties, counterculture. Maar ook heel erg de new wave. Ik heb heel veel naar oldschool hiphop geluisterd. Dus vroeger vond ik... Waar ik zeg maar begon, echt nog op de basisschool... Vond ik Rammstein heel leuk.

Ja? En toen kwam ik vanuit Avril Lavigne. Maar ik heb ook helemaal vroeger naar K3 geluisterd. Dus ja, het gaat alle kanten op. Maar ik denk mijn eerste muzikale herinnering is wel... Toch wel sixties muziek van mijn vader. Die dan een cd op had staan met de top 40 van die... Met allemaal sixties hit. Met de Shadows en de Beatles enzo. Dat is wel het meest... De eerste kern denk ik.

03:28

Welke muziek neem je nog steeds dan mee vanuit daar? In jouw eigen muziek? Ja, de Beatles natuurlijk. Nee. Even nadenken hoor. Ik ben nog steeds heel erg fan van Linda Perhacs. Captain Beefheart. Ja, Captain Beefheart? Ja, niet per se. Dat neem ik niet... Ja, ik blijf dat toch altijd wel vet vinden. Cool. Maar ook iets als Bob Dylan. Je hebt gewoon zoveel periodes dat je gewoon helemaal een bevlieging hebt met deze artiest. En sommige dingen gewoon kun je altijd weer opnieuw naar blijven luisteren ofzo.

Dus ja, het duizelt een beetje van de namen nu ook. Ja. Om waar te beginnen. Ja, begrijp ik. Dat is altijd wanneer... Van ja... Welke artiesten vind je echt gaaf? Nou ja, voor nu is het duidelijk. Maar als je zegt... Wat heb je allemaal geluisterd? Dat is wel echt van... Oh, ik heb zoveel... Ook in je pubertijd zoveel fases gehad dat dit het helemaal was. En dat echt totaal niet. En dan kom je daar... Het is ook nog een periode geweest dat ik de Beatles echt haatte. Wat een zoetsappige gezeik allemaal. En dan... Daarna kom je er weer bij terug. Dus ja... Wat ik nu vet vind is...

Black Moth Super Rainbow. Unloved. Ja, een beetje... Surrealistische, experimentele, dromerige muziek. Want je zegt je bent klaar... Of je bent bezig met je album aan het afmaken. Ja. Dat is dan tweede solo album, right? Tweede solo album voor dit project. Ja, ik heb ooit ook onder een andere naam nog een eerste solo album gemaakt. Goed. Maar... Ja, tweede solo album voor deze...

En? Kan je daar iets meer over vertellen van... Want het laatste nummer... Als ik het goed heb in een van je interviews die je hebt gehad... Of het laatste nummer Ultraviolet. Toch? Ja. Van die afgelopen album. Toen zei je van... Dat is een beetje een introductie van een nieuwe sound. En vooral een nieuw thema. Want in die song gaat heel erg een beetje een mix van... Natural Born Killers, die film.

Hebben jullie die gezien? Nee, niet gezien. Het is gewoon een soort Bonnie & Clyde verhaal. Plus een soort van Only Lovers Left Alive. Beetje dat romantiseren van een hele Bonnie & Clyde vibe. Ja. En ook een beetje in het rijden komen met gevoelens van agressie. Dus mijn... Dit album waar ik nu mee bezig ben... Is een soort Untrue Crime album aan te worden. Ik heb heel erg fascinatie voor... Villains & True Crime. Oké. Dus ik heb afgelopen... Toen ik met Walletal bezig was om dat te releasen... Heb ik eigenlijk een soort heel onofficieel onderzoek gedaan... Met alleen maar documentaires, podcasts, literatuur en films... Die te maken hebben met de psychologie van het kwaad. Ja.

06:36

Daar heb ik eigenlijk het hele album op geschreven. Dus ook gekeken of ik... Ja, wat herken ik in mezelf en welke frustraties kan ik kwijt... Via een soort fictieve serial killer die ik van mezelf maakte. Dus het is wat duizender. Cool. En wat agressiever geworden. Het is nog steeds wel met mijn stem. Dus hoe agressief kan het worden? Ja. Maar... Ja, wel wat donkerder. Goed. En meer de psychologie dan eerst. Want hoe kom je...

Of hoe is dat überhaupt gegaan? Want dat vind ik altijd interessant. Want... Ik bedoel, ik heb niet per se iets heel erg met... Zeg maar... Crime en serial killers. Maar... Mijn vriendin Lara die heeft dat bijvoorbeeld wel. En ik weet niet hoe het bij jou zit Michah. Maar voor mijn gevoel is het echt een vrouwending of zo. Dat sowieso. Ja, dat is ook.

Weet jij hoe dat zit? Of hoe zit dat bij jou? Nou... Ik heb er wel inderdaad ook wat over opgezocht. Want het is inderdaad wel veel meer iets wat vrouwen inderdaad interessant vinden. Ik denk dat het te maken heeft met... Als vrouwen misschien over het algemeen... Ik wil niet generaliseren. Maar over het algemeen meer bezig zijn met psychologie. En ook vaker over het algemeen slachtoffer zijn van dat soort... Je wordt misschien als jong meisje wel vaker gewaarschuwd van... Niet in je eentje naar huis gaan. Niet door donker... Tuurlijk zijn jongens ook kwetsbaar. Maar ik denk wel dat dat anders is. Ja, tuurlijk. Dus ja... Ik denk dat het daarmee te maken heeft... Dat is vaker slachtoffer. Maar ook gewoon misschien een ander soort interesse in psychologie. En...

Ja, meer kanker. Ik weet het voor de rest ook niet. Maar het is inderdaad wel... Ik herken het ook wel dat... Veel vrouwen vinden het interessant. En je ziet ook echt dat die hele true crime... Ja, industrie is echt ook op vrouwen gecrampt. Die serie, You. Ja. Die heel erg ook, ja. Als daar een vrouwenversie van zou zijn... Dan zou de man dat eigenlijk niet eens kijken, denk ik. Nee. Of niet met hoe populair You is geworden bij de vrouwen in ieder geval. Het zou niet zo zijn bij de mannen, denk ik. Nee. Nee, ik denk dat je daar wel een punt hebt. Ook niet een hele, hele... Hele... Nee. Maar dat is een beetje mijn smaak. Maar het is inderdaad wel... Ja, ik weet het niet. Ik zou er geen antwoord op hebben waarom dat behalvelde ik net zei.

Maar waarom vind jij het zo interessant? Of heb je nu... Waar begon jouw fascinatie met in ieder geval die kant van de psychologie? Ik denk bij Cruella de Vil. Gewoon in films de slechterik of de villain vind ik vaak veel interessanter dan de hoofdpersoon. Want de hoofdpersoon is vaak perfect en daardoor ook best vlak. Ja. En een villain heeft vaak... Is geworden... Is zo geworden door bepaalde trauma's of dingen die mis zijn gegaan. En dat is eigenlijk veel herkenbaarder. Dus dat vind ik vooral heel interessant. Want juist in welke opzichten kan ik me nou... Kan me soms veel meer herkennen in The Joker dan in... Nou ja, Batman is ook natuurlijk een beetje...

10:11

Is het nou goed of slecht? Maar ik kan me veel meer herkennen in The Joker dan in bijvoorbeeld Superman. Ja. Dus ik denk dat... En dat je gewoon zelf ook een kant hebt die donkere gedachten heeft of zo. En die kan niet altijd een soort plek hebben in de maatschappij. Maar wel door middel van fictie. Ja. En ik denk dat daar het een beetje begonnen is. En dat je dan erachter komt dat heel veel fictie ook werkelijkheid is. En dat er gewoon ook mensen zijn die... Nou, ik denk... Dat is een beetje waar mijn fascinatie voor The Dark Side dan begonnen is. Maar... True Crime is natuurlijk... Geen fictie. Nee. En dat is weer een ander deel. Ik denk dat het... Naast dat ik The Dark Side heel interessant vind... Ben ik ook iemand die heel gevoelig is. Ik heb denk ik... Ik heb volgens mij veel empathie voor mensen.

En dat er dan mensen zijn die dat niet hebben. Of in heel veel mindere mate. Of juist helemaal niet. Dat blijft gewoon eindeloos interessant. Dat is toch... En gewoon het thema de dood. Wat denk ik ook mensen altijd zal inspireren. Dat zit natuurlijk ook heel erg daarin. Dus ja, dat zijn... Even on the top of my mind dingen waarom ik het interessant vind. Eigenlijk... Ik heb best wel vaak als ik denk van... Als ik van die True Crime verhalen hoor... Dat het vaak surrealistischer klinkt... Dan bepaalde fictie verhalen. Ja, inderdaad. Dus ook die balans daarin van... Ook wat je zegt van ja, bepaalde fictie dingen... Dat die... Dat dat heel vaak bij mensen wel toch herkenbaar is. Maar dat sommige realistische dingen juist zo niet herkenbaar zijn. Maar dat is natuurlijk heel fascinerend. En het zijn mensen die eigenlijk niet volgens onze... Sowieso niet volgens de regels van onze maatschappij...

Maar ook niet volgens de norm van onze menselijkheid werken. Want als jij iemand... Als jij ziet hoe iemand op straat geslagen is... Je hebt waarschijnlijk buikpijn. Of je voelt mee met iemand. En er zijn dus mensen die dat niet hebben. Dat is gewoon best wel apart. En waardoor zij ook op een soort... Een soort hele rare manier van vrijheid hebben of zo. En op een hele andere manier naar dood kunnen kijken. Iets waar we uiteindelijk allemaal mee te maken hebben. Ja, het is gewoon heel fascinerend. Ja. En wat ik ook heel fascinerend aan vind... En dat is dan weer de psychologische kant is...

Hoe komt iemand zo? Want de oorzaken zijn vaak wel dingen die meer mensen... En voor zover iets oorzaken... Of het nature of nurture is dat... Dat is natuurlijk altijd de vraag. Maar... Ja, maar wat je zegt inderdaad ook in fictie... Dat de villain komt inderdaad altijd van gewoon een backstory. Ja. En dat is bijvoorbeeld bij de anime-serie One Punch Man. Ik heb volgens mij zelf één aflevering gezien. Maar daar heb je dus One Punch Man. Hij slaat altijd iedereen gewoon in één klap dood. Dus hij is niet zo heel erg interessant. Maar iedere keer de villains waar hij tegen vecht... Daar zit een hele backstory achter. En van hoe zijn die... En eigenlijk inderdaad wat je zegt... De villains zijn in die serie veel interessanter... En gelaagder inderdaad dan die One Punch Man... Die gewoon iedere keer iedereen in één klap gewoon verslaat. Het klinkt wel als iets wat ik moet gaan checken.

13:52

Het is wel een hele leuke serie. Nice. Dat is een interessante. Vet. Maar hoe kwam je erop om dan dit concept... Deze theorie... Te gaan gebruiken? Wanneer stond je op het punt van... Oké, dit ga ik willen vertalen in muziek? Ik denk dat het... Ik denk dat het... Oké, hoe ga ik dit goed zeggen? Vaak zoek ik verhalen over true crime of over... Of boeken die wel fictie zijn... Maar wel met de dark side te maken hebben. Ga je checken op het moment... Ga ik in ieder geval checken op het moment dat ik zelf gefrustreerd ben... Of boos of verdrietig of depressief. Ik heb best wel... Deze periodes... Dat je met veel teleurstelling te maken hebt. En toen dacht ik wel echt van... Ik kan wel... Moeden, maar ook met teleurstelling en bepaalde dingen... Hierin omzetten.

Dus zo ben ik er eigenlijk een beetje in ge... En mijn... Die fascinatie voor de psychologie van het kwaad... Dat heb ik al gewoon mijn hele leven. En ik had eigenlijk ook een beetje gehoopt dat ik dan... Dat is ook een beetje een soort ding van mezelf van... Ik ga hier nu even een jaar lang helemaal diep induiken. En dan moet het daarna toch ook wel een keer klaar zijn... Met dat fucking ramptourisme. Want het is ook wel een beetje sensatie natuurlijk. Dus ik had denk ik ook een beetje... Besloten van daarna heb ik er dan een punt achter. En dan ga ik niet meer dat soort... Dan ga ik gewoon leuke dingen opzoeken.

En voelt het alsof er een punt ook achter komt te staan? Nou, ik was wel een tijdje dat je het... Op een gegeven moment heb je het wel even gezien. En je merkt ook wel dat als je heel erg bezig bent met... Als je alleen maar daarmee bezig bent... Verandert ook je blik natuurlijk op de wereld. En nu ben ik... Nou ja, als je alleen maar met Yves al bezig bent... Dan ga ik het ook zien. Maar nu ben ik ook wel weer op een punt dat je ziet van... Oh ja, maar eigenlijk om je heen... Ik zie eigenlijk vooral mensen die... Iedereen doet zijn best. En ik zie eigenlijk heel veel goedheid. Ook omdat het andere zo ver weg staat... Van wat ik in mijn dagelijks leven zie. Maar ja, ik blijf wel... Ik bedoel, nu ben ik bijvoorbeeld... Weer een documentaire over de culturele revolutie in China aan het kijken.

En dat is ook best wel dark natuurlijk. Op sommige dingen. Dus ik denk dat ik daar altijd... Ik zou altijd wel een beetje... Dat soort dingen interessant blijven vinden. Cool. En op wat voor manier... Kan je zeg maar zulke... Want dat vind ik wel inspirerend ook... En interessant van jou... Dat je dus zoveel research... En zulke interessante theorieën... En documentaires kijkt... En boeken leest... En dat dan meeneemt... Om uiteindelijk een album te maken.

Hoe doe je dat? Of hoe werkt dat? Nou, het is niet echt een soort... Het is niet echt een vaste methode... Maar ik denk dat ik gewoon... Ik vind het gewoon heel leuk... Om heel veel te lezen... En heel veel op te zoeken... En dat vind ik denk ik zo leuk... Aan muzikant zijn of kunstenares zijn... Dat je eigenlijk... Alles waar je interesse hebt... Mag je vertalen naar wat je doet... In plaats van dat je één studie criminologie doet... En dat de rest van je leven doet. Want dit kan gewoon een bevlieging zijn... En wie weet dat het over een paar jaar weer het anders is. Nou, wat ik meestal doe... Gewoon heel veel tot me nemen... Zodat ik ook gewoon een hele berg woorden heb verzameld. Dat ik gewoon een soort... Ik heb echt een leeslijst ook opgesteld... Van dit moet ik even nog pakken.

17:38

En dan... Uit alles wat je ziet of leest... Maak je natuurlijk gewoon notities in... Het is gewoon materiaal verzamelen eigenlijk. En uit dat onderzoek heb ik dan wel... Een soort... Dertien thema's gedacht. Van dit komt naar voren... Dit merkt dat ik hier wat over wil schrijven... En daarna ben ik dan die tekst gaan schrijven... Bij die dertien dingen... Die ik uit het onderzoek haal. Dus het is vooral ook gewoon een soort... Jacht op materiaal. Alsof je over een stoffenmarkt loopt. Ja. Dat is interessant. En vooral dat je ook dan... Vaak heb je tijdens het schrijfproces... Dat je ook vastloopt. En als je dan al van tevoren zo'n hele lijst hebt met dingen... Waar je weer even naar kan teruggrijpen... Dan kan je wat makkelijker problemen oplossen... Tijdens het schrijven.

Ja. Want heb je gemerkt dat... Want is deze methode... Heb je dat altijd zo gedaan? In je tekst te schrijven? Ja, maar meestal was het dan per tekst. Dan had ik bijvoorbeeld... Deze tekst gaat hierover... En dan ga ik... Bijvoorbeeld een tekst over een soort kult... Die door bidsprinkhanen was beïnvloed. En dan ga ik alles over bidsprinkhanen lezen. Ik ben ook wel een beetje een nerd. Wat dat betreft. Wacht, waar vind je...

Een kult? Die is... Nee, daar had ik een nummer over geschreven. Dat leek mij een leuk idee. Wacht, maar vertel over de kult. Nee, die bestaat niet. Oh, die bestaat niet. Dat heb je zelf gedaan. Dat heb ik verzonnen. Ik dacht gewoon... Wat gaan we nou eens schrijven? Maar dan ga ik bijvoorbeeld... Alles over bidsprinkhanen lezen. En wat kan ik daarvan dan gebruiken...

Voor die niet bestaande kult? Dus dan deed ik het heel erg per nummer. Maar dit is wel de eerste keer... Dat ik echt een album helemaal... Op die manier aanpak. Want heb je als je anders... Misschien is dat lastig te zeggen... Omdat dat nog niet is gebeurd. Of misschien wel. Maar heb je als je... Als je dat dus niet hebt... Bijvoorbeeld die waslijst... Of die lijst met allemaal woorden en thema's. Dat als je dan vastloopt... Met het schrijven...

Dat er dan niks meer lukt of komt? Nee, dat is dat niet per se. Want als je niet zo'n... Kijk, dit zijn natuurlijk wel hele hoofdige thema's. En soms schrijf je ook iets wat meer uit je gevoel. En dan stroomt het ook wat meer. Dan hoef je ook niet zo'n onderzoek te doen. Als je dat meer uit emoties schrijft. Want is dat bijvoorbeeld... Als je met instrumentatie... Is dat dan... Want nu heb je het over de teksten die je schrijft in die zin. Dat dat dan op die thema's gebaseerd is.

Maar hoe is de relatie daarvan met de muziek? Het is wel gewachtig dat je dat nu vraagt. Want voor dit album heb ik ook echt... Het was een beetje een grapje vanuit de band. Ik produceer dit album samen met Maurits Nijhuis en Joos van Eck. En ik had hen al verteld van... Oké, het wordt denk ik wel een soort thema concept album. Dus ik heb er ook al een moodboard bij. En een soort hele lijst met sfeerwoorden. En toen zeiden zij voor de grap van... Nou, moet je ook wel een PowerPoint-presentatie voor ons maken. En dat heb ik toen gedaan.

21:00

En dat werkte eigenlijk wel heel goed. Omdat je gewoon dan de teksten met de referentiesongs... En referentiemateriaal en de sfeerwoorden... En dan een beeld... Zeg maar iets van beeldmateriaal erbij hebt. Zodat zij ook zien van... Oh ja, dit moeten we gaan vertalen in muziek. En dan praat je wel tijdens het produceren. Heel erg in het term van... Oké, dit moet onderkoelder klinken. Dus we moeten koudere vlakke lijnen zingen. Of ik moet met minder emotie... Ik moet het veel meer leeg blijven zuchten of zo. Dus dan heb je wat... Dan kan je het zo een beetje vertalen naar muziek en productie. Dat is cool. Ja, het is wel een heel leuk proces. Ja, ja. Want is dat dan... Want je had nooit eerder zo'n PowerPoint-presentatie. Nee, het was wel een beetje voor de grap ook. Maar stiekem was het toch wel nuttig. Dat iedereen weet van...

Oh ja, dit is de rode lijn die we moeten gaan vertellen. Ja, want zeker als je in een band bent... Leuk. Zeker als je in een band bent... Dan kan ik me voorstellen... Ook omdat iedereen zulke andere kanten van het verhaal... Of neem je verschillende kanten ook van het verhaal... Bijvoorbeeld dat Joost bijvoorbeeld... Die psychologie over deze serial killer... Of wat dan ook, zeg maar... Vanuit de andere kant bekijkt. Neem je dat dan ook mee in...

Hoe je verder de nummers uitwerkt? Hoe bedoel je? Sorry, kun je nog... In de zin van... Als je discussieert dus over... Hoe je uiteindelijk het nummer verder gaat uitwerken... Met dus het concept erbij... In hoeverre... Neem je daarin ook de andere kijk van... Van de bandleden bijvoorbeeld mee? Nou, ik vind het heel fijn om met hun te sparren daarover. Zij zijn zelf niet zo heel erg bezig met het concept... Maar wel heel erg met de vertaling ervan. Dus dan heb je wel... Kijk, uiteindelijk ben ik wel degene die beslist... Maar ik laat me heel graag ook adviseren door hen. En zij hebben inderdaad... Wel soms even de andere kijkt erop van... Ja, maar zo... Je wil onderkoeld... Maar dat kunnen we op deze manier doen... Maar ook op deze manier. Als we dit weggooien... Dan door die leegte die er ontstaat... Komt iets anders weer.

Dus het is wel echt een proces... Wat je dan ook samen in de studio doet. Want hebben jullie nu één plek... Waar jullie het iedere keer opnemen? Ja, Studio Karakterwak. Dus dat is de studio van Maurits Nijhuis. De drummer en producer. En die heeft ook het vorige album gemixt. En ook voor een groot deel geproduceerd. Cool. En daar is alles gewoon... Toen jullie iedere keer daar naartoe...

Is dat bewust dat het op één plek is? Ja, het is vooral heel praktisch. Nou, we hebben trouwens ook een deel in de Ardennen opgenomen. Daar is een soort schrijfweekend gehad. En daar op de zolder al wat dingen geproduceerd. Dus daar al wat dingetjes gemaakt. En dan alles wat we op hebben genomen... Wel in die ruimte. Want dat is echt een soort hele... Best wel een soort gave, weirde kelder. Dus dat heeft wel een specifieke klank. Maar we nemen vooral ook daarop... Omdat dat gewoon de ruimte is die tot onze beschikking is. Omdat die van Maurits... Maurits huurt die ruimte. En dat is gewoon... Daar kunnen we gewoon veel langer door blijven werken... Dan dat je tien dagen in een van dat dure studio zit. Dus ja, dat voelt gewoon een beetje als... The place. The place, ja. Ja. In een van de interviews die je hebt gedaan...

24:47

Daar vertelde je dat... Dat het soms voelt... Alsof de liedjes ineens klaar zijn. Die je hebt geschreven. En... Alsof ze al bestonden voordat jij eraan hebt geschreven. Zeg ik dat goed? Nou ja, ik weet... Ik heb dat gevoel net wel een beetje... Het is gek. Want je bent... Ik ben echt niet iemand die heel snel schrijft. Ik ga echt best wel lang aan iets. Werken en fine-tunen en puzzelen. Maar als het dan af is... Dan heb ik gewoon niet zo goed... Zicht over... Hoe is het nou ontstaan ofzo. Het is niet zo... Je kan niet zo duidelijk die stappen weer terugzien. Van oh ja, toen had ik dat af. En toen had ik dat af. En dat is nu misschien... Dat ik nu voor het eerst zo met zo'n... Eerst het onderzoek, dan de tekst, dan de muziek... Dat het nu ietsjes inzichtelijk is. Maar het blijft gewoon een soort...

Ik vind dat wel fascinerend... Een creatieve proces überhaupt. Dat je gewoon niet... Kan niet echt helemaal de vinger erop leggen hoe het nou... Ik weet hoe je eraan begint. En je weet hoe het eindigt. Maar wat er intussen gebeurt is... Vaag. Ik weet niet of jullie dat ook herkennen. Of dat het heel anders is. Ja. Omdat je in een flow zit ofzo. Ja. Dan... Je denkt niet echt aan van... Oh, dit heb ik nu gedaan. En... Ja, het is lastig om het terug te krijgen. Te herkennen wat... Waarom je een decision hebt gemaakt in een creatief proces. Ja. Omdat je gewoon bezig bent en je denkt daar niet aan. Ja, precies. Ik vind ook wel dat je bedenkt van tevoren... Dit wil ik maken. En het moet ongeveer... Dit zijn met een beetje invloed van dat en dat en dat. En toch, het wordt altijd anders dan wat je bedenkt van tevoren.

En ik denk dat dat ook een beetje in die flow gewoon... Het is toch een soort onbewuste... Gekke processen die... Is dat dan nu anders? Je zei het een beetje, maar is dat nu... Dat je minder in de flow state zit omdat je nu zo'n duidelijk concept hebt? Of dat totaal niet? Nou, nu moet ik... We zitten nu aan het eind van het productieproces. Dus ik moet nu sowieso even weer terug van...

Oh ja, wanneer zaten we eigenlijk in de flow? En voor mij was de flow al hele tijd terug. Toen ik echt met de teksten bezig was en de demo's. En we zijn inmiddels met die demo's gaan produceren. Dus toen werd de flow alweer anders. Zondat je dan met andere mensen er ook aan werkt. Ik denk wel dat ik nu, in tegenstelling tot vorige dingen die ik heb geschreven... Iets meer de periodes nog weet. Dit was onderzoek, dit was schrijven. Hier zat ik in de flow, hier liep ik even vast. En toen ging ik met anderen eraan werken. Maar alsnog is die periode van flow... van hoe het dan van concept en tekst naar een song is... Ja, het blijft gewoon heel vaag. Ja, dat is... Ik ben nu het boek van Rick Rubin aan het lezen. Vet, nice. Creative Act, The Way of Being. En hij heeft het eigenlijk heel erg in stappen uitgelegd...

27:50

van hoe dat dan een beetje werkt. En ook hoe het zit met de creative flow. En in welke momenten dat wel en in welke momenten dat bijvoorbeeld minder is. Ik weet niet hoeveel fases, maar daar kom ik straks waarschijnlijk wel achter als ik de fases benoem. Maar je hebt zeg maar de seed phase. Dus dat je op zoek gaat naar een zaadje. En dat je zoveel mogelijk ideeën, concepten en allemaal bij elkaar probeert te vissen. En dat kan inderdaad door middel van research zijn. Maar het kan ook gewoon zijn van dat er gewoon ineens ideeën in je opkomt. En dat ze dan een zaadje, oké, laat ik gewoon hier nu voorgaan en kijken hoe het uitloopt. Dus dat is een soort van een seed phase. Ja, het vergaren van zaadjes. Dan komt, even kijken, de experimentation phase. Dus dan ga je gewoon kijken, oké... Zoveel mogelijk proberen te maken en te creëren zonder enige remmen.

En ik denk dat daar heel erg die flow state bij komt kijken. Dat je gewoon alles probeert. En dan is het inderdaad, oh shit, dit klinkt heel gaaf. Maar hoe zijn we nou echt opgekomen? Geen idee. Want je probeert ook maar wat. En dan, even kijken, als ik het goed heb, komt volgens mij de crafting phase. Dus dat je het dan echt naar een soort van finalized product gaat brengen. Dus dat is fine-tune, oké, van wat is teveel eigenlijk en wat hoort er wel en niet bij. En dan komt volgens mij iets van publication phase. En dat is echt de allerlaatste fine-tuning. En dat je het echt naar buiten gaat brengen. En ik denk dat, nadat je de demo's hebt opgenomen, dat dat misschien meer de crafting phase is. Omdat het dan bij elkaar brengen is van, oké, wat hoort er wel en niet. Ja, dat denk ik ook.

Ik vind die crafting phase ook wel heel interessant. Omdat je gewoon, op het ene moment denk je, oh my god, wat we aan het doen zijn is echt genius. Dit wordt echt, de hele wereld gaat dit geweldig vinden. En de volgende dag denk je, oh my god, wat zijn we aan het doen? Wat is dit? Wat is dit lelijk?

En dan, dat je gewoon ook een beetje zo het heen en weer kan schieten tussen totale, bijna een soort narcistisch gevoel van, wauw, wat heb ik gemaakt? En vervolgens echt, oh my god, ik moet iets anders gaan doen. Ik moet echt, laat ik mezelf omscholen. Dat je gewoon zo heen en weer, of dat je vastloopt en dat je gewoon denkt van, shit, dit is het moment dat ik het niet opgelost ga krijgen. Dit is het moment dat het gewoon een keer niet goed komt. En dan komt het altijd toch weer verder. Dat dat altijd in die crafting phase zit ook weer van die tussenfases van. Ja, dat is inderdaad. Want altijd wanneer je dan, want eigenlijk in ieder langdurig proces dat je ergens aan bezig bent, heb je altijd dat moment dat je zit van, oké, nee, dit is echt totaal niet. Inderdaad, ik laat me omscholen.

Ja. Ik moet er volledig mee stoppen, waarom heb ik niet gewoon voor een 9 tot 5 baan gekozen. Maar inderdaad, je weet of het komt altijd goed. Ja, bizar. Maar toch op dat moment dat je dus in die emotie zit van, fuck, dit is het zo niet. Heb ik in ieder geval totaal vaak niet de clear vision van, oh, het komt toch altijd wel goed. Nee, ik ook niet. Dat is wel weird. Tenminste, je weet wel echt van, ja, ik ben wel vaker op dit punt geweest en uiteindelijk kwam het goed. Maar dat was wel echt anders dan dit. Want dit is echt een probleem wat we niet meer gaan oplossen. En dan, vaak is het ook, ga je dan zoeken naar best wel ingewikkelde oplossingen. En vaak is het dan het meest simpele wat je kan bedenken, oh, maar laten we dit eens proberen.

31:32

En dan ineens breekt die hele productie weer open en dan is het toch weer opgelost. En dan denk je ook van, ik heb dat ook met artwork maken heel vaak, dat je dan moet schetsen en je blijft maar schetsen. En je denkt, ja, kut, dat is fijn. Sorry voor mij, het is gescheld trouwens in jullie podcast. Dat is niet voor kinderen. Gelukkig. Dat je het maar blijft schetsen en gewoon denkt, ja, het idee, deze keer komt het gewoon niet. En dan op het moment dat je het gewoon oprecht weer hebt opgegeven van, ja, nou, nu niet. Dan is het er ineens weer. En elke keer voel je jezelf toch weer een beetje voor de gek gaan. Dus dan is het eigenlijk een creatief proces. Want je went er ook niet aan. Nee. Ja, dat is denk ik ook qua, het is ook het vasthouden wanneer je een bepaalde richting op bent gegaan.

Van, oh, ja, oké, nu zitten we op de juiste richting. Dat je het soort van ook onbewust vaak vasthoudt aan datgene. En dat inderdaad, wanneer je zit van, oh, fuck, oh, het loopt toch niet goed. Pak je weer iets terug op een ouder idee of juist iets totaal nieuws. Waardoor je het idee waar je zo aan vasthield loslaat. En dan breekt het inderdaad open.

Dat is heel vreemd. Want eigenlijk kom je dan weer in die experimentation phase. Van, oh, ik ga toch maar toch dit even proberen om te kijken waar het loopt. Nou, dat is het. Ik denk, ik geef nu ook songwriting lessen of C-lab lessen op conservatorium. En daar hadden we het ook, de eerste twee lessen over creatieve proces. En dan gingen we ook kijken naar Rick Rubin. Ik vond het wel leuk dat je die ook noemde. Er kwamen eigenlijk wel toch wat tot de conclusie dat heel vaak creativiteit toch problemen oplossen is. Niet per se iets maken, maar tijdens dat maken dealen met de problemen die je tegenkomt. Want daarin gebeurt, denk ik, toch vaak dat ongrijpbare ook. Wat je daarna ook niet echt kan verklaren.

Hoe kan het nou dat je op het moment dat je het los liet, dat je ineens wel oog had voor dat? Het is toch een soort flexibiliteit blijven behouden. Denk je dat veel kunstenaars en artiesten dat hebben, die flexibiliteit? Ja, ik weet het niet. Ik heb geen brain scans van kunstenaars gezien. Maar ik denk wel dat dat... Ja, als je iets maakt. Jullie zijn natuurlijk ook gewoon makers. Je komt allemaal dingen tegen. Problemen die dat maakt. En uiteindelijk zit het oplossen daarvan is volgens mij waardoor je iets creatiefs maakt wat er ook niet eerder is. Want ik zei net al, soms maak je bijvoorbeeld een song, heb je vaak een paar referentietracks. Want ik wil dat het ongeveer zo klinkt met deze structuur. Je probeert een soort mix te maken van wat er al is. Maar doordat je tegen bepaalde problemen aanloopt en die moet oplossen, wordt het de invloeden plus iets extra's en wordt het iets nieuws.

Want anders ben je gewoon een soort recept aan het volgen. En ik denk dat dat... Ja, dat... Neemt maar aan dat andere kunstenaars of creatievelingen dat dat altijd zo is. Dus I don't know. Ja, het ligt er denk ik ook heel erg aan wat je doel is daarin. Kijk, je hebt heel veel, zeker in zeg maar echt commerciële sector, is het inderdaad gewoon een recept uitvoeren. Zodat je een hitje krijgt en is het gewoon een formule die continu wordt uitgevoerd. Totdat die uiteindelijk gewoon uit elkaar valt. Omdat het dan gewoon volledig... En omdat jij het nu kan doen. Inderdaad, dat is ook wel interessant. Maar wanneer het voor de sake of the art of het expressen van een bepaald gevoel... Dan doe je inderdaad altijd jouw eigen sausje toch bij dat recept. Niet eens bewust, dat gebeurt gewoon. Ja, omdat het jouw visie is. Ja.

35:28

Moet je zeggen, je maakt niet alleen maar muziek, maar ook... Moet ik het zeggen, visual art? Ja, laat het zo noemen. Ja. In welk medium voel jij je vrijer om je te uiten? Eigenlijk in visual art. Omdat ik daar gewoon veel minder weet. Dus ik weet ook niet... Nou, ik weet ook wel heel veel wat ik allemaal niet kan. Maar ik heb daar minder last van. En in muziek heb ik wel veel meer kennis of zo. Waardoor je ook beter weet waar het niet goed is of zo. Ik heb in visual art gewoon veel minder verwachtingen. Dus dat voelt veel vrijer. En vaak is dat ook het moment... Als ik bezig ben met... Als ik in photoshop of aan het tekenen ben, dan... Dat is ook het moment waarop ik naar de muziek luister. Gewoon zoals ik vroeger ook altijd luisterde. Gewoon ter ontspanning en bevorderend voor de flow.

Dus ja, ik voel me wel iets vrijer daarin. Maar ook wat beperkter. Maar dat geeft ook weer meer creativiteit. Ja. Dat is wel grappig. Ja, juist door de beperking voel je je misschien vrijer. Of omdat er minder verwachting op zit. Ja, er zit gewoon geen verwachting op. Want dit doe ik erbij tussen haakjes. En ik heb daar ook... Ja, ik kan daar wat meer dromen of zo. Omdat ik voor mezelf ook niet... Soms werk ik wel een opdracht voor anderen. Maar het is niet dat mijn hele inkomen daarvan afhangt. Nou, trouwens met muziek maken. Met mijn album ook niet. Dus daar ben ik toch ook wel vrijer qua concept. Maar ik ontspan meer tijdens tekenen. Omdat het dus inderdaad wat verder... Dat is ook iets meer een hobby dan iets wat al helemaal je werk ook is.

Vind je dat jammer? Dat het bij muziek dan minder is of niet? Dat verschilt een beetje per periode. Ik heb wel echt periodes gehad dat ik echt heel erg teleurgesteld was in muziek. En dat ik van sommige dingen niet meer zo kon genieten. Of dat ik niet meer... Als je zoveel optredens ook ziet, ben je ook minder snel onder de indruk. En vroeger was alles natuurlijk gewoon...

What? En helemaal sick. En nu heb ik me een tijd ook wel afgestompt gevoeld. Ik dacht, jeetje, dit doet me helemaal niks meer. Maar dat zijn ook weer fases of zo. Nu ben ik daar ook weer voorheen. En dan denk je, ach, wat bijzonder toch dat ik nog steeds wel hier kippenvel van kan krijgen. En het is een beetje een fases. En wat is dan hetgeen waar je dan op...

Hoe kwam je op dat inzicht dan wel weer dat je in die nieuwe fase kwam? En toch wel dingen weer kon waarderen? Dat gaat heel cliché klinken. Maar eigenlijk sinds ik op het conservatorium werk... En met best wel studenten die gewoon nog wat jonger zijn. En gewoon nog helemaal aan het begin van hun muzikale carrière staan. Dat je dat vuur en het enthousiasme weer ziet. En gewoon herkent van, oh ja, maar dat had ik ook. En nu kan ik daar gewoon een beetje van meeprofiteren. Van hun leven... Ik voel me net een vampier, maar van hun levenslust. Komt toch die film.

38:50

Echt? Ik heb een conservatorium bachelor en een master gedaan. En dan ga je aan de slag met je muziek. En het maakproces is heel leuk. Maar je moet natuurlijk ook met de industrie bezig zijn. En met de zakelijke kant. En dat vind ik persoonlijk gewoon niet zo inspirerend. En zeker op het conservatorium zijn ze daar ook wel mee bezig. Maar is dat maakproces en het hele ontdekken nog veel meer aan de orde dan... Oké, hoe zorg je ervoor dat je momentum blijft behouden en al dat soort dingen. En er worden dan ook weer meer dingen gemaakt als je een opdracht geeft aan de klas. En ze gaan allemaal aan de slag. En er komen gewoon zoveel verschillende songs uit. En sommige dingen zijn zo goed. En dan zit je gewoon met kippen van de klas te luisteren naar wat studenten daar maken. Dan voel je wel van, oh ja.

En dan ga je ook weer anders en frisser weer naar muziek luisteren. Dus dat is wel grappig, want dat had ik van tevoren niet vermocht. Gaaf. Ja, dat is heel leuk. Ja. Wat ik me ook nog afvroeg is... Want zeker in je cover art denk ik, maar ook wel in je muziek qua sound... Is muziek op zich ook... Nee, die muziek, natuur in je muziek...

Speelt dat ook wel een rol? Zou je hier iets meer over kunnen vertellen? Of over jouw band met de natuur? Ja, zeker. Ik hou heel erg van natuur. Natuur heeft me zo heel veel geïnteresseerd... Ik heb me altijd heel erg geïnteresseerd voor bepaalde natuurlijke processen... Waar ik gewoon voor mijn lyrics zo heel veel inspiratie uit kon halen. Dat is gewoon heel veel poëzie. Dat is een beetje zweverig, maar heel veel poëzie zit ook in een bepaalde groeicyclus van een plant. Of in de cyclus van bijvoorbeeld een bidsprinkhaan. Daar zitten gewoon zoveel bizarre facetten aan die gewoon voor lyrics heel interessant zijn. Omdat vaak ook heel veel... Je kan heel veel metaforen uit de natuur halen. Dus qua tekst inspireert het me. Qua visuals, ja.

Hoe leg je dat? Zoveel mooie kleuren en vormen. En ruimte in de natuur is natuurlijk gewoon visueel ook heel inspirerend. En ik heb... We zijn vroeger heel veel gaan wandelen met mijn ouders. Dus ik ben vroeger ook veel in de natuur geweest. Op vakanties of zo. En dan echt naar... Door de berg gaan wandelen. Gewoon heel veel buiten geweest. Waardoor de natuur ook heel erg een plek is waar je... Kan ontsnappen. En kan dromen. En kan ontspannen. En dat zijn wel dingen die ik ook in muziek heel belangrijk vind. Dus escapismal. Ontspanning. En reflectie of zo. Waar je gewoon in de natuur meer tijd voor hebt dan in de stad.

41:57

Dus ja, vooral van mijn vorige albums heeft me dat veel geïnspireerd. Voor dit album wat minder. Dat is gewoon toch wat meer de mens. Maar ik ben nu wel al bezig met het idee voor het album wat hierna komt. En dan wil ik ook alweer wat meer terug naar de natuur. En wat meer meditatieve songs. Ik ben benieuwd. Ja, ik ook. Helemaal geen idee wat er gaat gebeuren.

Maar ben je dan altijd gewoon bezig met concepten bedenken en zulke dingen? Ja, een beetje wel. Van heel vaak probeer ik als er veel mogelijk op te schrijven. Maar ben je wel bezig van, oh ja, nu heb je... Het is altijd als je met iets bezig bent, dan ben je helemaal bevlogen. En het is helemaal verdiept daarin. En op een gegeven moment ben je er ook een beetje klaar mee.

En dan ben je ook weer nadenken van, wat wordt het volgende? En vaker is dat bij mij dan toch weer een beetje een reactie op van, nou ik heb nu al echt dit gedaan. Ik heb nu al echt weer behoefte om gewoon even weer wat akoestische songs met mijn gitaar te schrijven. Dus dat wordt denk ik de stap hierna. Cool, cool. En dan heb ik wel snel een woord of een titel in mijn hoofd van, oh ja, dan ga ik alles daaraan ophangen of zo. Dus ik denk dat ik altijd wel ideeën probeer te organiseren in concepten.

Wat is je favoriete seizoen? Herfst. Herfst. Ja. Wat? Het geeft me... Je hebt sowieso de mooiste kleuren. Op een mooie herfstdag heb je dat hele mooie blauwe lucht, maar wel al nog een beetje groen. Maar dan wel ook al die oranje, rode, gele kleur. Dus ik vind het qua kleuren gewoon supermooi. En ik vind het fijn dat je... Ik vind alle seizoenen natuurlijk leuk, behalve de wind. Ik ben heel erg fan van winter, maar het is gewoon steeds meer een soort grijze herfst in plaats van sneeuw en ijs.

Maar ik vind de herfst altijd heel kalmerend na de zomer. De zomer geeft mij best wel veel druk. Nu is het mooi weer, nu moet je leuke dingen doen, nu moet je ontspannen. Nu moet je twee jaar gewoon ook nog dingen... Ik kom heel slecht aan het werk in de zomer. En in de herfst, als het dan wat koeler wordt... Ik krijg gewoon... Ja, het daalt gewoon een beetje de drukte of zo. En je kan je wat meer terugtrekken als je er zin in hebt, maar je kan ook gewoon... Ja, ik voel gewoon meer rust in de herfst. En de natuur vind ik gewoon heel mooi dan. Het is ook wel surrealistisch om zo'n geel-rood bos met blauwe lucht erachter is wel... Dat vind ik mooi.

En jullie? De zomer. Ja? Warmweer. Ik voel me juist rustig in de zomer. Ik heb altijd een winterdipje, dus het is altijd nice om daaruit te komen. En ik hou gewoon echt van warmweer. Ik heb het liefst dat het eigenlijk gewoon het hele jaar door gewoon zomer is. Ja? Ja, echt. Sick. Heb je dan niet dat je denkt dat je het dan minder zou waarderen? Nee. Nee, gek. Nee, zeker niet. Want ik heb... Dat vind ik wel het leuke van Nederland. Of in ieder geval van ons klimaat. Dat we eigenlijk ieder seizoen wel echt hebben. En inderdaad nu winter wel steeds minder. Nou, ik vind wind... Eigenlijk, ik vind zelf herfst ook winter. Gewoon alles wat onder de 15 graden is, vind ik te koud. Nou, ik vind als je winter echt... In Oost... Ja, echt een koude winter met sneeuw en ijs vind. Ik wou weer een hele andere vibe hebben dan...

45:36

Ja, zeker. Maar inderdaad die eindeloze grijze regen vibe, dat is super deprimerend. Nee, ik kan me nog wel herinneren dat ik echt gewoon als kleinkind nog in allemaal sneeuw aan het spelen ben. En dat er echt zo'n hele laag nog ligt. Maar nu is het echt... Het is echt dood gewoon. Ja, heel erg zo. Ach ja. Ik denk dat ik de lente...

Ja? Ja. Omdat je dan uit die grijze periode komt. En dan hunker je gewoon echt naar... Oh, geef me alsjeblieft weer een beetje leven. Ja. En dat wanneer dan die eerste lentedag met wat meer zon, wat warmer komt. Dat je dan zit van... Oh, fuck yeah. Ook gewoon weer die energie om weer wat te maken van je leven of zo. In de zin van om soort van herboren te worden. Zoals dat de cyclus van de natuur dat ook doet. Maar aan de andere kant... Ik denk dat ik dit jaar de herfst ook wel weer heel erg mooi vind. Omdat het ook wel een reflectieperiode is. Zeg maar, ik ben iemand die graag visionboards maakt voor een aantal maanden of voor een seizoen. En ook voor langer termijn. Maar ook voor een aantal maanden. En zeker qua seizoens denk. En nu een paar dagen terug was ik daarmee bezig.

En toen zag ik van... Oh, maar eigenlijk deze periode van herfst met winter. Laat ik me inderdaad iets meer terugtrekken. Reflecteren van... Oké. Is hoe ik nu leef hoe ik wil leven. Ja, dat de blaadjes even vallen. Die worden meegenomen weer in de natuur. Zodat je weer een goede foundation hebt om weer iets nieuws te laten groeien. En dat dus jezelf zeg maar afbreken.

Zeg maar, zowel je ego zou je kunnen zeggen. Of mentaal je concepten waar je altijd aan vasthoudt. Die afbreken. Zoals dat ook gebeurt in de natuur. Om daar uiteindelijk iets nieuws uit te laten groeien. Dat vind ik wel heel mooi van de herfst en van de winter. Ja, het bestaat natuurlijk niet zonder elkaar. Of niet los van elkaar. Ik vind lente ook leuk hoor. Maar niet. Het brengt bij mij wel wat meer verwarring ook wel. Maar ja, elk seizoen is mooi. Maar ja, je vroeg om een favoriet.

Maar hoe zo brengt de lente weer verwarring? Het weer. Ja, het weer. Van dan is het zo, yes, we gaan weer naar zon. En je ziet dat mensen weer blij zijn. En dan volgende week is het gelijk. Ja, en dan is het, oh nee, het is toch nog februari vibes. Grapje. Want het is gewoon heel tot heen en weer. En ik heb gewoon altijd verkeerde kleding aan. Het is altijd of te koud of te warm. Maar ja, dat is wel een beetje een oppervlakkig probleem. Nu met de herfst is het wel relatief duidelijk. Het is gewoon duidelijk inderdaad. En dat vind ik wel heel chill. Je kan gewoon beter aan het werken. Je kan iets sociaals gaan doen. Maar het is zeker niet verplicht. En je kan wel gewoon lekker thuis in je cocon gewoon aan de slag. Terwijl in de zomer is dat wel, vind ik dat persoonlijk wat moeilijker.

48:50

Omdat je dan denkt, nu moet ik gewoon chillen. Ja, oké, laten we gewoon buiten liggen in de zon. Ja. Dat is FOMO. FOMO, maar ook gewoon, ik kan niet zo heel goed zeggen. De hele hete temperatuur, dan word ik gewoon lamlendig. Dan krijg ik gewoon niks gedaan. Ja, vooral in Nederland. In Nederland is het met warme weer echt niet te doen soms. Ja, inderdaad. Als je gewoon naar een drogere plek gaat, dan is het echt heel lekker.

Ja, dat kan ik me voorstellen. Ja, ook een land waar het sowieso, ik ben vorig jaar oktober naar Indonesië gegaan. En daar zit die temperatuur, ja, het zit gewoon veel meer in, gewoon het dagelijks leven. Dat het gewoon warm is en het gaat dan regenen. Het is ook meer in de, gewoon hoe een dag in elkaar zit. Als het heel warm is, dan gaan ze gewoon rustig gaan. Precies. En in Nederland is dat gewoon niet echt zo. Het is ook een beetje, wat je heel erg in de lente ziet, dat als het mooi weer is en mensen gaan dan gelijk op de terrassen zitten. Dus die Nederlanders moeten natuurlijk alles pakken wat met zon te maken heeft. Maar ja, die gaan niet per se rustiger aandoen dan. Terwijl dat eigenlijk wel is wat je moet doen, denk ik. Zeker met de zomers die we nu doen.

Je ziet het wel in het verschil van New York en California. Ook in de manier waarop ze praten. New Yorkers, die praten heel snel. Dat hoort natuurlijk ook een beetje bij New York. Maar het is daar ook wat kouder. En je wilt snel overal naartoe omdat het koud is. En in California is het gewoon heel sloom, rustig aan. Lekker weertje, chill. Dat is wel een hele interessante einde. Want dat merk je ook in muziek, denk ik. Qua sound van New York. Nu in mijn hoofd heb ik het dan meer qua hiphop, zeg maar. New York hiphop, zeg maar de OG hiphop. Voel je veel meer de noodzaak of zo. En inderdaad, vanuit L.A. is het veel meer van, ja, chill. Dat klopt, denk ik wel. Maar niet alleen in hiphop. Of denk ik ook, CBGB is dan niet voor niets in New York. En niet in L.A.

En dat je daar toch meer die mellow muziek had. Ja, dat is wel grappig. Zou jij jouw sound als Nederlands, typisch Nederlands, noemen? Nee, maar nee. Ik denk het niet. Omdat de artiesten die ik vet vind, zitten vrijwel niet in Nederland. Dat komt wel meer. Ik ben wel heel erg geïnspireerd door bands uit Engeland. En uit Amerika ook wel. Maar ja, wat je sound is. Ze kan me wel ook meer dance invloeden in mijn muziek. Wat dat betreft wel. Ja, sommige filters in productie die je gebruikt, dat wel. Maar ja, ik denk dat de muziek die ik maak, de scene, zit daarvoor niet echt in Nederland. Dus wat dat betreft niet.

51:59

Wil je ook meer dancemuziek gaan maken? Nee, nee, nee. Het was maar gewoon, nee. Lijkt me wel gaaf. Lijkt me wel. Jouw stem op een house record of zo? Ik begin het wel meer te waarderen. Ik was vroeger ook wel een beetje snobbis. Dat is zo simpel allemaal, maar nu groei ik daar gelukkig gewoon een beetje overheen.

Maar als ik dat zou doen, dan zou ik zoveel kennis, zoveel andere kennis moeten opdoen. Want het is gewoon weer een hele wereld apart. Maar ik zou het best leuk vinden om een paar toplines in te zingen. Maar niet dat mijn volgende album heel veel dance invloed heeft, of dat niet. Goeie, dat is iets, iets, iets. Who knows? Je kan beginnen bij Joshua.

Wat, hè? Je kan beginnen bij Joshua. Joshua heeft een house track. Oh ja. Nice. Ja, die staat inderdaad nog op YouTube. Wauw, dat je daarover begint. Dat wist ik. Ja, ik was bijna vergeten. Nou. Yup. Ja. Cool. Want welk genre zou je nog echt, heb je nog een genre wat je echt zou willen maken? Wat echt anders is dan wat je nu maakt? Ja, ik zou wel, ik zou een keer echt een, echt een meditatieve plaat willen maken.

Weet je, kennen jullie Ana Roxanne? Gewoon een soort minimal-achtige meditatieve plaat met synthesizers. Dat lijkt me heel vet. Cool. Ana Roxanne. Ja, dat is wel vet. Stiekem zou ik ook wel meer hiphop invloeden weer. Ik vind dat gewoon, ik luister dat heel veel, maar ik doe daar nooit echt wat mee. Ja. Dus dat lijkt me ook nog wel vet.

Maar ik denk, de plaat na dit wil ik meer een soort, weer folk, gewoon een akoestisch gitaar. Maar dan wel een soort freak folk vibe. Freak folk. Ja, dat is wel freaky natuurlijk. Dus ja, dat een beetje. Ik ben heel benieuwd. Ik ook.