S2E3 - Hoe je leert (met) jezelf te zijn en niet te bezwijken onder FOMO met ISW studente Adinda Duursema

Automatisch uitgeschreven, dus er kunnen fouten in staan.

00:12

We zijn begonnen. Weet iemand goed. Alles viel bijna om. Welkom bij Bewogen Visie. Welkom. Mijn naam is Joshua. Mijn naam is Michah. En vandaag zijn we hier met Adinda. Ja, hi. Welkom. Dankjewel. Als eerste, zoals we eigenlijk altijd bij onze gasten doen, beginnen we met hoe we jou kennen. Vertel. Vertel. Wij kennen elkaar van de middelbare school, van de artistieke internationale. En dat is eigenlijk... Hoe vaak is dat? Eén keer? Eén keer per jaar, volgens mij. Eén keer per jaar. En dan kan je meedoen aan verschillende dingen, zoals fotografie en dans en muziek. En toen zag ik jou en dacht, ah, jij bent interessant. En toen gingen we praten. Maar echt kennen is lastig om te zeggen. Ja. Het is meer van, ik heb een soort beeld van hoe jij bent en dat vond ik interessant. En toen hebben we elkaar nog een keer gezien bij een voorlichting. En toen vroeg je aan mij en toen dacht ik, oké, leuk. Ja. Dat gaan we gewoon doen. Ja. Ja. Want toen met die artistieke internationale. Ja, dat is drie jaar geleden of zo, toch? Ja, klopt. Ja, zoiets denk ik? Ja.

Er was niet iemand waarvan ik zat van, oh ja, die is cool. Dat of zo had ik niet gestaan als ik jou was. Maar... Over jezelf. Ja. Ja, nee. En dat was vooral denk ik door je kledingstijl. Dat ik dacht van, ik vind dat interessant. Want ik zag heel erg dat je bezig was met hoe wil ik me presenteren en een beetje met je identiteit. En dat herken ik ook wel bij mezelf. Dus ik dacht, oh, dit kan wel een soort match zijn.

Ja. Ja. Ja. Ja. En toen bij die voorlichting, dat ging over je studie. Want bij mij op school hadden we online voorlichtingen. En die kwamen dan oudste leerlingen van Baarns, de school waar ik op zit, en ouders kwamen over hun studie en over hun werk vertellen. En daar was jij. En je vertelde dat over jouw studie. Ja, klopt. Wat studeer je? Ik studeer interdisciplinaire sociale wetenschap. Een beetje een hele terre naam. Het heette eerst ASW, Algemene Sociale Wetenschap. Maar het is veranderd, omdat algemeen, ja, dat zegt eigenlijk werkloos woorden ofzo.

Ja. Dus dat is, we maken er interdisciplinair van. En het is eigenlijk een, je kijkt naar sociale vraagstukken. Dus je onderzoekt ze en je analyseert ze vanuit een interdisciplinaire visie. Dus grensoverschrijdend. Dus je kijkt naar psychologie, sociologie en pedagogie. Dus ja, dat doe ik nu. Ik zit nu in mijn derde jaar. Wat vind je het? Ja, daar hadden wij dus net een gesprek over. Ik vind het super dubbel. Ik vind het inhoudelijk heel interessant. Alleen ik merk dat de manier van onderzoek doen van hier heb je een model en leer dat maar.

Vind ik soms lastig, omdat ik gewoon heel graag wil schrijven en wil discussiëren en mijn eigen mening wil uiten. En dat kan niet altijd. Dus ik kan niet helemaal aarde daar. Maar ik weet ook niet of er een perfecte studie bestaat. Dus het is goed genoeg ofzo. Ja, dat is een goede vraag. Wat zou de perfecte studie zijn? De perfecte studie zou zijn gewoon hierna nog een bachelor doen. Ik denk dat ik gewoon verder moet gaan studeëren.

03:24

Ja, maar hoe zou de perfecte studie voor jou eruitzien? De perfecte studie voor mij zou denk ik een soort hbo-uni combinatie zijn. Eigenlijk een soort pakket ofzo waarin je allemaal verschillende vormen van kennis leert. Zowel inhoudelijk als de vorm. Ik vind de vorm ook heel... Ja, weet je, bij de uni is het heel erg veel lezen en zo. En hbo is natuurlijk veel meer praktijkgericht. En die combinatie daarvan, dat zou ik heel nice vinden.

Is dat ergens? Misschien moeten we het beginnen. Ja, want ik heb dat ook heel erg. Nu ben ik ook aan het kijken. Ik zit nu in vijf vwo. En ik zit te kijken van welke opleiding wil ik gaan doen. Kijk, ik vind geschiedenis- en aardrijkskunde allemaal heel interessant. Maar ik wil eigenlijk ook iets artistieks doen. Dat vind ik ook heel interessant. Dat vind ik denk ik leuker. En om nou echt met geschiedenis- en aardrijkskunde-studie te doen, dan heb ik ook weer geen zin in.

Nee. Denk ik. Of je moet liberal arts and science doen. Ja, maar dat is wel ook inderdaad weer zo'n onderzoek. Ja, en ik weet niet of ik daar echt de behoefte aan heb. Nee, snap. Ja. Hoe zit het bij jou, Liesje? Ja, dat wilde ik ook vragen. Ik ben een beetje bewogen. Bewogen Visie. School? Ja. Hoe zou voor jou de perfecte studie eruit zien? Oh joh, ik heb geen idee, man. Ik weet niet eens, zeg maar.

Het enige wat ik echt heb gedaan, van mbo is een niveau 2. Dat pure scheid is. Dus ik weet niet echt hoe andere opleidingen eruit zien en wat de keuzes daar allemaal zijn. Hoe je daar leert en al die dingen. Dus I don't know. Ja. Ik weet eerlijk gezegd niet. Ja, maar wat zou je willen leren? Dat is een goede vraag. Graphic design, websites, een beetje coderen zou al ziek zijn. Alleen ben ik echt heel slecht in rekenen.

Ja. Dus dat is wel een ding dat je daarvoor nodig hebt. Ja, iets met kleding sowieso. Bijvoorbeeld gewoon customizer ofzo. Als daar een pakket van gebruikt zou kunnen worden, dan zou ik dat wel doen. Precies, ja. En als er dan een goede manier van leren in zit en gewoon wat goed geleerd wordt, dan zou ik dat wel doen. Ja, ja. Struggel je met op school zitten? Ja. Ik heb school nooit leuk gevonden.

Nee. Ook al vroeger niet? Nee. Nee. Hoe zat dat? Ja, ik was sowieso depressief vroeger. Dus ik had nooit ergens zin in om ergens naartoe te gaan. Dus ik was heel onzeker en op een gegeven moment op de basisschool had ik het gepest. Dus ik wou er nooit heen. Ik was heel vaak ziek en thuis en bla bla, al dat soort dingen. Dus het beeld van mij op school is niet echt.

06:37

Ik heb zin om nu naar school te gaan, om iets te leren. Eigenlijk wil ik gewoon een auteur zijn en gewoon mijn eigen ding doen. Gewoon doen wat ik leuk vind, dit maken. Ja, want dat had je vroeger ook al, dat je zat van ik wil creëren. Ja, ja. Ja, niet zoals nu. Dat was meer een escape ding, denk ik. Ja. Maar ja, ik heb school gewoon nooit iets gevonden. Nee. En voor jou, Adinda?

Hoe was voor mij school? Lastig. Basisschooltijd was wel oké, maar ik voelde me altijd... Ja, ik vind dat altijd een soort stomme uitspraak van ik voelde me anders. Maar dat was wel... Vond ze eigenlijk different. Ja, maar niet zo'n beter of zo, maar het was gewoon... Ja, ik voelde me anders. Maar ik heb wel op een leuke basisschool gezeten in de zin van mensen, ja, gewoon allemaal verschillende etnische achtergronden. En dat vond ik heel nice, want het was wel echt een afspiegeling van de maatschappij.

Want op een middelbare school, iedereen rijk, iedereen wit. Ook leuk, maar zo werkt de wereld niet of zo. Dus ik heb daar heel veel geleerd in de zin van dat ik dan bij een moslimgezin thuis was. En dat is heel goed, denk ik, om dat al van op jongs af aan zo mee te krijgen. Dus dat heb ik wel positief ervaren. Maar qua kleding, qua dingen die ik leuk vond, was ik toch wel met andere dingen bezig.

Ik had al sinds dat ik klein ben, dat ik eigenlijk bij zo'n gekke dingen draag of zo. Maar struggelde je daar dan ook mee? Niet echt dat ik struggelde, want ik dacht, dit ben ik gewoon. En ik wist niet dat er dan ook een andere manier was. Maar ik zag wel dat andere mensen een beetje, ja, toch andere dingen droegen. En ook dat dat dan wel op elkaar leek. En die gingen dan naar de CoolCat.

En dan was ik een keer naar de CoolCat geweest met mijn moeder. En dan had ik zo'n short gekocht met, weet ik veel, live your life. Ik ben heel bad op die teksten. Ja, vreselijk. En dan werd zo'n pein geprint en dan was het zo van, oh, je ziet er, leuk shirt, dit klopt of zo. Ja, dit klopt in een plaatje ook. Ja, en dan kreeg ik ook echt die reacties van, oh, dit klopt.

Dan dacht ik, oh, wow, ja, nu pas ik wel in dat geheel, maar dit ben ik niet. Nee, maar voelde dat dan wel goed als mensen zeiden van, oh, je ziet er leuk uit. Of voelde het goed dat je in dat plaatje paste en dat je bij de groep hoorde? Ja, ik voelde meer zo van, ik moet dit een soort van een keer doen of zo. Ja, gewoon uitproberen. Maar het was niet dat ik dacht, het was...

Ik ben heel erg sowieso iemand die dat dan als een sociaal experiment dan ziet van, hoe reage ik? Maar vroeger ook al. Ja, dat is dus best wel raar. Maar ik, dat is ook toen jij zei van, ik ben depressief. Ik was dus vanaf mijn tiende tot mijn twaalfde, toen begon mijn puberteit. Ja. En toen voelde ik mij echt heel erg slecht. En was ik heel erg zoekende en de middelbare school is voor mij eigenlijk bijna vlekkeloos verlopen.

09:43

Dus ik heb ook het idee dat dat gewoon al best wel vroeg is geweest of zo. Ja. Dus toen was ik daar ook al mee. Maar hoe bedoel je, je had op je tiende, elfde, twaalfde al je puberteit? Nou, in de zin van, toen was ik al heel erg bezig met van, van wie ben ik? En heel erg aan het nadenken van, waarom ben ik hier? Ja. Van, waarom leef ik? En zo.

En dat is natuurlijk op je tiende best wel in de test. Dat heb ik nog steeds. Om te hebben. Dat heb ik nog steeds dus. En ja, ik weet het niet zo goed. Oh, ik stoot de hele tijd tegen die tafel. Is die heet. Ik ben nu ook al helemaal vergeten wat je vraag was trouwens. Maar of het zeg maar goed voelde dat je in het plaatje zou passen. Ja, op dat moment eventjes wel.

Ja. Want dan was het zo van, oh ja, ik hoorde bij je. Het was niet alsof ik geen vrienden had. Het was alleen meer, ik kon niet aarden. En dat heb ik nu nog steeds, moet ik eerlijk bekennen. Dat ik soms gewoon ergens niet kan aarden. Omdat ik denk, ja, ik kan me niet. Ik kan niet zo zijn als de hele groep ofzo. Maar hoe bedoel je, ik kan niet aarden? Ja, ik kan niet aarden van, ik kan niet helemaal zijn in zo'n groep.

Dat is heel vaag. Ja, gewoon niet jezelf zeggen. Ik snap het heel erg. Ja. Want bij de meeste vriendengroepen waar ik heb ingezeten, dan ben ik daar uitgegaan. Omdat ik toch niet erbij hoor, echt. Ja. Niet echt. Ja. Dan zie ik die groep en dan gaan ze allemaal zo goed met elkaar om. En dan ga ik er na een jaartje uit en dan zit ik zo van, damn, ik ben zo anders.

Ja. Dit waren niet echt, niet echt mijn mensen. Wel gewoon vrienden, maar niet echt mijn mensen. Ik ben toch wel meer zo'n persoon die gewoon, zeg maar, meer één op één of gewoon, ja, gewoon niet echt een vriendengroep. Nee. Ik heb gewoon meer één op één mensen en gewoon af en toe wel gewoon een leuk groepje natuurlijk. Ja. Ja. Maar, ja, ik vind het leuk hoe we het met Kajsa en zo hebben.

Ja, ja, ja, precies. Dat is een vriendier van ons en met haar en met, zeg maar, dat groepje is niet een heel groot, ja, kan een grotere groep zijn, maar over het algemeen is het een zeven man of zo. Ja, zoiets. En dan gaan we gewoon eten, gaat iemand koken voor elkaar en dan gaan we gewoon aan tafel zitten en gaan we een beetje muziek luisteren, gewoon samen eten en zo. Ja, ik vind dat ook wel heel leuk.

Ik weet niet of ik feestjes heel leuk vind. En het komt ook omdat ik nog niet echt op feestjes ben geweest, maar ik vind dat wel, ik vind het eng. Nee, het, ja, ja, denk het wel. Wat vind je er eng aan? Nou, één, omdat er veel mensen zijn die ik niet ken. Ja. En omdat het een bepaald, ja, het is van hoe ga je overkomen. Ik vind het zo grappig dat je dit zegt, van dat je dat eng vindt.

Want ik heb dus ook een tijd, als ik naar een grote groep mensen moet, ik word daar altijd best wel zenuwd van. Want terwijl ik weet, ik kan gewoon normaal met mensen communiceren en ik kan geïnteresseerd zijn. Maar toch voel ik altijd zo'n druk van, oké, daar ben je dan en dan ben je inderdaad op. Maar waar komt dat vandaan? Ja, dat weet ik niet. Komt dat van een bepaalde social anxiety of komt het van, gaan deze mensen mij accepteren voor wie ik ben?

13:02

Of komt het van, zeg maar, ik weet dat er veel mensen zijn die niet zo zijn als ik? Ik denk dat het vooral heel erg is, ik weet niet of jullie dat herkennen. Ik heb heel erg verschillende versies in wie ik ben en bij bepaalde mensen staat één versie aan. En ik ben altijd benieuwd van welke versie moet ik vanavond laten zien of welke versie komt nu het meest naar boven. Kan ik op dat moment die versie zijn?

Bijvoorbeeld, ik heb echt wel een beetje zo'n slebba kant. Toch wel een beetje de busy met de strakke boven. Weet je, dat ben ik ook, maar dat ben ik niet altijd. En ik heb ook niet altijd de energie om dat te zijn. En soms kom je ergens en dan weet je, ja, ik kan nu wel die hele alternatieve kunstzinnige versie zijn, maar dat wordt daar niet begrepen. Dus dan moet je die andere versie zijn.

Moet dat? Ja, dat moet niet. Nee, dat moet helemaal niet. Want zijn zeg maar al die versies, zijn dat jij? Dat ben ik allemaal. Dat is allemaal echt. Het is alleen meer gewoon, ik shift daarin. In het belang van de context waar je bent. Ja, precies. Ik weet niet of jullie dat ook hebben. Nee, dat heb ik ook gewoon met bepaalde vrienden. Ik ben bij een andere vriend ben ik zo en bij een andere ben ik zo.

Want je hebt een bepaald iets met iemand. En dan verander je gewoon waar je het over hebt en hoe je bent bij die persoon. Bijvoorbeeld bij Baggo, bijvoorbeeld heb ik gewoon meer schijt en gewoon dark jokes. En dan bij een andere persoon, dan doe ik dat niet, weet je wel. Maar dan ben ik nog steeds. Maar doe je dat niet omdat je weet dat iemand het niet waardeert? Of wanneer maak je de keuze van?

Of is het überhaupt een keuze? Ik denk dat het geen keuze is. Nee, ik doe het niet echt bewust gewoon. Het is er meer gewoon. Dat ligt meer gewoon aan de vibe. Als er opeens een vibe bij die persoon waar ik het niet doe, gewoon dat er opeens een dark joke ergens in komt. Ja, maar ik denk dat het ook gewoon iets is wat er niet bij hoort. Maar je kan niet bij één iemand, denk ik, alles zijn.

Nee? Ik geloof dat niet. Ik denk ook zelfs. Ik wilde me net die vraag gaan stellen van, is er een persoon waar je al die facetten van jezelf kan zijn? Ik denk dat dat niet kan. Hoezo niet? Omdat ik denk gewoon dat bij iemand, wat jij zegt ook met het woord vibe, je hebt een raakvlak met iemand. Iemand haalt iets bij jou naar boven. Ja. Ik denk niet dat je alles kan laten zien.

Er is altijd inderdaad een vibe. Shit, hoe leg ik het uit? Neem je tijd. Ik zit hier na te denken, want ik weet niet of ik het daarmee eens ben. Maar mag ik een beetje... Ja, maar misschien over een bepaalde tijd. Ja. Als je heel lang bij elkaar bent, dan kun je al die versies van jezelf laten zien te hebben. Ja. Maar er komen altijd nieuwe versies van jou bij. Ja. Dus het is, zeg maar, jij bent zo groot en vol met allemaal verschillende dingen.

16:27

Ja. En je kan dat niet allemaal gelijk uitzetten. Dan moet je echt heel veel tijd hebben om dat te doen. En dan, wanneer je misschien alles hebt laten zien, dan is er weer iets nieuws bij. En dan is er weer iets afgevallen bij jou, wat jij niet meer bent. Dus ik denk niet dat je volledig... Maar dat is wel heel erg, zeg maar, tastbaar beschreven. Want zo gaat het niet. Het is niet dat je merkt van, oh, nu even deze persoon is even weggegaan.

Nee. Nee, nee, nee. Dat gaat... Dat niet. Niet dat je het echt vol met jezelf... Dat jij het begrijpt of dat je het weet. Meer dat het gewoon zo is. Ja, ik denk dat... Ik heb bijvoorbeeld een van mijn beste vrienden die... Daarbij staat heel erg één bepaalde kant van mij aan. En daar heb ik vrede mee. Omdat ik weet, dat is de kant die klikt, bijvoorbeeld. En dat is heel erg de meer gesprekskant.

Meer de intellectuele. Maar ik ga niet met hem twerken. En dat is oké. Ja. Dus... Waarom niet? Nou, omdat hij dat niet wil. Ja, maar... Ik weet niet. Bij mijn vriendin heb ik heel erg dat ik alle kanten van mezelf kan laten zien. Ze kan zijn. Niet laten zien, ze kan zijn. Maar dat... Volledig. Maar kan je... Het is ook wel weer een ander ding van... Accepteert iemand het? Kan jij zijn?

Of voel jij dat je dat met iemand kan zijn? Snap je wat ik bedoel? Ja, ja. Want die vriend accepteert wel dat ik andere versies heb. Alleen hij matcht niet met die versie van mij. Maar is het dan een constante zoektocht naar iemand... Die wel ook op alle vlakken... En ik denk dat dat gewoon... Ja, jij zegt dat jij dat hebt gevonden. Dus ik ben daar heel erg blij mee. Dat jij dat hebt gevonden.

Ja, ik denk het wel. Want... Ja, ik zit nu na te denken naar iets van... Oh, is dat iets... Maar eigenlijk niet. Nee. Ik denk dat dat wel heel mooi is. Om daar een soort van naar te streven of dat te hebben. Maar ik weet niet of iedereen dat gaat vinden. Ik denk dat ik het eerst bij mezelf moet vinden. Hoe bedoel je? Eh, mezelf volledig accepteren. Dat heb ik nog niet gedaan.

Dus dan moet ik eerst dat doen voordat ik echt... Ja. Ja. Ja. Iemand vindt dat mij accepteert. Ja, maar ik denk dat ook, zeg maar... Sommige mensen zeggen toch ook van... Je kan pas echt van iemand houden... Of je kan pas van iemand houden wanneer je van jezelf houdt. Dat geloof ik heel erg. Ja, ik ook. Enigszins geloof ik dat ook wel. Maar aan de andere kant ook weer niet. Want ik denk wel dat een persoon, als je van een persoon gaat houden...

Dat diegene jou ook heel erg helpt om van jezelf te houden. Ja, dat... Ik denk dat dat wel heel erg mee te maken heeft. Ik denk niet dat het per se van... Oh, pas als ik van mezelf houd, dan pas kan ik... Ik denk wel dat er een bepaald extra level erbij komt. Ik denk wel dat je... Dat doet me heel erg denken aan... Hier ligt trouwens een boekje waar... Ik zal even vertellen wat het is.

19:27

Weet houden van dingen die niet perfect zijn... En dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt. En dingen, dat laatste boekje... Dingen die je alleen ziet als je er de tijd voor neemt. Heb ik ook. Heb ik het ook in podcasten. Precies. Al eerder over gehad. Daar gaat het ook over... De heel mooie metafoor over... Dat gebruik ik best wel vaak over volle maan. Dat je eigenlijk allebei een volle maan moet zijn...

Die op elkaar schijnt en elkaar versterkt. En op het moment dat je twee halve maanden bent... Dan ben je elkaars opvulling. En elkaars aanvulling. Ik geloof wel heel erg dat je... Op het moment dat jij zegt... Jezelf volledig kan accepteren... Dan ben je een halve maan. Nou, dan ben je een volle maan. Als je zelf helemaal accepteert. Nee, nee, nee. Dan moet ik de andere helft nog vinden. Ja. Maar dan kan jij...

Als die ander ook zichzelf helemaal accepteert... Dan kan je elkaar alleen maar versterken. Maar als die... Totdat je een zin wordt. Een naam wordt een zon. Maar als je die basis niet hebt... Nee, ja. Dat is een beetje alsof je een huis wil bouwen op een grond... Of niet op een vaste omgeving. Ja, nee, oké. Dat werkt denk ik gewoon niet. Nee, nee. Dus ik denk wat jij zegt dat dat klopt...

Maar dat je wel dan al in jezelf iets hebt moeten vinden. Ja, daar ben ik het wel mee eens. Ja, ik neem dat. Zeg maar... Die saying van... Je moet eerst van jezelf houden... Voordat je van iemand anders kan houden. Ik denk dat er meerdere versies daarvan... Ja, zeg maar... Ja, zeg maar een gradatie zijn. Ja, er is meer to life than that. Ja, ja, ja. Dat denk ik ook. Ja, ja.

Maar over feestjes... Michah, heb jij dat ook dat je een bepaalde angst hebt voor feestjes? Ja, nee. Het ligt er aan wat voor mensen te zijn. Ja. Het ligt er echt aan. Plus sommige dagen heb ik like... Ah, ik heb schijt. Ik ga nu gewoon... Ja. Gewoon daarnaartoe. En sommige dagen heb ik gewoon veel social anxiety. Dat ik denk like... Nou, ik wil nu gewoon thuis zitten. Netflix kijken. Ja. Dus... Maar meestal bij feestjes heb ik wel gewoon...

Dat ik schijt heb. En dat niks boeit wat mensen van me denken. Want ik ga ze toch alleen maar vanavond zien, weet je wel. Ja, snap ik. Dus... En ik praat ook meestal niet zoveel op feestjes. Ik kijk meer toe. Ja. Maar geniet je daar ook? Ja, ja. Ja, want ik zit daar dan gewoon... Op een feestje. Gewoon in een hoekje zitten. Gewoon... Dat is jonge. Schaf of dronken, weet je wel.

Gewoon naar mensen kijken. Dat is geweldig. Dat is echt fijn. Dat is echt... Dat is echt fire. Ik weet nog... Nieuwjaar. Met mijn vriendengroep. Ze waren allemaal dronken. En ik was echt... Echt fucking schaf. En ik zat daar gewoon op de bank zo. Gewoon te kijken naar iedereen. Er was... Er was drama. Eén... Uit elkaar koppels wat te zoenen. Eén zo'n guy die stond bij een meisje. En iemand anders zat jaloers te kijken.

22:28

Zo... Dan zit ik daar zo. Kijk eens op. Ik vind dat ook heel mooi. Jij zit daar gewoon van... Ja. Geen drama bij mij, bitches. Dat is wel neus. Ja. Het is like watching a movie. Ja. Veel mensen hebben bij feestjes... Dat is waar we het ook... Een beetje over gaan hebben vandaag. Hebben fear of missing out. Ja. Adinda, kan je uitleggen wat dat precies is? Ja, dat ga ik uitleggen. Fear of missing out.

Nou, eigenlijk precies wat de term zegt. Ja, ik zal even een situatie schetsen. Bijvoorbeeld, je ligt inderdaad op de bank. Netflixen. En je zit lekker op je Snapchat. En je ziet dat daar allemaal mensen flink aan het feesten zijn. En op Ibiza zitten. En je denkt... Fuck. Dat wil ik ook. Was ik dat ook maar? Dus je bent eigenlijk niet blij met de situatie waar je op dat moment in zit. En je wil iets anders zijn.

Of je wil ergens anders zijn. En dat geeft een vervelend gevoel. Ik denk dat dat het een soort van is. Ja. Heb je daar last van? Heb ik daar last van? Soms, moet ik zeggen. Ja? Ja, maar niet heel intens. Het is meer dat ik er naar kijk en dat ik dan denk van... Oh ja, best leuk of zo. Maar het is niet dat ik echt denk van... Oh, dat wil ik zijn.

Of had ik ook maar dat leven. Zo ver gaat het niet. Nee. En dat heb ik ook nooit echt gehad. Nee. En jij, Michah? Ik had het... Bij mijn vorige vriendengroep. Toen hadden we een periode. Dat was twee zomers geleden nu. Dat we elke dag samen waren met een groep van vijftien man meestal. En dan word je best wel gehecht aan elkaar. Ja. En dan, een paar maanden later hadden ze heel veel feestjes en werd het niet uitgenodigd.

En zag ik dat op Snapchat. En de hele tijd zat ik gewoon op... Niet de hele tijd, maar af en toe zat ik gewoon op Snapchat. Waar is iedereen? Wat doet iedereen? En dan zie je dat en dan is het like... Fuck! Maakt u dat onzeker? Nee. Het maakt mijn beeld van hun juist slechter. Ja. Niet van mezelf. Want... Dat is echt knap. Ja. Dat vind ik ook... Als je mij niet uitnodigt.

Ik ben een hartstikke aardige jongen. Meestal als ik ergens ben, dan doe ik niet zoveel. Ik ben er gewoon voor de vijf. Je beschouwt gewoon. Ik kijk gewoon toe en dan word ik niet uitgenodigd. Wat? Nee, maar... Voor een tijdje had ik dat. En dan wanneer je zo gehecht aan elkaar bent... Dan was het wel heel vervelend om dat te zien. En dan was het... Maar... Ja, daarna was het... Was ik like...

Hmm... Als we dit doen, weet je... Ik ga niet baggen om erbij te zijn. Want dat is gewoon een beetje zielig. Dus toen was ik gewoon afstand genomen. Snapchat verwijderd. Fuck Snapchat. Ik haat Snapchat. Ik haat Snapchat inderdaad. Ja. Het is zo toxic man. Je kan iedereen's locatie zien. Dat is wel raar. Nee. Hoe denk je dat je gestalkt wordt, hè? Ja. Huh? Ik heb het denk ik ook... Ja... Hmm... Weet ik niet.

25:51

Misschien wel. Jawel. Heb je wel last van FOMO? Eh... Misschien. Nou, vroeger had ik het wel. Vroeger. Een tijdje terug toen ik ook in een soort van vriendengroep zat. Maar dat waren niet mijn mensen. En ja, op een gegeven moment gingen ze mij ook niet uitnodigen en zo. Dat kreeg bij elk vriendengroep. Jij zei niet mijn mensen. Maar hoe voelde je dat dan? Ja, niet dezelfde interesses. Of nou ja, zeg maar, meestal zat er daar één guy tussen die ik dan wel gewoon mocht.

Maar ook weer niet echt helemaal dezelfde... Ja, daar hadden we het net ook over van die op hetzelfde frequentielevel zit. En ja, wat is dat? Dat is gewoon fucking lastig. Ja, dat is ook heel lastig. En dat vond ik gewoon heel lastig. Om ook uit te leggen. Wat is het juiste frequentielevel? Ja, of wat is hetzelfde frequentielevel? Hoe moet je dat uitleggen? Ik heb geen idee. Nee, ik weet dat ook niet.

Maar is dat iets wat je rationeel kan bedenken? Dat voel je? Ja, precies. Het is inderdaad een gevoel wat ik bij mensen krijg. En meestal is het als iemand niet dezelfde interesses heeft of niet... Ja, waar ik niet volledig mezelf kan zijn, dan zit dat niet op dezelfde frequentie, zeg maar. En ik vind het wel heel belangrijk. Ja, ik ben er klaar mee om, hoe heet het, niet meer mezelf te zijn.

Ik haat dat gewoon. Zeg maar, soms ook als ik het met mijn ouders daarover heb van... Ja, maar je moet je soms wel in bepaalde situaties een beetje aanpassen. Maar ik weet niet... Ik wil dat niet en ik weet ook niet meer of ik dat nog kan. Nee. Omdat ik nu, zeg maar, zo erg best wel bij mezelf sta... dat ik zit van... Ja, ik wil dat ook gewoon niet meer. Fuck dat.

Waarom zou ik voor andere mensen een andere versie van mezelf gaan opzetten? Nee. Begrijp je? Ik denk wel, maar ik weet niet of je ouders dat zo bedoelen. Er zijn natuurlijk wel bepaalde rollen waar je in zit. Ja. Dat is gewoon hoe het leven werkt. Je bent een student. En je bent een vriend, je bent een zoon. Ja, zo. En daarin is... Dat is wel een vormtje waar je je in beweegt.

Maar je kan daarin natuurlijk wel altijd kiezen om dicht bij jezelf te blijven. Ja. Ja. Maar ik heb dan denk ik ook wel... Ik denk dat ik wel een bepaalde vorm van jaloezie heb. Wat ik echt heel kut vind om mee te maken.

En dat is bijvoorbeeld als ik zie... Ik weet niet of dat een soort van film misgaat. Maar als ik zie dat bepaalde mensen in een groep creatief aan het doen zijn. Dan zit ik van fuck, maar ik wil ook gewoon een movement starten. Dan zit ik... Dan zit ik... Dan zit ik van... Maar hoezo ben ik nu jaloers? Ja, want het voelt wel als een jaloers gevoel. Van fuck, deze guys hebben het beter dan ik.

Maar... Als ik naar het groep waar... Als ik Destiny bijvoorbeeld zie, weet je wel. Dan zit ik ook zo shit. Ja, Destiny is een vriend van ons. Hij is model... Artiest. Ja, hij is modelartiest. En hij model gewoon... Op de Uniqlo website staat hij gewoon oprecht. En voor Louis Vuitton heeft hij... Hij was negen maanden was hij in... Was hij in Tokio. Hij gaat nu weer binnenkort. Dus ja, het is gewoon lijpe shit, zeg maar.

29:18

Ja, en dan zit ik soms wel echt van fuck. Maar ik weet niet of dat FOMO is. Is dat FOMO? Dat is wel een goede vraag. Of zeg maar, het is een soort van... Angst. Ja, dat is het, denk ik. Bijvoorbeeld als ik zie jonge mensen die een bepaald netwerk hebben. Ja. En in een bepaalde community zitten. En bijvoorbeeld in Utrecht. De community van Utrecht. En omdat ik niet uit Utrecht kom.

Dat het dan... Ja, dat ik dan net niet in die groep zit, zeg maar. Dat ze me net niet echt kennen, zeg maar. Begrijp je? Ja. Dat is denk ik wel... Maar is dat... Ja, dat is dan niet echt FOMO, denk ik. Niet helemaal, nee. Nee, ik denk niet van... Nee, niet missing out. Gewoon meer de angst van er niet bij passen of zo. Ja. Ja. Ja. Ja. Maar we hebben het allebei een soort van...

Allemaal niet echt. Maar ook weer een klein beetje wel. Maar... Ja, misschien is het ook een soort van onvermijdelijk of zo. Dat je net... Ik kan me niet voorstellen dat iemand het volledig niet heeft. Het is meer ook, hoe ga je ermee om? Ik bedoel, iedereen is onzeker. Ja. En juist, je bent juist zeker als je met die onzekerheid iets kan, denk ik. En ik denk dat het ook met FOMO is.

Iedereen heeft die gevoelens wel eens. Het is gewoon meer de kunst om daar... Ja, maar sommige mensen hebben het echt, echt veel en heftig. Ja. Weet je waar het door dat komt? Waarom hebben sommige mensen het meer en anderen niet? Waar komt dat vandaan, weet je dat? We hadden wel net die theorie een beetje besproken hiervoor. En dat kan ik nog wel even een beetje uitdiepen. Want dan hebben we iets meer ook body van waar komt het nou vandaan?

Ik ga heel even mijn aantekening hierbij pakken. Want hoe weet je over die theorie überhaupt? Ja, ik heb het vak... Ik heb het vak gedragswetenschappen gevolgd voor mijn studie. En dat is eigenlijk inleiding in psychologie. En binnen de psychologie bestaan er heel veel verschillende benaderingen. Hoe je kan kijken naar sociale fenomenen. En elke benadering heeft heel erg zijn eigen visie van zo kan je ernaar kijken. En dit is bijvoorbeeld een humanistische benadering.

En die kijkt heel erg naar eigenlijk het gedrag van mensen. Hoe mensen zich bewegen en hoe mensen zich zelf evalueren. En er is één theorie. Dat is de self-theorie van Carl Rogers. En dat kan je best wel goed koppelen aan FOMO. En hij zegt van... Iedereen heeft eigenlijk een soort venster of een soort bril waar je doorheen kijkt. En hoe je de wereld ziet. En dat is heel erg logisch. Dat is gewoon een perceptie.

En op het moment dat die twee botsen ontstaat er een conflict. En door empathie kan je dat oplossen. Ik kan een situatie schetsen. Bijvoorbeeld jij... Spoel jij een instrument? Nee. Stel je zou, weet ik veel, drummen. En je bent de hele tijd aan het drummen. Dan heb jij het gevoel dat je aan het ontwikkelen bent. Dat zegt hij ook. Iedereen heeft een soort drive om beter te willen worden. En te willen ontwikkelen.

32:21

Maar de buurman kan denken... Jezus, wat een klote heil. Ja. En dan heb je eigenlijk... Het is exact dezelfde situatie. Maar je reageert gewoon heel verschillend. Ja. En hij zegt... Binnen dat venster dat je hebt... Is het meest prominente onderdeel de self. Dat is dus een vaststaand iets van wie jij gewoon bent. En naast dat je dat hebt... Is er ook een dynamisch deel van jou. En dat is je ideal self.

Dus dat is hoe je zou willen zijn. En dat kan ook wel deels gevormd zijn door de normen van de maatschappij. Ja. Maar is dat dan ook een bepaald... Waar we het net... Een verschillende versie van jezelf. Die je kan aan en uit zetten. Dat is denk ik niet. Want ik denk dat dat met dat... Dat meer is dat je zelf bepaalde facetten heeft. Dus je bent iets. Maar dat is niet één ding.

Maar dat is eigenlijk een soort kleurplaat. Met allemaal verschillende kleuren. En los van die kleurplaat is er nog een soort droomkleurplaat. Dus je ideal self van... Oh, ik ben dit. Maar ik zou misschien... Wat jij misschien hebt van... Goh, ik ben nu... Heb ik een podcast. Maar ik zou misschien ook wel model willen worden. Of acteur. Of iets in die trant. En op het moment dat die twee niet matchen... Krijg je incongruentie.

En dat is eigenlijk... Je bent niet in peace met jezelf. Dus je hebt geen vrede met wat je op dit moment bent. Omdat je iets anders wil zijn. En bij FOMO... Dat zegt hij eigenlijk. Je wil iets. Je wil bijvoorbeeld heel graag chillen. En op de bank liggen. En je bent hartstikke moe. Maar het voelt alsof je iemand moet zijn. Die sociaal is. En op alle feestjes aanwezig is. En actief is.

Ook vanuit een drang dat we eigenlijk als mensen... Allemaal toch een bepaalde positieve waardering willen. Ja, en dat schuurt dus ook heel erg bij FOMO. Want je hebt een behoefte. En die behoefte kan je ook bijvoorbeeld uit gaan zetten. En dat is ook eigenlijk geen gezonde groei. Want je doet niet dingen die jij zelf echt wil. En hij zegt... Je kan die kloof overwinnen door eigenlijk onvoorwaardelijke positieve waardering te krijgen. Dus een zelfgevoel te ontwikkelen van dit zijn mijn behoeften.

En een omgeving te hebben die zegt... Jij mag gewoon zijn. En dat is genoeg. En door open te zijn. Dus geen rol te spelen. Maar wat jij eigenlijk zegt. Waar jij naar streeft. Van ik wil altijd dicht bij mezelf blijven. En ik denk dat mensen die dus heel erg toch wel bezig zijn met wie ben ik. En wat wil ik. En waar sta ik voor. Misschien minder gevoelig zijn voor FOMO. Omdat je duidelijk voor ogen hebt van dit wil ik zijn.

Ja. En minder gevoelig bent voor hoe je zou moeten zijn. Ja. Maar dit is niet waar. Dit is meer hoe ik er... Kijk jij hier zo ook naar? Nee, ik denk wel toch om even toch voor te woord duren op wat we net allemaal hebben gezegd. Hoe belangrijk het is om ook nee te durven te zeggen. En te weten wie jij bent. En waar jij energie van krijgt. En dat is een zoektocht.

35:27

Ik heb daar een training voor gehad. Ja? Vertel. Wat heb je daar geleerd? Vroeger toen lijkt in groep 7. Ja. Ik ben allemaal wel een beetje vergeten. Dat is groep 7. Dus dat is lijkt... Vroeger geleden is dat.

Acht jaar bijna. Ja. Dus maar ik weet nog dat... Ik was heel onzeker over mezelf. En toen ging ik naar het RIAGG. En wat deed ik daar ook alweer? Ik ging daar elke week heen. En daar gingen we onszelf ontwikkelen. En van wat we willen. En blablabla. Gewoon praten. Hoe ging dat dan? Je was daar met een groepje. Vier andere kinderen. En daar gingen we gewoon praten over. Onze struggles. En volgens mij werden we allemaal wel een beetje gepest op school.

Dus daar ging het ook heel vaak over. En basically werd daar gewoon geleerd hoe je een beetje zekerder over jezelf wordt. Volgens mij hadden we ook gewoon spelletjes enzo. En we hadden een boekje waarin er zo'n guy met een pet was ofzo. En dan waren er verschillende kleuren petten. En die hadden andere meningen. En dan eentje was boos of blij of zelfverzekerd of whatever. Maar zoveel weet ik er niet meer van.

Maar ik weet wel dat ik daar serieus nee heb leren zeggen. Want daar struggelde ik wel heel erg mee. Maar dat is ook het stukje pleasen van anderen. Heel erg. Ik ben er nooit goed in geweest denk ik. Pleasen van anderen. Jij kan goed mees. Ja. Altijd al gehad. Ja. Denk het wel. Dat is wel heel goed. Maar soms ook iets te. Dat ik zit van. Ja maar what the fuck ga ik dit doen voor jou?

Zeg maar. Maar ik had. Soms denk ik dat. Lately denk ik dat ook zeg maar. Misschien had ik toch wel gewoon ja kunnen zeggen. Ja. Om een beetje aardig te zijn. Ja. Ik denk dat het. Ik stond ook best wel negatief in het leven. Van what the fuck zou ik dit voor jou gaan doen? Ja. Dit kost moeite. En ik krijg er niets voor terug. Maar nu. Het afgelopen jaar. Ja. Ja.

Heb ik veel meer geleerd dat het ook mooi is om iets voor iemand te doen. Dat het ook een eer is om voor iemand iets te doen. En als jij ja what comes around goes around. Nee andersom. Jawel. Jawel.

Ja. Het is gewoon boemerang effect. Karma. Gewoon. Ja. Ja die shit. Daar geloof ik nu wel echt in. Het is niet alleen maar dat ik erin geloof. Ik merk het ook. Ja. Ik merk dat als ik liefde uitstraal. Dat ik dat terugkrijg. Ik merk dat als ik mijzelf ben. Dat mensen dat uiteindelijk ook gaan waarderen. En dat mensen zeg maar. Maar de mensen die daarmee zichzelf met mij identificeren. Dat die dan naar mij toe komen.

38:38

Dat die juiste mensen naar me toe komen. Ja. Je trekt dat ook aan. Ja. Door uit te staan. Precies. Dat bedoel ik. Ja. Ja. Dat is ook meestal. Hoe meer jij jezelf gaat accepteren. Hoe meer anderen dat gaan doen. Dat voel je gewoon. Ik geloof dat ik heel erg. Maar hoe? Hoe de fuck doe je dat? Jezelf accepteren. Ja. Want zeg maar. Allemaal leuk van ja. Ik denk dat. Sommige mensen zullen al niet begrijpen.

Dat dat FOMO bijvoorbeeld van de onzekerheid komt. En voor mensen pleasen. En zulke dingen. Maar hoe pak je dat aan? Ja. Wat is de eerste stap? Wat is de eerste stap? Ik denk echt naar binnen gaan kijken. Ja. We zijn natuurlijk altijd heel erg geneigd om toch naar buiten te kijken. En heel erg bezig zijn met wat gebeurt er om ons heen. Maar ga eens maar een keer zitten in je kamer.

En dat had ik na. Dat vertelde ik jou. Ik heb een relatie gehad van 2,5 jaar. En daarna dacht ik. Oké. Ik kan van alles doen. Ik kan vluchten. Ik kan flink op Tinder gaan. Of ik kan even gaan voelen. Ga het maar eens even voelen. En dat was super eng. En de eerste paar weken zat ik ook gewoon op mijn bed. En ik dacht. Oké. Je gaat nu even zitten. En wat voel je nou precies?

Wat gebeurt er? En ik denk echt dat het ook inderdaad een stukje naar binnen kijken is. En durven alleen te zijn. En durven de stilte te zoeken. Maar kon dat in je relatie niet? Het kon wel. Alleen ik was best wel jong wil ik zeggen. Maar jij bent een oude ziel. Het kon wel. Maar ik was toch op een bepaalde manier denk ik wel niet emotioneel afhankelijk geworden. Ik had wel heel erg mijn eigen leven.

Alleen ik wist wel minder goed wie ik was. En dat heb ik echt wel heel erg ontdekt. Door dus alleen te zijn. En gewoon na te gaan denken. En te gaan reflecteren. En ik bedoel. Hoeveel mensen. Als je vraagt. Lees jij wel eens? Of ben jij wel eens alleen? Echt niet veel mensen voelen zich daar gewoon totaal bij. Of ben je alleen? Dat je gewoon niet op je telefoon zit. Nee precies.

Zeg maar tijdens broodjes smeren. Dat je dan op je telefoon gaat. Zit gewoon een filmpje aan. Omdat je niet alleen kan zijn. Dat je echt de stem van Peter Griffin van Family Guy wil horen. Maar dat is gewoon eigenlijk alleen maar aanstaan. Ja. En juist door dat mindful te worden. Dan ben je opeens een broodje pindakaas aan het smeren. En dan denk je. Oh. Dit is pindakaas. Dit is pindakaas. Snap je?

Ja. Ik weet niet of dit de oplossing is. Maar ik denk wel dat het heel erg goed zou zijn. En als mensen eens een keer moeite doen om naar binnen te kijken. En niet alleen maar binnen te zijn met wat er om hun heen gaat. Ja. Of alleen maar met anderen. Ja. En meditatie is daar dan een goed begin voor denk ik. Ik denk zelf wel. Tenminste bij mij heeft dat heel erg geholpen.

Maar ik weet niet hoe jullie daarin staan. Dus dat moet je zeggen. Voor mij helpt dat ook wel. Ik vind sowieso om tot rust te komen. Ja. Want we leven natuurlijk in een drukke wereld. Waar zoveel gaande is. Ook met social media. En zoveel prikkels van alles en nog wat. En ik denk dat meditatie alweer zijn tien minuutjes. Er staat een hele goede meditatie van Roy Martina op YouTube. Dan moet je gewoon opzoeken.

41:52

Roy Martina tien minuten meditatie. Of rust en geleide meditatie. Die vind ik heel fijn. Omdat eigenlijk stap voor stap. Je hele lichaam en mind gewoon even tot rust brengt. En dat werkt wel heel erg voor mij. Je moet niet meteen denken dat na één keer mediteren alles opgelost is. Want meditatie is ook een oefening. En het is ook bewezen dat het je mind ook aanpast. Zeg maar op een positieve manier. Ja.

Ik denk dat meditatie voor mij wel heel erg helpt. En voor mij helpt creatief zijn ook wel heel erg. Gewoon tekenen of schrijven. Schrijven is echt een key. Schrijven. Ja. Schrijven. En mensen denken altijd met schrijven. Als ik mijn gevoelens op papier wil gaan zetten. Moet het op een poëtische manier zijn. Kijk. Als dat voor jou helpt. Voor mij helpt dat wel denk ik. Omdat er dan ook nog een manier van creativiteit erbij zit.

Of nou. Bij mij gaat het automatisch denk ik al. Dat het poëtisch wordt. Dit was een flex. Dat was zo niet op tekenen. Dat was zo niet op tekenen. Dus de creativiteit stroomt er gewoon naar. Nee. Zeg maar. Ik denk dat gedicht te schrijven is een bepaalde kracht denk ik. Die ik heb. En dat voelt voor mij goed. Om ook bijvoorbeeld een metafoor voor iets te hebben. En niet alleen maar van.

Oh ik voel letterlijk dit. Nee. Maar dat kan eigenlijk ook wel heel goed zijn. Om letterlijk op te schrijven wat je voelt. Dus al. Het hoeft niet eens zelf te maken. Dat doe ik. Als ik ga schrijven. En dan gebeurt het alweer door een vier uur s'nachts. Dan typ ik letterlijk gewoon. Wat mijn gedachten zijn. Dat is heel goed. En dat hoeft niet eens echte zinnen te zijn. Schrijf gewoon zinnen zonder punten, komma's.

Schrijf gewoon. Schrijf gewoon. Dat is een tering lange tekst. Van gewoon allemaal woorden. Kleine zintjes. Van wat er gaan is. Want je schrijft het van je af. Dat is net als praten. Praten is ook een manier van. Ja loslaten denk ik. Ja loslaten denk ik ook. Ja. Plus ik. Soms schrijf ik het op. Want ik vergeet gewoon heel vaak. Waar ik het. Waar ik dan over denk. En dan zit ik zo wel.

Hé ik heb een best wel. Whatever not gehad. Like. Ik heb er al over shit nagedacht. Maar nu ben ik het vergeten. Ja. Ik denk ook dat. Ja door dingen op te schrijven. En door. Op dat moment. Jezelf te capturen. Hoe precies hoe jij bent. Dat je dan. Ook. Later kan kijken van. Oh ik ben gegroeid als mens. Ik denk dat dat ook voor zelfacceptatie wel heel erg een key kan zijn.

Zeg maar dat je groei ziet. Ja. Want daar hadden we het ook in twee afleveringen geleden over. Ja je tijd nemen voor groei. Maar het. Als jij groei in jezelf ziet. Dan zie je dat je. Ja dat je dus bent gegroeid. En dat je. Van een bepaalde plek komt. Maar jij bent nu hier. En dankbaarheid is ook fucking belangrijk denk ik. Ja dat je dankbaar bent voor wie je bent. Ja. Ja.

45:04

Meditatie. Ja. Ja je gaat het allemaal doen. Ja. Maar dit. Ik mediteer niet echt. Nee? Nee. Niet zeg maar van. Hoe de meeste mensen doen. Ik denk dat ik een vorm heb van mediteren. Ik weet niet echt wat het is. Leg het. Hoe. Nee ik denk. Like. Dat er wel iets is in mij. Waarmee ik mediteer. Maar ik weet niet echt. Wat het is. Ik weet niet. Maar wanneer voel je dat zeg maar.

Dat dat er is. Om vier uur s'nacht. Ja. Dat is logisch he. Dan ben je het creatiefst. Ja. Ja. Ja. Is dat bewezen? Dat is bewezen. Ik heb nu even geen bronnen. Dat heb ik bewezen bij mezelf. Dat is echt oprecht. Iets met in je lijf. Qua een orgaan. Wat dan. Met je ma. Ik weet niet. Ik ga het uitzoeken. En je bent op dat moment het creatiefst. Drie uur. Vier uur s'nachts.

Ja. Dus misschien moet je volgeroen. Komt het? Komt het? Dit is nu een theorie. Het kan echt volledig nergens op slaan. Maar kan het zijn. Dat je rond drie uur. Vier uur s'nachts. Dat dan. Hoe heet het? Je pijnappelklier. Dat is waar veel DMT wordt aangemaakt. Mensen. Als je nog niet de episode hebt gecheckt. Onze drugs en spiritualiteit. Ga die kijken. Want ik leg het nu even heel kort uit. Maar je pijnappelklier is waar DMT wordt aangemaakt.

En DMT is een stofje wat je zeg maar naar een andere dimensie brengt. Enigszins. En je kan het ook roken. Je kan het door middel van ayahuasca naar binnen krijgen. Maar het zit ook al in je. Maar tijdens dat je droomt wordt veel DMT aangemaakt. En. Oké. Dus. Stel. Of dan. Het kan nergens op slaan. Het is niet wat deze. Ja. Dat het zeg maar. Rond die tijd wordt er extra veel DMT aangemaakt.

Dus. Dan wordt je creatief. Want je gaat naar een hoger bewustzijn. En daarom is je lichaam. Ben je rond drie uur, vier uur s'nachts extra creatief. Ik zou best kunnen. Of dat je dan gaat dromen. Maar wordt DMT dan alleen maar aangemaakt wanneer je gaat slapen? Ja. Vooral wel. Maar als je niet slaapt. Volgens mij is het iets met je nier of je lever. Dit komt in je buiten. Ik weet het niet precies.

Ik heb geen idee. Het is ook maar een theorie. Het kan echt volledig nergens op slaan. Ik zou wel eens gewoon wakker. Gewoon random opeens in de trip willen zitten. Ja, maar daarover gesproken. Er is een bepaalde soort meditatie en yoga waardoor je een DMT trip kan krijgen. Hebben mensen die en DMT hebben gedaan en die yoga. Daar heb ik wel eens van gehoord. Het is een soort van Bikram yoga. Dus op hele hoge temperatuur.

Heel hard ademen. En dan kan je naar... Dat heb ik gezien, ja. Dat is echt een hele techniek. En dan zit ik daar gewoon in een trip. Ja, inderdaad. Dus ja, dat kan. Ja, dat zie ik. Maar ik denk... Ja, wanneer je rust met jezelf kan vinden... Ja. Dan kan je... Ja, dan hoef je dus niet bang te zijn dat je ergens niet bent. Nee, want dat ben je dan niet. Ja.

48:06

En dat is oké. Ja. Ik denk dat het vooral is dat je je dan niet meer verzet tegen wat je wil. Dat je gewoon... Ik wil dit nu. En dat is oké. En ik hoef niks anders. Ja, dat is heel lastig uit te leggen. Het is gewoon een gevoel. Ja. Ook. Ja. Of een mindset. Ik weet het niet. Ja. Ja, maar dat komt ook doordat we altijd het gevoel hebben van streven naar iets meer.

En moeten we dat hebben? Ik denk een zekere ambitie om te willen groeien en te willen vormen. En dat zit in een mens, denk ik. Het is alleen meer als je constant niet tevreden kan zijn met wat er al is. Dat is gewoon heel frustrerend. Ja. Dus dat is denk ik... Oh ja, dat is ook gewoon dat stukje acceptatie. Ja. Oké, ik zit daar zelf ook nog gewoon in hoor. Ja, tuurlijk.

Ik denk dat dat ook wel een constant proces blijft. Ik denk ook, ik weet ook niet of er een punt is dat je dan op eens zestig bent en denkt dit ben ik. En dit is toch, dit is mijn zoektocht geweest en nu is het afgerond. Ik denk dat je... Ik denk niet dat dat kan. Nee. Want ja, je verandert natuurlijk je hele lichaam, alle cellen in jou veranderen bij de nanoseconden.

Ja. Je kan niet stoppen wie je bent. Want je gaat altijd door. Je kan tijd niet stoppen. Ja. Maar je evolved altijd gewoon through time. Dus... Ja. Maar ik geloof wel dat er een soort kern in je zit die altijd toch een beetje hetzelfde is. Ja. En dat daardoor... Ik zeg altijd dat je met een soort avocado je hebt gewidt. En eromheen heb je de vrucht en die kan vormen en butsen.

Maar ik geloof wel dat je steeds dichter bij die kern kan komen op het moment dat je... Dat naakte pit bent. Dat geloof ik ook wel. Dat je bij je naakte pit durft te komen. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. En oké, FOMO is dan meestal wanneer je dus ergens niet bent. Nee. Maar kan je ook FOMO hebben terwijl je op dat, juist wel op dat feestje bent. Maar dat ligt het er dan...

Maar waar wil je dan zijn? Op die party? Ja, nee, maar zeg maar dat je Fear of Missing out, zeg maar... Jij bent op het feestje, maar je valt niet goed genoeg in de groep, vind je. Ik denk niet dat dat dan Fear of Missing... Want je ziet allemaal mensen dansen en je wil wel een beetje joinen, maar je voelt je te ongemakkelijk. Dan is het weer die angst van de niet bijpassen.

Ja. Maar zit dat lied gekoppeld aan elkaar? Zeg maar... Ergens niet bijpassen. Ja, ergens niet. Is Fear of Missing out niet gewoon meer dat je ergens bij wil zijn, dan... Ja, maar je bent er niet. En ik denk dat het er niet bij passen, dat is meer ook gewoon een constatering. Dat voel je dan. Ja. Of zo. Met FOMO voel je ook, maar dat is ook iets wat je eigenlijk een soort van creëert.

51:12

Ja. Want je creëert die angst. En het er niet bij horen, dat is ook iets wat je denk ik daadwerkelijk echt zou kunnen voelen. Want dit zijn niet mijn mensen, punt. Ja. Ja. Maar toch is het denk ik wel allemaal verwezen. Ja, ik denk het ook. En wanneer is eigenlijk deze term FOMO ontstaan? Ja, dat is echt een goede vraag. Kunnen we dat even googlen? Ja, googlen. Want ik, sinds denk ik een jaar of zo, ken ik die term pas echt.

Dat ik zit van, dat ik zit van, oh ja, dit is iets. En is dit ook, in welke context? Is dit iets heel Amerikaans? Ja. Is dit sowieso denk ik wel iets heel Westers? Ja. Denk jij dat niet? First identified in 1996 by a marketing strategist, Dr. Dan Herman. Hoezo door een marketing strategist? The Journal of the Brandman, ik weet het niet. Dat is wel, ja, is het iets Westers? Nou, het is wel, kijk, de Westerse samenleving is veel individualistischer dan.

Ja. In het Oost is het veel meer... Ja, daar heb je standaard al een bepaalde community waar je dingen mee doet. En hier is, niet dat het helemaal zo is, maar natuurlijk wel, ja, we zijn materialistischer geworden. We zijn, dus daarom kan ik die koppeling nog wel maken. We kunnen, we voelen veel meer een druk om iets te moeten zijn. Ja. En waardoor komt die druk, denk je? Nou, ik denk dat die druk dus komt door sowieso dat we minder collectief zijn geworden vergeleken met andere generaties en ook.

Ja. Dus dat materialisten, we hebben veel meer opties. Ja. En dat is ook echt een feit. Hoe meer mensen kunnen niet met al die keuzes gaan. Nee, nee. Hoe meer keuzes er zijn, hoe minder tevreden je bent. Ja. Want je moet altijd streven naar nog meer. Ja, en is dit de juiste keuze die ik maak? Is dit genoeg? Lijkt Donald Trump altijd al best veel, maar hij wou nog steeds president. Ik wil constant meer.

Crazy. En dat, ik denk dat dat ook gewoon... Maar waar komt dat streven naar meer? Komt dat, denk je, ook door social media? Ja, ik denk ook sowieso. Hoe denken jullie dat het verband tussen social media en FOMO zit? Laat je zien hoe, zeg maar, op social media, op bijvoorbeeld Instagram wordt, zitten ook mensen natuurlijk, je hebt een Instagram personaliteit en je zet het beste van je leven daarop. Wanneer bijvoorbeeld succesvolle mensen dat doen, zet ze het beste van hun leven erop.

En dan denkt een kind of zo, lijkt, oh shit, dat wil ik ook gaan doen. Dan heeft hij een fear of missing out. Ja. Ja. Maar dan hadden wij natuurlijk ook nog een gesprek over hiervoor van, oké, Instagram, en wat is dat dan? En wat voor middel is dat dan? Je kan daar niet volledig zijn, dat moet je misschien niet eens willen. Nee. Ik denk wel dat het kan, maar dat is een soort ongeschreven regel.

54:14

Ja, en wil je dat? En wil je daar alles van jezelf laten zien? Wat was eigenlijk de eerste... Kan dat? Kan dat? Kan je alles van jezelf laten zien op Insta, denk ik? Nee, je kan je pik niet laten zien. Dat kan op een andere site. Nee, maar zeg maar, dat kan op een andere site wel. Dat kan dan. Op Instagram niet, op het internet kun je op zich wel alles. Ja, dat is waar.

En doe je Instagram, doe je dat dan voor jezelf? Waarom doe je dat? Wat is dat? En doe je dat omdat anderen het willen? Ja. Of omdat iedereen het doet? En dat is dus groepsdruk waar we het ook nog over wilden hebben. Ja. Ik denk dat die groepsdruk er sowieso mee te maken heeft. En dat is ook met dat, wanneer je buiten de boot valt. Een groepsdruk is er altijd van, oh ja, bijvoorbeeld met drinken en zo.

Van, yo, als je niet drinkt, dan val je buiten de boot. Ik denk dat FOMO en groepsdruk wel een heel groot verband hebben. Ja, dat denk ik. Als je bijvoorbeeld bij een feestje er niet bent geweest. En dan heb je misschien de fear dat die mensen dan vragen van, waarom was je er niet? En dan denk ik de volgende keer weer zo van, ah, echt bij dat feestje zijn. En dat ze vroegen, waarom ik er niet was?

Ja, en anders nemen ze me niet mee naar een ander feestje. Ja, ja, bijvoorbeeld. Dat is ook te koppelen aan die theorie. Hij zegt van, oké, we kunnen... Mag, wie is die filosofdruk? Dat is die Carl Rogers, best wel bekend, volgens mij, ja, best wel bekend. Nooit van gehoord. Dat hij zegt van, we kunnen ook als mensen bepaalde waarden van anderen internaliseren. Dat noemt hij interjectional values of zo. En dan gaan we dus ook ons gedrag aanpassen, omdat er een bepaalde norm is van de groep, van de maatschappij waar we aan willen voldoen.

En dat is eigenlijk ook heel ongezond. Maar sinds wanneer is dat? Is dat altijd al geweest? Is dat altijd al geweest? Of is dat zeg maar sinds tv en media dat die normen er zijn? Of is dat ook al daarvoor geweest? Ik denk dat die normen gewoon worden beter zichtbaar zijn daardoor. Ja, ik denk dat ze er wel gewoon altijd al zijn geweest. Ja. En er is ook nu, vergeleken met andere generaties, natuurlijk ook veel meer ruimte om iets te zijn.

Ik bedoel, als ik dan gesprekken heb nu met mijn ooms en tantes van zeventig, die dan zeggen van, wow, jullie hebben best wel heftige gesprekken op jullie leeftijd. Daar was ik helemaal niet mee bezig. Maar dan, dit is een andere tijd. Ja, hoezo hebben we dat? Hoezo hebben echt best wel veel jongeren? Omdat we meer kunnen zien. We kunnen meer zien, we kunnen meer geven, we kunnen meer creëren. Dus we kunnen ook meer zijn.

Ja. En dat is heel nice, maar tegelijkertijd zorgt dat ook voor van, maar wat wil je dan zijn? Ja. Je bent meer dan alleen maar iemand die gaat werken. Je bent ook bezig met van, hoe wil ik me opstellen? Ja. Ruimte voor hobby's, voor, denk ik tenminste. Ja. Ja. Ja. Ja, dus. Maar zou FOMO ook dan bij de oudere generatie zijn? Nu nog? Nu nog? Dat bijvoorbeeld onze ouders, dat zij, hoe heet het nu, FOMO?

57:21

Ik denk dat het heel erg ligt aan wie, ik denk wel minder, want meer mensen op die leeftijd zijn wel settled in, in de life, weet je wel, hun eigen ding, werk, bla, bla. Maar ik denk dat ook heel veel mensen, heel veel oudere mensen, niet alleen kunnen zijn. Of zeg maar, niet echt alleen hunzelf kunnen zijn. Bij mijn ouders, die hebben dat niet echt, want ik kan dat niet echt zeggen, heel leuk.

Nee, maar ik kan me wel voorstellen, daar had ik een gesprek over bij een vak wat ik nu volg en dat heet Wild Years en Youth Culture en dat gaat heel erg over van, wat is het nou om volwassen te zijn? En dat mensen zeiden, ja, ik ben bang om volwassen te worden, want dan wordt alles zo serieus. Maar volwassenen kloten ook maar een beetje aan. Het is niet alsof je vader een god is.

Het is ook een mens met onzekerheden. En ik kan me heel goed voorstellen dat je als volwassen ook zit van, goh, misschien zou ik daar wel willen zijn of had ik mijn leven anders willen invullen of zo. Dus ik denk niet dat dat per se heel erg gekoppeld is. Misschien nog wel meer zelfs, want zeg maar, wij hebben nu nog de kans om iets van ons leven te maken. Kijk, als je 50 bent, kan het nog steeds, maar is er minder ruimte, denk ik.

Ja, er is minder ruimte om te experimenteren en te vormen. Ja, en ook society laat dat ook niet echt toe, om heel erg van baan te switchen als je 50 bent. Maar de vraag is, wil je dat op dat moment? Of misschien heb je dan ook wel zo'n punt bereikt in je zoektocht van, het is goed zo. Ja. Dus ik denk dat dat, ik vind dat lastig. Dat is inderdaad wel lastig.

Ja. Mijn moeder, die had, volgens mij is dat nu vijf jaar geleden, haar eigen bedrijf opgestart. Ze begon eerst yoga en coaching, nu is het meer een lifestyle en helpt ze mensen. Nu doet ze het meeste yoga en ze doet klankschalen. cursus en zo'n, nee, nee, niet cursus. Dan ligt er iemand gewoon en dan gaat ze met die klankschalen en de frequenties en de vibraties voordelen en die helen dan. En dat is dus vijf jaar geleden of zo gestart en ze is nu 51.

Maar dat is wel een lef als je dat zeg maar doet. Dat vind ik supervet. Ja, en ze vindt het hartstikke leuk. Ze is wel echt teringdruk, maar ze vindt het leuk om te doen. Dat is fucking leuk. Ja. Ja, dat is sick. Dat vind ik echt tof als je gewoon ongeacht je leeftijd toch steeds dingen probeert te doen die goed voelen en niet, je ziet zoveel van, we hebben een relatie veertig jaar getrouwd, maar het voelt niet meer goed, maar we blijven maar bouwen elkaar.

Blijf maar die baan doen of zo. Ja, nee, ja. En dat je daarin toch nog steeds durft te kiezen en durft te veranderen. Ja, durf te groeien sowieso. Ja, dat je altijd, ja. Ja, want soms wordt het gevoel of wordt het beeld gecreëerd dat je als je ouder bent niet meer kunt groeien. Want je bent bijna dood, zo'n shit. Je bent vijftig, je bent bijna dood. Ja, nee, maar van, oh ja, nu ik doe dit werk, ik blijf dit tot mijn pensioen doen en dan pas heb ik rust, maar dan heb je toch geen rust omdat je dan eigenlijk volledig overwerkt bent en je moet bijkomen en dan ben je dood.

1:00:41

Trouwens, het is niet vijf jaar geleden, wat zeg ik, het is waarschijnlijk drie jaar geleden. Maakt niet uit. Goed genoeg. Nu wordt je ma boos. Fuck, nu is je man, heb ik dit zo gezegd. Fuck you, man. Dat is drie jaar. Zoveel dagen en zoveel minuten. Nee. Ja, maar dat heeft ook weer te maken met van waar ben je gefocust op het heden wat je nu wil of ben je constant maar bezig met wat komt er later?

Van, oh, dan heb ik rust, dan heb ik pensioen. Ja, ik hou totaal niet van. Nee, mijn moeder, de hele bedrijf gaat om dat letterlijk. Ja. Yoga en nu en life coaches en mindfulness. Dat vind ik echt nice. Ook wel als logo natuurlijk. Ja, het heet mojo life en mojo dat betekent, wat betekent ook weer in Christus. Volgens mij heet het iets van iets, heeft iets te maken met mindfulness in Swahili of zo.

Oh, cool. Ja, ik weet niet precies. Want Swahili daar... Ja, mijn vader is Keniaans en de officiële taal daar is Swahili. Ja, zeker. Ook al praat ze daar over eigenlijk wel Engels, want er zijn zoveel talen natuurlijk in Afrika. Ja. Ja, en omdat de kolonie is van Engeland geweest. Ja, ja, dat ook. Dat ook. Jij gooit tussendoor gewoon zo'n flex, waar niet? Dat je dat expres doet, dat is gewoon van nature.

Oh, ja. Nee, dat is niet de bedoeling. Nee, dat is juist goed. Ja, nee, dat heb ik totaal niet door per se. Nee, dat is goed. Meer facts. Ja, dat is gewoon... Nee, dat is juist goed dat je dat zegt. Ja, dat is ook gewoon gedachtespins. Ik denk ook heel vandaan van waar komt iets vandaan? Dat is ook... En daarom ook met FOMO vind ik zo interessant van... Wat de fuck gebeurt er in iemands brein?

Waarom... En waarom hebben bepaalde mensen het wel en bepaalde mensen niet? Nee. Dat vind ik ook... Ja, het is... Ik denk dat dat gewoon echt... Dat is echt weer zo'n typische ISW-uitspraak, maar dat zijn gewoon fucking veel factoren. Ja. Opvoeding. Ja. Sociale interacties. Vrienden. Ja. Van kan jij helemaal bij je vrienden zijn? Gewoon zonder... Heb je... Ja. Ik denk dat de juiste mensen om je heen wel echt fucking belangrijk zijn. Ja, precies.

Sowieso in alles gewoon. Ben je gevoelig voor populariteit? Die dat boeit mij gebeurt. Nee, nee, nee. Ja. Dat verschilt ook gewoon. Ja. Ja. Maar hoezo maakt het jou dat niet uit, zeg maar? Populariteit. Ja. Voor mij... Ik heb gewoon een soort streven van... Ik wil gewoon super erg mezelf worden. En dat ben ik natuurlijk al. Maar ik wil altijd dicht bij mezelf blijven. Denk je dat je dat punt ooit gaat bereiken?

Dat je echt denkt van... Ja, I'm me. En ik ben content volledig met mezelf. Ik denk het dus wel, omdat ik heel erg merk dat ik steeds meer oké word met mezelf. Ik had ook een afspraak. Dat is wel een best wel grappig verhaal. Ik heb altijd van mijn vader nijntje knuffels gekregen op momenten dat er iets belangrijks gebeurde. En ik dacht, als ik weer alleen kan zijn, dan zet ik een tattoo.

1:04:00

Dus ik heb deze gezet. Oh ja, dat is mooi. Een nijntje. En dat is voor mij heel erg een soort teken van... Oké, ik ben nu oké met mezelf. En ik weet nog dat ik... Qua dingen die ik doe... En dat is vooral van... Hoe heb ik mijn leven ingevuld? Vandaar wil ik nog een beetje zoeken dat ik echt... Ik wil bijvoorbeeld een bandje weer starten. En als ik dat soort dingen doe, weet ik...

Oh, dat zijn ook concreet dingen die me energie gaan geven. Dus ik denk dat er echt wel een punt gaat komen waarop ik nog meer kan zeggen van... Ik ben oké met mezelf. Maar daarom ben ik ook niet zo gevoelig voor populariteit. Omdat ik zo zit van... Ja, weet je... Ik ben wie ik ben. En dat is mijn streven. Ja, ik hoef niet zoveel meer. Of zo. Nee. Ik weet niet hoe jullie daarin staan.

Of het logisch klinkt. Ja, wel. Ja, nee. Ik heb het ook niet echt nodig. Ik wil meer populariteit van mezelf hebben. Ja, dat ik gewoon... Dat je ook gewoon met jezelf flex, toch? Dat je kan denken... Ik kijk daar in de spiegel en niet van... Wat ben ik een lekker wijf aan meer? Wow, ik zie mezelf. Dit is wat ik wil uitstralen. En dan mag je alsnog... Ja, dat kan ook. Maar dat gaat dan ook heel erg om de buiten.

Ja. Dat kan ook. Ja, maar ik bedoel... Soms voelt het dan ook mensen van... Dat je dan niet... Dat je jezelf niet meer mag voelen of zo. Dat je... Tuurlijk... Ik zeg flex hem gewoon. Tuurlijk. Ja, dat is waar. Maar flex hem voor jezelf. Ja. Flex hem niet voor anderen. Flex hem gewoon voor jezelf. En ik denk dat eigenlijk daar wel de basis is van... Sowieso... Flex hem nog steeds op Insta.

Ja, precies. Ja, zeg maar... Maar doe het allemaal voor jezelf. Ja, ik post voor mezelf. Ja. En voor mezelf, voor anderen te zien. Ja, precies. Ja, tuurlijk. Je mag jezelf echt laten zien. Maar uiteindelijk... Je moet shit nooit... Nee. Je moet... Ik post het niet om comments te krijgen van... Precies. Die ziet er heel mooi uit. Ja. Ja, kijk daar... Want ik weet dat ik er mooi uitziet. Bedankt. Dat is wel heel grappig.

Want ik had opeens echt veel minder likes op een foto. En ik vond het zo chill. Ja. Want ik dacht van... Wow. Alle mensen die hebben gereageerd mag ik echt. Ja, ja, ja. Dit zijn gewoon mensen die dicht bij mij staan. En ik heb nu wel negentig minder likes. Maar dit voelt goed of zo. Ja. Ik heb die likes ook uitstaan. En ik kijk er nooit meer naar. Nee. Likes. Het boeit me echt.

Nee, fuck me. Nee. Nee. Maar ik denk dat dat eigenlijk wel best wel de basis is van... Wanneer jij content met jezelf bent. En wanneer jij jezelf voelt. En gewoon wanneer je kunt zijn wie je bent. En zoveel mogelijk in ieder moment. En ook wanneer je alleen bent. En dat je gewoon kunt zijn. Ja, maar dat is ook al heel mooi, hè. Dat je gewoon kan zijn. Ja. Dat het niet is van...

Je moet nu atten. Want anders is daar de deur. Ja. Maar dat het gewoon is fijn dat je er bent. Ja. Punt. Ga lekker in de hoek. Wees je. Zelf. Ja. Wees er. Ja, wees er. Precies, ja. Ja, ik denk dat dat wel de basis is van... Eigenlijk sowieso alles wat we hier hebben besproken. Ja. Ja. Maar om op dat punt te komen. Ja. Ik weet niet. Het is een reis. Ja.

1:07:18

Het is een zoektocht. Ja. Het is een zoektocht. Ja. Ja. Ik weet niet, man. Ik vind het ook lastig of er inderdaad echt dan nog van... Oh, deze mensen hebben meer last van FOMO. En als je last hebt van FOMO, heb je dat dan zelf door. Ja. En groepsdruk. Er is ook niet een bepaalde code die er is om te kraken, zeg maar. Nee. Dan. Maar ik denk ja, wat we zeggen van ja, jezelf zijn.

En in zekere mate van groepsdruk is misschien ook niet verkeerd, want ik merk soms bij mezelf om wat ik zo goed weet wat ik wil, kan je daardoor ook heel inflexibel zijn. Ja. In situaties van dit ben ik niet, dus ik doe het niet. Ja. Weet je wel wat jij ook zei. Ja. Is dat altijd goed? Ja. Ja, misschien is het niet een kwestie van of dat goed of fout is. Maar dat is ook in de psychologie van, je hebt een zelfconcept van hoe kijk je naar jezelf en hoe duidelijker dat is, hoe meer je daar ook aan vasthoudt in situaties.

Terwijl je misschien er ook soms een beetje van moet afwijken om juist mee te kunnen gaan met een flow of zo. Maar ik denk dat het, aan de ene kant ben ik het daar met je eens, maar aan de andere kant ook niet. Dat is lastig. Wanneer jij ook gewoon verlegen content met jezelf bent, kan je jezelf denk ik ook beter manoeuvreren in bepaalde situaties. Zeg maar wat Bruce Lee toch zei, van Be like water, my friend.

Dat je gewoon water kan zijn en in iedere situatie ga je in een andere vorm zijn, maar toch blijf je water, zeg maar. Kameleon. Ja, precies, inderdaad. Je blijft wel gewoon jij en dat is eigenlijk ook met die verschillende facetten en verschillende situaties en verschillende versies van jij, dat je die laat zien. Ik denk dat dat best wel wat is. Ik denk dat je moet gewoon een lamp zijn met verschillende kleuren en in een kamer ben je een andere kleur, maar je blijft wel die lamp.

Ja, ja. Dat je niet opeens... En je blijft schijnen. Ja. Je moet altijd blijven schijnen. Ja, en soms mag je het lampje even uitdoen en gewoon zijn. Even gaan mediteren. Ja, precies. Even opladen. Ja, even opladen, precies. Precies. Dat is een metafool. Ik vind het leuk. Bij USB-C of gewoon USB-C? Ik weet het, man. Ik ben USB-C. Ik zit op zonne-energie, man. Oh, damn, man. Ja, sustainable. Flex, man. Ja, mijn USB-C zit aan een zonne-panel.

Ah, shit. Die zit aan die van jou, trouwens. Heel? Ja. Oh, je chopt gewoon met mijn medegang. Ah, dat is. Dat is. Dat is. Oh, achter de telefoon. Oh, scheide. Mag ik dit opnemen? Ja, sure. In de podcast? Sure. Sure. Hoi, man. Ik ben nu een podcast. Ik kan even niet proberen.

Deetje. Ja, ik kan. Bitch, ik kan posten. Oh. Proost. Mille, we hebben het nog ergens anders over hebben. Vertel waar mensen jou kunnen volgen. Ik ga Instagram verwijderen. Nee. Ik kan me volgen. Fuck Instagram. Ik weet niet eens wat mijn gebruikersnaam. Ik heb het verwijderd, trouwens. Oh. Omdat ik te weinig opslag had. Volgens mij is het. Volgens mij is het Adin Duursema. Ik ga het even heel zonder. Maar stuur me een brief.

1:10:39

Dat vind ik leuker. Mijn adres. Maar nu wordt het fucked up. Want die gaan mensen jouw hele enge brieven sturen. Nee, je kan me op Insta volgen. Ja, Adin Duursema. Ja, precies. En stuur me een DM als je op date wil. Ik hou al van mezelf. Ze kan je liefde geven. Ja, ik kan liefde geven. Miesje. Ja, volg mij. Waar? Op Instagram. Hoe? Op je telefoon. Hoe heet je? Michah. Op Insta.

lilmichah. En. computment. En. Wacht even, wacht even, wacht even. Wacht even, wacht even. Wacht even. Hier komt het. Hier komt het. Hier komt het jongens. Hier komt het jongens. Star Studio met daartussen. Twee dagen streepjes. Volg Bewogen Visie zelf. Dat is best wel fucking logisch. Ja. En volg mijn andere account. Ja, je privé account? Voor je innerst. X-E-T-A-R-I-Q-O-U-S. Oké. Nice. En volg mij op Insta. En bedankt voor het luisteren. En wees jezelf gewoon.

Wees. Lamp. Schuin. Zijn. Gewoon. Ja. Zijn. B. Ja. En er komt gekke shit aan voor jullie. Er komt gekke shit aan voor jullie. Er komt inderdaad gekke shit. Je gaat het zien letterlijk. Yes. Bedankt voor het luisteren. Bedankt Adinda. Ja, bedankt. Jullie ook bedankt. Goeie. Doei.