S2E8 - 'Je kwetsbaar opstellen maakt je juist sterk!' - In gesprek met Berbel Maernhoudt

Automatisch uitgeschreven, dus er kunnen fouten in staan.

00:11

Welkom bij Bewogen Visie de Podcast. Welkom! Mijn naam is Joshua. Mijn naam is Michah. Vandaag zijn we hier met Berbel. Welkom! Vreemdeling. Vreemdeling. De exotische vreemdeling. We hadden net opgezocht wat de naam Berbel precies betekende. Ja, het was een beetje overweldigend. Welkom vreemdeling. Dank jullie wel. Want dat is het eigenlijk wel een beetje. Ik zet ondertussen weer een wierookje aan. Wij kennen jou eigenlijk niet super goed. Nee, ik ken jullie eigenlijk ook helemaal niet zo goed. We hebben elkaar één keer op een feestje ontmoet toch? Ja. En toen ging je ook thee zetten trouwens.

Toen heb je ook thee gezet. Toen heb je Kaisha een theesetje gegeven. Ik was daar echt van onder de indruk. Want je maakte het echt gewoon heel erg ritueel-achtig. Ja? Oh ja, sowieso. Wat ik grappig vond, want we waren op een feestje waar ook gedronken werd, dus dat contrast was er. Want je had in de ene kamer echt keiharde beuktechno en dan heb je hier Joshua die echt heel ceremonieel thee. Maar ik bedoel zeg maar als je niet drinkt toch, dan moet je wat thee.

Ik zeg thee op zich. Ik vind dit is de tweede keer met beeld. En voor jou de eerste keer met beeld iets opnemen, neem ik aan? Of niet? In een podcast setting? Ja. Ja. Ja. Ja, absoluut. Hoe voelt dat? Voelt dat kwetsbaar? Ja, maar het voelt minder kwetsbaar dan leuk. En hoe zeg je dat? Dat het het waard is om het gewoon te doen. Juist omdat het zo spontaan is, zeg maar. En dat vind ik cool. En hoe voelt dat voor jou, Michah, dat we nu met beeld opnemen?

Eh, leuk. Ja. Ik vind het leuker dan eigenlijk alleen maar geluid. Ja. Ja. Want dan kunnen we ook creatief zijn met de set. Precies. Klopt. Ja. Ja. Vorige aflevering was het natuurlijk met ons tweeën. Zaten we gewoon in relaxe stoelen en nu met tafeltje en alles erbij. Over het bewogen jaar. Over het bewogen jaar. Ja. En onze visie daarover. Ja. Dat is toch wel weer wat. Wat ik in die episode trouwens was vergeten te zeggen. We hadden het over wat we hebben geleerd van 2021.

Check die episode trouwens nog op YouTube en de audio op Spotify. Maar wat ik had geleerd ook in 2021 is om me kwetsbaar op te stellen. En dat dat iets moois is. En wat heeft jou dat geleerd dan? Als het de bedoeling is dat ik vragen stel. Ja, zeker. Tuurlijk, tuurlijk. Ik denk het feit dat ik in een relatie zit. Dat zeker. Want je wordt gewoon aan dingen geëxposed toch? Ja. En hoe heet die vrouw dan? Brené Brown volgens mij is een vrouw die in TED Talk ook over kwetsbaarheid heeft.

Zij heeft boeken erover geschreven. En zij zegt van pas wanneer je echt kwetsbaar opstaat kan je pas echt een band met iemand gaan creëren. Absoluut. Ja. En dat heb ik wel echt gemerkt. En überhaupt zeg maar. Ja, ik ben me steeds kwetsbaarder gaan opstellen. En daardoor merk ik dat ik ook bijvoorbeeld met Michah als vriend een veel betere band ben gaan krijgen. Dus ja, ik merk dat dat wel echt belangrijk is. En ja, iets om voor te zeggen. Daar zitten ook echt groeimomenten in. Wat vaak ook wel heel spannend is. Want bijvoorbeeld ik vind het soms heel erg moeilijk om tegenover andere mensen te huilen.

03:49

Ook al heb ik heel sterk die neiging. Om wat voor reden dan ook. Maar en ik voel dan echt spanning. Omdat ik gewoon niet wil dat mensen me zien huilen. Omdat ik niet wil dat mensen weten dat ik ook als mens zijnde gewoon pijn ervaar. Maar weet je wel. Ik wil gewoon dat mensen denken van oh, ik kan alles aan. En ik voel helemaal niks bij bepaalde dingen. Behalve blijdschap en plezier en dat soort dingen. Maar wanneer ik dan naar iemand toe ben gegaan van hey, ik heb je echt eventjes nodig. En misschien dat ik dan alsnog mezelf wel een beetje tegenhou in hoe hard ik dan ga huilen.

Ik doe het wel. En dan daarna merk je ook dat die persoon je dan weer laat lachen. Of ze van joh, gaat het of juist stil is. Omdat hij of zij dan aanvoelt van oh ja, misschien heb je wel helemaal geen zin om te praten. En wil je gewoon dat ik fysiek hiernaast je ben. Weet je wel. En dat vind ik er zo cool aan. Want het is soms echt heel beangstigend om je kwetsbaar op te stellen. Maar als je dat dan gedaan hebt, dan merk je echt van oh, ik ben eigenlijk nu wel echt soort van meer uitgebreid als persoonzijnde.

En ik durf nu ook wel iets meer de ruimte die mij toekomt soort van in te nemen. Op wat voor manier dan ook. En op dat moment is het gewoon door dus te gaan huilen bij iemand. Of gewoon te vragen van ik heb je hulp nodig bij iets. Maar hoe zet je die stap? Want ik neem aan dat dat niet zomaar is van hey, laat ik nu gewoon zeggen van yo, ik wil huilen. Hoe is dat überhaupt bij jou gegaan? Nou ja, een heel specifiek moment. Dat was laatst nog. Toen ik 18 was, is mijn vader overleden.

En het is zo dat ik totaal geen grip heb op wanneer ik soort van wordt uitgenodigd om daar weer aan te gaan denken. En om daar soort van wel of niet volledig in te stappen. Want misschien een beetje graphic. Ik zat gewoon op het toilet. En ik was aan het nadenken over mijn vaders badkamer. Echt zoiets heel specifieks. En ik had dat heel lang niet, ik had het misschien niet eens gedaan sinds hij was overleden. Juist omdat het zo specifiek is.

En omdat in mijn beleving het verwerken van rouw een soort van compartmentalized wordt. Het wordt echt gewoon een soort van verdeeld in allemaal stukken. Omdat het misschien te veel is om in één keer te kunnen verwerken. Dus ja, dan komt er ineens een soort van beeld van een badkamer omhoog. En dan word ik heel verdrietig. Omdat dat nieuw is. Maar dat staat zo nauw bij hem. Dat ik er wel gewoon aan moet denken. En mijn vriend was bij mij thuis en verder niemand.

En ik weet dat hij ook dicht bij zijn emoties staat. Dus ik vertrouwde ook dat hij het aankon, zeg maar. Als ik naar hem toe was gestapt. En toen dacht ik, ja, fuck it. Want ik wil het ook graag voelen. Dus misschien dat ik soms niet eens stilsta bij. Oh, ik moet kwetsbaar zijn. Daar ben ik bang voor. Maar ik wil dit heel graag voelen. Dus ja, dat eigenlijk. Dan kies ik er gewoon voor van oké, ik laat mezelf nu die ruimte innemen.

In plaats van, oh, dat kost mij wat. Maar wat heeft ervoor gezorgd dat je die keuze zou maken? Want was dat eerst niet zo? Dat je dan zou zitten van, ik kies er nu voor om dat niet te doen? Om niet die ruimte in te nemen voor mezelf? Ik had het niet gedaan als ik hem niet vertrouwd had. Want ik wil niet mijn pijn aan mensen laten zien. Of juist in het geval van rouw de liefde die ik niet meer kan uiten laten zien.

07:10

Omdat mij het gewoon heel erg waardevol is. En omdat ik er zelf ook heel voorzichtig mee omga. Dus als ik hem niet genoeg vertrouwd had, dan had ik het gewoon zeg maar weggedrukt. En dan was ik weer gewoon bij hem gaan liggen of iets anders gaan doen. Dus dat eigenlijk. En denk je dat kwetsbaarheid ook belangrijk is dan in een relatie? Dat je zegt van, hey, ik voel me nu gewoon echt even kut. Van of ik wil me even afzonderen of aantonen dat je ergens mee zit.

Is dat belangrijk voor jou in een relatie? Oh, heel erg. Want ik had daarvoor een tijdje met iemand. Maar hij wist niet zo heel goed hoe hij met emoties kon omgaan. En dan... Achteraf gezien merkte ik dat dat ervoor zorgde dat ik zelf ook een beetje een toxic person werd. Want ik denk dat in ieder geval voor mij, als ik niet kwetsbaar kan zijn, dan word ik juist heel erg vicious. Omdat ik die persoon dan eigenlijk stiekem misschien een beetje kwalijk neem dat hij er niet voor mij kan zijn.

En daar dan van zijn zwaktes misbruik ga maken. En dat doe ik niet bewust. Of misschien wel. Omdat ik gewoon iets wil kunnen voelen. En omdat mijn eerste keuze dan niet is van, hé, laat ik er een punt achter zetten. Maar, oh, ik ga hier gewoon toch nog een soort van troost in kunnen fabriqueren of zo. Of fabriceren, weet je wel. Dus het is absoluut heel belangrijk voor mij persoonlijk. Omdat ik anders echt iemand word die ik niet wil zijn. Nee.

En is het ook belangrijk, zeg maar, om kwetsbaarheid te receven van degene waarmee je dan bent? In welke zin? Is het überhaupt belangrijk dat degene waarmee je de relatie hebt kan huilen bij jou? Oh ja, ja. Ik hoop inderdaad wel dat bijvoorbeeld mijn vriend, maar whoever eigenlijk. Het kan ook iemand zijn die ik helemaal niet zo goed ken. Dat die bij mij aanvoelt van, oh, zij staat open voor mij. Omdat, ik weet niet, jij bent gewoon onder andere de dingen die je voelt.

En misschien dat ik daar, net zoals jullie ook zeiden, dat ik daar morgen dan anders over denk. Maar dat is nu wat, zeg maar, in mij opkomt. Volgens mij ben je onder andere gewoon de dingen die je voelt. Dus als jij, of als iemand bij mij niet de veiligheid voelt om zichzelf te kunnen zijn, dan zou ik dat heel erg jammer vinden. En dat hoeft niet per se aan mij te liggen, maar dat zorgt er wel voor dat je gewoon een veel diepgaandere connectie kan hebben.

En je kan heel erg spontaan en luchtig voelen, maar die verbinding is wel heel erg, die wordt wel beïnvloed door of je wel of niet, zeg maar, je open durft te stellen. Ja, ja. Hoe is dat voor jou, Rusje? Nou, ja, ik vind het wel fijn als mensen gewoon kwetsbaar zijn bij mij, bijvoorbeeld. Ja. Zeg maar, ik sta daar ook gewoon heel open voor. Ja, dat idee heb ik ook wel. Ja, dat merk ik ook bij jou gewoon, zeg maar. Soms, jij bent ook zo iemand, of dat gevoel krijgt bij jou van, veel mensen zeggen toch, ik ben er voor je als je wilt praten.

10:28

Ja, maar bij Lisa krijg ik heel erg het gevoel ook van, joh, ik ben er ook gewoon voor je als je niet wilt praten. Ja, precies. Dan kunnen we gewoon letterlijk gewoon zitten. Ja, gewoon zijn. Oh, dat vind ik zo lekker soms. Ja, gewoon zijn. Ik weet niet, zo ben ik gewoon opgegroeid, denk ik. Ik zet daar ook niet echt een speciaal iets op of zo, zo ben ik gewoon. Nee, precies. Maar dat is wel mooi. Ik heb daar ook nooit echt kwetsbaarheid aan gekoppeld.

Want ik heb daar nooit echt zo over nagedacht, dat ben ik gewoon. Ja, want wat zie jij als kwetsbaarheid? Wel gewoon hoe kwetsbaarheid is, maar... Hoe is kwetsbaarheid? Shit! Oké. Neem je tijd. Hoe is kwetsbaarheid? Want basically, in de zin van het woord staat erin dat je eigenlijk makkelijker te pakken bent. Ja, dat je... Een zwakke schakel bezig bent. Nee, ik vind kwetsbaarheid niet zwak. Ik vind meer sterk dan zwak. Want als je kwetsbaar bent, dan ben je heel braaf om überhaupt al zo kwetsbaar te zijn.

Ja. En daar groei je door en je wordt er meer open van. Dus wat is daar zwak aan? Ja. Denken jullie dat je ook kwetsbaar met jezelf kan zijn? Oh, honderd procent. Ja, zeker. Honderd procent. Soms merk ik niet dat ik mezelf... Hm, wacht. Dat je zit van... Ik onderdruk mijn gevoelens nu. Hm, ja. En dan wanneer je eigenlijk laat zien van... Hé, ik voel me op dit moment kut. Fuck het onderdrukken dan. Dan wees ik nu gewoon in mijn pure kwetsbare vorm.

En dat is oké dan. Ik denk dat dat ook belangrijk is van... Wanneer jij kwetsbaar durft op te stellen... Dat je dan soort van erkent van jezelf dat jij oké bent. En dat je er mag zijn überhaupt. Ja. Ik hou ook van kwetsbaarheid in muziek. Ik voel ik met muziek met emotie, zeg maar. En ik heb ook een playlist op Spotify die kwetsbaar heet. En... Volg me trouwens op Spotify. En Joshua Schoonen. Als je volgt met emoties. Dat is iets. Als je volgt met emoties, volg me op Spotify.

En Joshua Schoonen met een hoofdletter J. Ik weet niet waarom ik zo J. It's a full circle moment. Maar in die playlist staat, zeg maar... Alleen maar Nederlandse soort van hiphop slash pop een beetje. Als je S10 als pop zou zien. Trouwens, shout out naar S10 dat ze fucking aan Songfestival gaat meedoen. Is dat ze? Ja, wist je dat niet? Nee. Oh shit. Ik ben blij dat jij dat ook niet wist. Ja, ze gaat meedoen aan Songfestival voor Nederland. Oké, dat vind ik wel echt heel cool.

13:44

Dat is echt fucking hard. Ik gun het haar ook echt. Ja. En ik vind het mooi, zeg maar. Want wat zij bijvoorbeeld represent. En wat een Revewego represent. En een Soar. En binnen ook, zeg maar, echt al die artiesten die in die playlist staan. Ja, het is echt een specifiek type mens. Precies. Zij stralen echt iets uit. Ja, zij stralen de kracht van het kwetsbaarheid. Straats voor mij uit. En dat, Typhoon trouwens ook, van, yo, wie jij bent is volledig oké.

En dat is gewoon goed. En zij doen het ook gewoon echt. Want ik geloof dat wij het er net ook over hadden. Dat je misschien soms geen zin hebt om consistent te zijn. Ja. Zij zijn ergens wat je bewondert. Zeg maar wat ik bewonder als luisteraar. Want ze zijn, en dat ergens is dan. Ze hebben veel luisteraars. Ze verdient vast wel wat geld. En ze komen op hele toffe plekken. En ze ontmoeten allemaal toffe mensen. Maar dat is niet van de ene op de andere dag gekomen.

Weet je wel. Ze hebben gewoon echt hard gewerkt. En dat, ik weet niet. Ik vind dat iets heel bijzonders. Dat elke persoon dat eventueel zou kunnen bereiken. Ja. Maar je moet wel iets in je mars hebben om daar te komen. En dat is dan gewoon voor jezelf blijven opdagen. En het riskeren dat mensen de shit die jij hard vindt. Of de dingen die je maakt. Gewoon totaal niet zo cool vinden als jij. Of dat ze het afwijzen. Of dat ze het afkrijgen.

Want dat gebeurt ook gewoon naast het feit dat je fans hebt. En ik weet niet of ik dat zou willen, zeg maar. Ik zou het heets wel aankunnen. Maar ik ben ook wel iemand die dingen niet graag doet. Als ik het gewoon niet leuk vind. Weet je wel. Ja. Zeg maar. Daar hadden we het met Constance over in de episode van EarthToday. Van hoe zij te werk gaan is. Wanneer resistance is. Is het oké. Dan gaan ze alleen wat met hun mee float is goed, zeg maar.

Dus dat is dan wat voor jou zou werken. Ik denk het wel. Want ik geloof ook wel, zeg maar, in the path of least resistance. Alleen ik zou het dan lastig te onderscheiden vinden of ik maalig... Wat is dat precies? Leg dat uit. Het is een beetje... Oh ja. Ik heb het gevoel dat het inhoud dat je je weg volgt. Een weg volgt waar je gewoon inderdaad de minste tegenwerking ervaart. Maar wat ik daar dan misschien een beetje verwarrend aan kan vinden is...

Wat jij geeft aan van ja, als er inderdaad een soort van blokkade is... Is dat dan omdat ik daar zelf voor kies of dat ik gewoon... Ja, hoe leg je dat nou uit? Ik zou het lastig vinden om te onderscheiden of ik de blokkade gewoon moet doorbreken. Of dat ik inderdaad gewoon een heel ander pad moet kiezen. Dus ik denk wel dat er gewoon vaak obstakels zullen zijn op een weg... Die je wel gewoon nog steeds aan het volgen moet zijn.

Maar ja, tot waar ga je om zeg maar de hele tijd tegen iets aan te blijven beuken... Dat er misschien niet eens zeg maar open gaat, weet je wel. En ik denk dat de path of least resistance daar dan ook wel een rol in speelt. Maar dan moet ik misschien voor mezelf wel eerst ondervinden van... Oké, maar wat houdt de least resistance dan in? Is het zo dat ik dan die obstakels gewoon negeer? Of dat ik ze juist ga omarmen, weet je wel?

17:02

Want dat is ook wel... In taal zitten soms ook nog wel een soort van gecompliceerde dubbelzinnigheden. Waar ik me altijd heel erg wel over fascineer. Want taal is gewoon iets wat je de hele tijd aan het gebruiken bent. Maar het kan echt voor hele heldere boodschappen zorgen. Of juist echt miscommunicatie. De bijbel. Oh ja, mensen zetten dat echt naar hun eigen hand. Ja, of nemen het juist heel letterlijk. Maar ik zie het, het is gewoon... Dat was vandaag tijdens geschiedenis nog.

Oh ja, we hadden het over slavernij. En dat een tot slaaf gemaakte man, die toen in Nederland woonde. Dus die toen vrij was, maar hij was nog wel een soort van van zijn meester. Die wilde toen het woord van God gaan prediken en zo. En dat slavernij eigenlijk een soort van goedgekeurd wordt in de bijbel. Dat wilde hij gaan vertellen aan de mensen in Nederland. En toen werd er gezegd van, omdat er in de bijbel staat dat je mensen moet dienen en zo.

Dus toen zag ik van, en dat je dankbaar moet zijn dat je moet dienen en zo. En dat het goed is om naar je meester te luisteren en zo. Dat ik zat van, maar dan interpreteer je de bijbel niet goed. Want het gaat erom dat je de kracht van... Dat is eigenlijk ook wel een beetje de kracht van je kwetsbaar opstellen. Dat het dienstbaar zijn voor iemand dat dat iets moois is. En dat jij iets kan geven aan iemand dat dat überhaupt iets moois is.

En dat kan in elke vorm zijn. Je liefde geven is ook kwetsbaar. En ik denk ook dat tot slaaf gemaakte mensen niet echt vrijwillig iemand tot dienst zijn geweest. Dat is wel even een important distinction. Want je kan heus wel iemand van dienst zijn. Maar dat kan dan met verschillende redenen zijn. Bijvoorbeeld uit liefde. Dan hoeft het ook misschien maar één keer. Maar tot slaaf gemaakte mensen zijn gewoon echt in een soort van positie gedrukt. Van, jij bent nu van mij en jij gaat het nu herhaaldelijk doen.

En als je eruit wil, dan moet je dit gaan doen. Maar dan ben je in principe eigenlijk nog steeds een tot slaaf gemaakte mens. Soms dan, ik ga daar niet lekker op. Mensen die, oh nee. Nee. Van, anders zou je er wel lekker op gaan. Zeg maar. Ver. Ja, heel ver. Nee, ik ga er wel lekker op. Ja, wel. Het is heel lekker dat het gebeurd is. Heb je iemand die je tot slaaf hebt gemaakt? Ja. Ja? Nee, nee, nee, nee.

Gewoon in je kelder. Echt hè? Heb ik een kelder? Dat weet ik niet. Vertel mij het. Geheim. Ik denk dat hij wil doen alsof hij niet weet of hij een kelder heeft. He is confirming nor denying it. Zo. God damn. Wat is een kelder? Maar wat is voor jullie de connectie tussen zelfvertrouwen en kwetsbaarheid? Heeft dat überhaupt iets met elkaar te maken? Zelfvertrouwen en kwetsbaarheid. Ben je meer, heb je meer zelfvertrouwen wanneer je niet kwetsbaar of zo? Ik denk... Als je heel hard doet van, joh, ik ben een macho en zo.

20:21

Ja, precies. Oeh. Misschien, het is wel toevallig dat je dat vraagt, want ik had het hier misschien gisteren nog, of eergisteren met mijn broer over, want hij had een gesprek met iemand en zij was heel erg aan het pleiten voor feminisme, maar er was iets waardoor zij er heel erg niet tegen kon om gewoon puur een heel vriendschappelijk advies van mannen aan te nemen. Oh ja, mansplaining en zo. Ja, hij legde haar iets voor en ze was echt van, ik ga dat niet doen, ook al was het een heel goed idee, weet je wel.

Of relatief goed idee. Ja, ik wil daar niks over zeggen. Maar, ik denk er nu zeg maar over na, want bij haar misschien schemerde er dan best wel wat onzekerheid door, omdat ze gewoon echt ergens aan vasthoudt wat ze niet kwijt wil. En dat is misschien haar kracht als vrouw en dat is iets heel moois. Maar als je dan gewoon bang wordt van mannen, dat is dan ook weer een beetje jammer. Of zonde eerder. Maar ik kan misschien even onzeker zijn als iemand die zich anders voordoet.

Maar als ik het niet erg vind, dan kom ik alsnog wel meer zelfverzekerd over als die persoon, zeg maar. En ik weet niet of dat dan te maken heeft met of je ook echt kwetsbaar durft te zijn. Maar het gaat wel inderdaad gepaard met een soort van idee van, ik hoef niet iemand anders te zijn. En dat kan heel lastig zijn, want ik ben ook prima iemand geweest die altijd iemand anders wilde zijn, gewoon zolang ik het maar niet was. En ja, dat heeft gewoon echt heel veel tijd nodig en steeds een soort van herhaling van het gevoel van, ik ben niet goed genoeg en er dan achter komen van, oh maar dat is wel zo.

En dan toch weer een soort van terugval hebben in die gedachtegang van, ik ben niet goed genoeg. Ja, is dat lastig? Dat terugvallen in oude gedachtegangen? Het wordt steeds minder lastig naarmate je eraan went, omdat je het steeds meer begint te waarderen ook ergens, dat je gewoon telkens wordt uitgenodigd om steeds meer, een beetje meer aan jezelf te denken en jezelf in een beeld van jezelf te plaatsen dat je wel oké bent, omdat je dan niet je of heel erg kutter voor jezelf voelt of juist heel erg goed en dan stiekem ook een beetje onzeker bent van, oh hoe lang ga ik het goed hebben.

Dan kun je er iets meer tussen blijven bewegen in een soort van bepaalde manier. Het is net als een soort van pendel, weet je wel. Dan heb je meer een soort van balans, omdat het juist telkens een beetje kan veranderen, want ik denk dat ik juist heel erg aan het vastklampen was aan, oh als ik me goed voel dan is dat een permanent ding, en als ik me kut voel dan is dat een permanent ding, maar dan leefde ik juist heel erg in de angst van, waarom gebeurt dit nou weer en ik was toch zo ver en nu heb ik meer zoiets van ja als ik me kut voel dan is dat gewoon zo.

Maar dat is wel kwetsbaarheid naar jezelf vind ik. Oh dat denk ik ook ja. Dat dat wel een vorm is van. Dat is waar. Hoe heb jij dan Michah van kwetsbaarheid naar jezelf? Weet eigenlijk niet. Nee? Wanneer heb je een situatie waarin je kwetsbaar was? Of zelfvertrouwd. Om op de vraag van Joshua terug te komen. Ja. Met dat zelfvertrouwen en kwetsbaarheid, ik denk wel dat het een connectie heeft. Ja. Hoe? Nou ja, bijvoorbeeld als je kwetsbaar bent en veel zelfvertrouwen hebt, ik denk dat dat het ook beter laat zien op zich.

24:10

Ja. Ver. Ja want laat zien wie je bent. Ja. En als jij zelfvertrouwen hebt en je bent kwetsbaar, waar ging ik heen met dit? Ik weet het niet meer. Vind je jezelf kwetsbaar genoeg? Hmm. Maar is er een maatstaf voor kwetsbaarheid? Nee. Nee. Nee. Ik denk dat voor jouzelf. Voor mij is het denk ik zo van ik wil mezelf, zeg maar wanneer ik mij puur kwetsbaar opstel, dan toon ik precies wie ik ben. En ik wil altijd zijn wie ik ben.

Ja. Daar had ik een zin over bedacht. Want vaak zeggen mensen toch van, joh, je kan zijn wie je wilt zijn en zo. Maar daar ben ik het niet helemaal mee eens. Je kan alleen zijn wie je wilt zijn als degene die je wilt zijn jezelf is. Over sure. Ja. En ik denk dat veel mensen zich daarin vergissen van, het is, zeg maar wanneer jij voor de ideale zelf gaat, dat is alleen haalbaar als dat is wie jij bent. Als dat niet is wie jij bent, stel mijn ideale beeld is fucking George Clooney.

Omdat hij, ik weet niet hoe ik het is als George Clooney kwam, maar omdat hij mooi oud is geworden. Ja. Volgens veel mensen. Ja. Maar als dat niet is wie ik ben, waarom zou ik daar naartoe streepen? Ja, precies. Die gedachten heb ik ook precies zelf. Ja. Dat is zo, ja. Ja. Heb je het gevoel dat je, heb je het gevoel dat je dan genoeg jezelf bent? Als wat? Ik probeer altijd gewoon mezelf te zijn. Ja. En mijn eigen gedachten te uiten.

Ja. Ik vind het überhaupt heel lastig, I guess, om iemand anders voor te doen. Ja. Dat is ook mooi eigenlijk. Omdat ik dat niet ben. Ja, dat is ook niet vol te houden. Ja. Ja, ik heb dat ook wel vaak geprobeerd. Dat is ook heel toxic. Nee, ja. Heb je dat wel ooit gedaan? Dat je anders voordeed dan wie je bent? Even denken. Ja, misschien op de basisschool. Ja, aan het begin van de middelbare school wel. Ja. Want op de basisschool ben ik heel veel gepest.

En toen, in de eerste dag, dacht ik zelf van, oké, ik ga nu heel stoer. Ja. Om niet gepest te worden. Ja, gewoon heel erg overcompenseren. Ja, en dan was er wel iemand anders een victim. Ja. Van mijn stoer doen. Ja, ja. Snap ik. Dus, ja, dat is ook weer kut. Ja. Maar ergens vind ik dat, ook al klinkt dat misschien niet heel politiek correct, wel justified. Want je kan ook niet anders. Want je kan ook niet anders. In de zin van, als mens zijnde heb je gewoon, je moet, je hebt de ene kant van het extreme ervaren.

27:35

Namelijk echt dat je heel erg, zeg maar, werd gedomineerd of in ieder geval in een submissive positie was. Dus dan snap ik wel dat wanneer die situatie er niet meer is, dat je dan in een andere situatie juist gelijk naar de andere kant van het extreem wil, om wel meer die balans uiteindelijk te kunnen vinden. De pesten gaat zelf vaak ook pesten. Ja, voor sure. Ja. Tot hij zoiets heeft van, wauw, ik hou mezelf nog steeds in een bepaald soort. Ja, ik heb dat wel gemerkt.

Ik werd ook soort van gepest, maar eerst had ik dat niet door, pas toen ik naar een middelbare school ging. Maar ik merkte dat ik ook zelf op de basisschool heb gepest, om soort van uit zelfverdediging. Ja. En toen kwam er heel groot schuldgevoel naar boven, wat ik eigenlijk voor mezelf heb onderdrukt. Want ik denk, schuldgevoel is voor mij wel het lastigste misschien om mee om te gaan. Ik vind het heel lastig als ik mensen heb gekwetst en daar kan ik niet goed mee omgaan.

Dan komt er een hele grote hoeveelheid zelfhaat naar boven van, hoe kan je dit mensen aandoen? En door dit al te zeggen is kwetsbaar, maar het voelt wel goed, zeg maar. Snap ik. Alleen vind ik het lastig hoe ik daaraan moet werken, zeg maar. Want, zeg maar, aan de ene kant zit ik van, oké, dat is op de basisschool gebeurd. En inderdaad, ik kan het enigszins justifijen, maar alsnog komen die gedachten soms naar boven van, oh, ik heb mensen pijn gedaan toen.

En ik wil dan niet in die gedachten blijven hangen, dus ga ik het zeg maar wegstoppen. Alleen als ik het wegstop, accepteer ik het alsnog niet. Nee, precies. Dus ik weet niet goed hoe ik daarmee om moet gaan. Ja, ik heb ook dat schuldgevoel door gewoon een vette, één dikke trauma gewoon. Ja, ik weet nog dat ik gewoon een jaar geleden, toen zat ik echt in dikke shit gewoon, depressief, al dat gewoon, door die schuldgevoel. En ik weet nog gewoon, toen ik jong was en toen ik had verteld van wat er was gebeurd.

Tegen wie? Tegen mijn moeder. Vertel mijn moeder, ja, je bent jong. Ja. Je wist niet. Beter. Je wist niet beter. Ja. Maar het voelt vaak wel zo of dat wel was. Ja. Ja, precies. Maar dat komt dan omdat je achteraf het wel hebt geleerd. Ja, ja, ja. En hoe had je het kunnen voorkomen als je niet wist dat het beter kon? Ja, je moest het gewoon leren, maar wel door die fouten begaan. Ja. Ja. Ik heb dat ook wel hoor. Maar dan nog is het kut.

Maar ja. Ja, ik heb ook wel gewoon dingen waarvan ik denk, jezus, ik heb die persoon gewoon zo, ik weet niet, gewoon, I just did them dirty, weet je wel. Dirty, dirty. En dan, oh, dat is zo akelig, juist omdat je kan niet terug in de tijd en met wat je nu weet, gewoon die persoon beter behandelen. Ja. En het is ook wel akelig, want je gaat dat schuldgevoel denk ik best wel blijven houden, maar dan denk ik van ja. Heb je sorry gezegd tegen die persoon, nu nog?

31:03

Of heeft dat überhaupt zin om later nog sorry te zeggen? Ja, ik denk dat het, ik weet ook niet meer zo goed over welke situatie ik me nu dan nog schuldig kan voelen, wat al gebeurd is. Maar ik doe, stel ik heb het idee dat voor mij of voor die andere persoon, zeg maar, mijn excuses aanbieden wel iets zou betekenen, dan zou ik dat doen. Maar ik doe liever, of ik laat die persoon gewoon helemaal met rust, als het echt, echt wel heftig was, of ik zorg gewoon dat ik iemand ben die er altijd voor die persoon is, of altijd naar die persoon luistert.

Of gewoon zorg dat ik niet meer die situatie creëer, want of gewoon anders reageer mocht diezelfde situatie zich voordoen, weet je wel. Dus dat is dan mijn manier van sorry zeggen, net zoals dat je bijvoorbeeld van die vijf liefdestalen hebt ofzo. Oh ja, love languages, ja. Stel, je zegt tegen iemand, ik hou van jou, maar die persoon wil het voelen, of door aanraking, of door geschenken geven, dan... Van welke love languages ben je? Nee, ik probeer daar soms, ik weet niet, ik heb het, ik hou heel erg van physical touch, ik ben heel erg van het handen vasthouden en iemands gezicht aanraken en zo.

Gewoon vol op zijn hoofd. Ik hou er ook wel echt van om ik hou van jou te zeggen, maar omdat ik dat eigenlijk wel echt heel vaak zeg, betekent dat misschien... Ja, maar is het wel gemeend, zeg maar, of zeg jij heel snel ik hou van jou? Oh nee, het is wel echt gemeend, want wat ik net ook zei, ik ben wel heel voorzichtig met mezelf aan andere mensen laten zien, dus ik zou niet... Ik vind ook, ik hou van jou, in ieder geval, in de eerste instantie wel, it holds a lot of weight.

Ja, maar omdat die gate dan al zeg maar open is gezet, eens ik het gezegd heb, dan vind ik het ook niet erg meer om het te blijven zeggen. Maar stel, je vriend die heeft dus één keer ik hou van jou gezegd en nu zegt hij het vaker, hebben dan als hij het vaker zegt minder waarde? Oh nee, nee, ik heb wel nog steeds zoiets van, oh we're on an I love you base, weet je wel, we zijn daar, dat vind ik wel echt heel erg chill.

Ja, het betekent nog wel hetzelfde, maar misschien dat voor mij de spanning weg is, waardoor het misschien lijkt alsof het minder betekent, maar het betekent gewoon nog steeds evenveel. Dat ik gewoon denk van, oh ik heb nu, ik ben nu met iemand tegen wie ik hou van jou zeg, dat zeg je gewoon tegen familie, weet je wel, de dingen die ik met familie doe, als ik dat met vrienden doe, dat betekent gewoon echt heel veel voor mij. Oké, ja. En welke love languages nog meer? Wacht, je hebt physical touch, je hebt, dus ik hou van jou zeg, of gewoon praten überhaupt.

Je hebt ook cadeautjes geven. Oh ja, cadeautjes geven en acts of service is dat toch? Of niet? Of is dat weer een aparte? Volgens mij heb je acts of service en dan nog... Je hebt ook quality time volgens mij. Oh ja, quality time en dan cadeautjes. Oké, chill. Volgens mij zijn dat de vijf love languages. Welke helemaal niet voor jou? Zit je bij eentje van, nou, dat is niet mijn ding? Ik denk dat gift giving bij mij wel op vijf zou staan.

34:17

Omdat ik er niet zo... Ik denk dat quality time voor mij best wel hoog staat, want ik hou er niet van om spullen die ik niet echt wil te krijgen, want dan ben ik van, shit, nu neemt dit weer ruimte in, weet je wel. Daar ben ik gewoon te praktisch voor. Dus bijvoorbeeld, ik hou hier van lezen en mijn vriend die vroeg een keer van, ja zou je het leuk vinden als ik je een boek gaf? En dan zeg ik, nee, ik heb liever dat je een boek voor me leent bij de bibliotheek, zodat ik het kan lezen en weer terug kan brengen.

Dus ik hou meer, zeg maar, van quality time in the sense dat ik wel gewoon ervan hou als iemand een ervaring voor me heeft klaargezet. Maar wat er op één zou staan, ik denk, physical touch. Ja? Ja. En dan daarna, nou, ik vind dat lastig. Ik denk, ja, eerst physical touch en dan ik hou van jou. Want als iemand zegt, ik hou van jou zonder dat we bijvoorbeeld gekust hebben of geknuffeld, dan schrik ik daar een beetje van. Want dan ben ik van, ik heb nog niet een soort van, ik weet niet, ik vind het...

Maar zou je quality time niet hoger zetten? Want ik zou denk ik quality time opeen zetten, want... Daar begint het. Misschien. Ja, zeg maar... Althans zou het zijn voor mij zo zijn. Daar begint het wel, zeg. Ja, ik denk van... Ik hecht er meer waarde aan als ik echt gewoon fijn, puur kwetsbaar mezelf kan zijn bij jou, dan physical touch bijvoorbeeld. Maar tuurlijk, ik vind physical touch honderd procent wel belangrijk. Ja. Maar sommige mensen zeggen vaak van, yo, ik heb maar één love language.

Ja. Maar ik heb ze alle vijf, ik vind het ook leuk om gewoon... Zeg maar, soms vind ik ook je die toch gewoon van... En dat vind ik bij, hoe heet het, cadeautjes geven, vind ik leuk. Net als bijvoorbeeld daar. Wacht, deze episode komt maandag al naar. Gelukkig, want ik heb daar een soort van canvas doek met allemaal coole shit erop staan die ik aan mijn vriendin ga geven. Te gek. En ik weet, zij wil me nog iets aan de muur hebben.

Hij is wel echt heel tof, ja. Dankjewel. Ja. En ik zag deze bij de kring lopen en ik dacht zo van, yo... Let's go. Het is omdat het, zeg maar, cadeautjes die zeggen, ik weet wie jij bent. Ja, absoluut. Dat zijn de leuke cadeautjes. En dan hoeft het niet, zeg maar, ik zou er niet superveel waarde aan hechten als iemand mij een Lamborghini zou geven. Ik bedoel, sick. Ik zou hem doorverkopen, want het is geld. Maar ik bedoel, een minder duur cadeautje.

Stel, hoe heet je met deze avocadopitten? Iemand koopt een schopje voor me die goed is voor avocadopitten ofzo. Ik zou daar heel veel waarde aan hechten. Dat is waar. Omdat diegene erover heeft nagedacht. Dat had ik ook... Toen ik jaarig was, had ik, zeg maar, al mijn vrienden uitgenodigd. En het woord vriend voor mij is sowieso al iets heel groots, zeg maar. Wanneer ik jou mijn vriend noem, dan ben je ook mijn beste vriend tegelijk. Wat had ik jou gegeven? Had ik jou iets gegeven?

37:19

Het heeft heel veel indruk gemaakt. Nee, het kan ook gewoon dat ik geen geld had en niks had gegeven. Ik heb geen idee. Maar dan vind ik het ook cute als iemand iets zou maken. Stel, je hebt geen geld dat geeft niet. En kijk, wat het dus was, was... Eén vriend die weet, onder andere... Ik hou veel van planten, dus die had twee plantjes voor me gekocht. Onder andere deze. Hoe heet het? Kajsa. Ja, die had een eigen zaden set waarmee je plantjes en zo kan laten groeien.

Ja, heel persoonlijk. Ja, dus zeg maar... En dat vond ik leuk, van de vrienden die mij echt kennen, überhaupt dat die allemaal bij elkaar kwamen. En dat ze allemaal iets hadden bedacht van, hé, wij kennen jou, dus geven wij jou iets wat ook toont van, hé, ik ken jou. Maar wat de fuck had ik jou gegeven? Ik weet het niet. Ik weet niet of ik me iets heb gegeven. Volgens mij heb je zijn hele antwoord niet gehoord, want je ging gewoon, kut, wat was mijn cadeau?

Wat heb ik nou gegeven? Ik weet niet of ik me iets heb gegeven. Maar kijk, zeg maar, het maakt me ook niet zoveel uit of iemand me iets geeft. Maar ik vond het, het gaat me ook om dat jij er was. Ja, dat weet ik ook wel, maar nog steeds. Geef mij iets. Ik ben boos. Ja, ik vind het ook heel erg leuk om mensen echt goede cadeaus te geven, want dat geeft non-verbaal gewoon echt aan dat je naar iemand geluisterd hebt.

Want je kan er echt heel goed achter komen wat iemand graag zou willen hebben of wat goed in iemands interieur past. Of een heel praktisch cadeau kan ik ook heel goed waarderen. Dat je denkt van, oeh, ik ken jouw routines en de dingen die jij leuk vindt om te doen. Dus bijvoorbeeld, ik hou heel erg van schrijven of zo. Dus stel, iemand geeft mij echt een supergooie pen die heel erg lekker schrijft, dan denk ik echt van, hell yeah, dit is wat ik wil.

Zulke dingen. Ja, dat spreekt ook wel echt heel veel. Wat is het, denk je, voor jou, Michah, love language? Of is dat lastig om te zeggen? Ja, dat is wel lastig om te zeggen. Of hoe, zeg maar, hoe ton jij überhaupt aan mensen van, dat je diegene... Graag ziet. Ja. Ik ga het met ze om. Quality time, I don't know, I guess. Physical touch is ook wel up there. Is gewoon up there. Is gewoon up there. Is gewoon up there. Cadeautjes geven vind ik ook wel leuk.

Ja. Ja. Maar ik heb niet echt... I guess, het zijn allemaal wel wat. Ja. En ik denk dat, oeite, bij jou ook, wat we net ook zeiden, dat jij gewoon een persoon bent die toont van, hey, je kan gewoon bij mij zijn. Ik denk dat dat ook wel iets heel belangrijks is. En ik waardeer dat überhaupt heel erg aan jou. Ja. Ja. Ja. Dat hij aanwezig is. Ja. En dat ik bij hem gewoon aanwezig mag zijn. Oh ja, voor sure. Ja.

40:19

Ja. En soms willen mensen ook iets te veel een antwoord voor je gaan zoeken, toch? Wanneer je ergens mee zit. Oh, een oplossing. Oh, daar ga ik niet zo lekker op. Ja, want dan vragen ze van, wat wil je? Of kan ik iets voor je doen? Dat vind ik wel fijn als iemand, ik vind dat een fijnere vraag dan als iemand vraagt van, yo, hoe gaat het? Ik vind het fijn als iemand zegt van, hey, kan ik iets voor je betekenen?

Ja. Maar ik vind dat dan, ik waardeer het gebaar, maar ik vind dat soms lastig, omdat, één, ik weet niet wat ik zou willen op zo'n moment. En twee, het, it requires me to think. En als ik echt, zeg maar, diep in de put zit, dan heb ik gewoon die space niet, weet je wel? Dan moet ik weer een soort van heel erg rationeel gaan zijn, terwijl ik juist heel erg hoog in mijn emoties zit. Maar desalniettemin waardeer ik dat mensen gewoon aangeven van.

Maar als iemand dat tegen mij zegt, zeg ik van, yo, laat me gewoon eventjes. Ja, precies. Zeg maar, het kan een klein iets zijn, gewoon, ja, gewoon met me zijn, dat je gewoon naast en zit op de bank, gewoon, en we kijken, we kijken Netflix. Ja. Dat kan al gewoon even uit mijn gedachten, zeg maar, zijn. Ja, zo simpel kan het ook wel zijn. Ja, het hoeft niet altijd van, oh, eh. We gaan er nu iets aan doen. Ja, precies, nee, gewoon even.

Wanneer mochten jullie kwetsbaarder zijn? Of in welke situatie? Ik denk, ja, misschien bedoel je dat zelf ook hoor, maar. Ik weet niet. Ik ben in elke situatie wel kwetsbaar. Ik heb niet echt periodisch waar ik mezelf kwetsbaar uitzet ofzo. Nee. Ik heb niet echt een kwetsbaar scale. Dankjewel. Alsjeblieft. Het is niet dat je op sommige situaties zit, bijvoorbeeld, van, hey, dan mag ik wel echt kwetsbaarder zijn. Ik weet ook niet of je dat zelf te zeggen hebt. Nee. Zeg maar, oh, je moet echt oppassen voor je maal.

Je kwam tegen je dingetje aan. Oh. Mag ik, wanneer mag ik kwetsbaarder zijn? Oeh, dat is wel een lastige vraag, want er zijn heel veel componenten waar ik nu over aan het nadenken ben. Ja, vrienden met onbekenden, bla, bla, bla. Ja, maar soms dan ben ik ook wel heel erg streng voor mezelf. Dus dan is mogen, zeg maar, een kwestie van wat ik mezelf toelaat. Maar dan is dat toch eigenlijk wel een situatie van dat je niet te streng voor jezelf bent en dat dat dan de vorm van kwetsbaarheid is?

Ja, maar tegelijk bijvoorbeeld laatst, ik werk nu in een sportschool en iemand was uit een apparaat gevallen en ik schrokde uit. Het was, ja, nou ja, kijk, oké. Ik weet niet eens of dit erin blijft, maar ik ga het vertellen. Nou ja, je hebt zo'n soort van stellage en ik kan dat woord nooit zeggen of ik denk er zelf aan dat iemand dat dan zo gaat herhalen. Het woord stellage. Ja, dat. Ja, ik wist het ook weer. Ik voelde het al.

43:28

En nou ja, je hebt zeg maar kabels die dan aan de zijkant van het ding hangen waar je aan kan optrekken. Ja. En die waren dus losgeschoten. En die vrouw die moest mee met de ambulance. Oh shit. Ja, nou ja, ze was verder uiteindelijk best wel oké, maar ze was gewoon vrij hard gevallen. En niet dat dat betekent dat ze oké was, maar in ieder geval. Zij moest dus mee met de ambulance en dat raakte mij gewoon heel erg. En toen was ik op de wc gaan huilen, want ik had zoiets van op werk is er niemand die ik echt genoeg vertrouw of om wie ik zelf genoeg geef om daar kwetsbaar te zijn.

Dus soms dan ligt het ook wel aan. Dan wil ik niet streng voor me. Dan ga ik op de wc zitten, obviously, want dan heb ik zoiets van joh, voel het maar gewoon. Ja. Maar dan heb ik nog steeds wel werk te verrichten, weet je wel. Dus op een gegeven moment moet ik wel tegen mezelf zijn van oké, we gaan het nu weer gewoon eventjes naar binnen brengen en weer op de werkvloer gaan staan, want dan heb ik wel nog verplichtingen.

Ja. Maar in principe, ja, als ik me veilig voel, dan vind ik het niet erg om bijvoorbeeld verdrietig zijn. Maar ik vind ook wel dat kwetsbaarheid, daar heb ik soms misschien nog wel meer moeite mee dan met verdriet uiten. Ik vind het soms moeilijk om me kwetsbaar op te stellen door juist plezier ook aan mensen te tonen. Want stel iemand, stel ik ben ergens heel erg enthousiast over, dan durf ik daar niet altijd even uitbundig op te reageren als ik zou willen, omdat ik bang ben dat ik daar dan ook op veroordeeld ga worden.

Of dan gun ik mezelf het plezier niet, weet je wel. Dus dat is ook wel een beetje het riskante, want soms dan vind ik het makkelijker om zeg maar in een soort van depressie terug te vallen dan om juist mezelf toe te vertrouwen dat dat geluk heus wel gewoon mag bestaan, weet je wel. Omdat ik dat gewoon dan nog niet zo goed ken als depressief zijn en een beetje angstig of zo. Ja. Wat heel erg dubbel en misschien ook een beetje tegen draad klinkt, maar als je gewoon heel lang in een soort van overlevingsstand hebt geleefd, dan wordt dat echt gewoon het normaal.

En alles wat daarboven is op een positieve manier, dat durf je dan gewoon, of dat durf ik dan niet, weet je wel. En soms vind ik dat heel lastig. Dus misschien dat ik, ik denk dat ik kwetsbaarder mag zijn als ik verdrietig ben dan als ik ergens plezier aan beleef. Maar daar ben ik nog aan aan het werken. Ja. Dat heb je best wel een antwoord eigenlijk. Ja. Ja, dat vond ik eigenlijk ook wel kloppend. Ik dacht, oh nice. Nice. Yeah.

Straight to the point. Ja, ik heb best wel, dat ik kwetsbaarder mag zijn wanneer mensen gewoon überhaupt iets zeggen. Leg uit. Ja, zeg maar. Ik ga best wel snel in een aanvallende stand. Al heb ik dat zelf niet echt doorgehad. Is het niet misschien defensief? Ja, defensief. Ja, ja, ja, ja. In plaats van aanvallen. Ja, oké. Ik denk niet dat je het dan per se wil aanvallen, maar meer dat het defensief is. Wel jezelf beschermen. Ja, maar ik vind het lastig überhaupt om te zeggen dat ik geen gelijk heb.

46:46

Daar zou ik kwetsbaarder in mogen zijn. Het is echt wel op hele kleine schaal. Niet eens dat er een gelijk of ongelijk is. Dus gisteren had ik een kunst op school en ik was gewoon bezig met zo'n schilderij enzo. En mijn lerares komt zo naar me toe en vraagt een beetje hoe het gaat enzo. Ik zei van ja, prima. Toen zei ze van oh ja, ga je daar nog iets doen? Dus toen gingen we samen eigenlijk een beetje kijken van wat ik nog op een bepaalde plek kon gaan toevoegen.

En toen merkte ik meteen dat ik in een depressieve houding. Ik wilde bijna met haar gaan vechten. Ja, dat ken ik. Terwijl ze zat, zij zat gewoon met mij na te denken van wat ik nog zou kunnen toevoegen. En dat is misschien ook wel een ding wat ik met autoriteit heb. Wanneer iemand zegt van hey, je kan dit doen. Gewoon een optie. Het is een optie om dit te doen dat ik al meteen zit. Nou, fuck you. Ik ga het gewoon niet doen.

Alleen maar omdat jij het zegt. Ik heb een eigen wil. Jij hebt daar geen invloed op. Ja, ja. Ja, unkenbaar. En daar klamp ik me iets te veel aan vast, denk ik. Dus wat ik toen heb gedaan, is gewoon juist gedaan wat ze zei. Want het was oprecht gewoon een goed en leuk idee om nog een klein dorpje daar beneden te tekenen. Het was gewoon een leuk idee. Dus ik denk dat ik me daar ook iets meer aan over moet geven.

Dat anderen ook goede ideeën kunnen hebben. Het kan zo simpel zijn. Ja. Goddo. Ik denk wel dat ik dingen heb en momenten waar ik meer kwetsbaar kan zijn. Maar daar kan ik nu niet gewoon opkomen. Ja. Hebben jullie dat jullie kwetsbaar op kunnen stellen bij jullie ouders? Oh, absoluut. Ja? Ja, daar ben ik ook heel dankbaar voor. Ik woon nu natuurlijk met mijn ma. En ik sta daar ook eigenlijk best wel regelmatig bij stil. Dat zij heeft zelf een opvoeding gehad waar kwetsbaarheid gewoon echt niet aan de orde was.

Het was niet eens per se not done of zo. Maar je werd gewoon echt neergehaald als je gewoon bijvoorbeeld verdrietig werd of zo. Wat ik heel erg heftig heb. Je helpt niet. Nee, er was geen ruimte. Ook omdat haar ouders dat totaal niet kenden of zo. Dus ik waardeer aan zich al dat zij het bij mij en mijn broer heel erg niet eens stimuleert. Het is niet alsof ze ons pookt van, hey, voel je nog wat? Help. Doe even wat. Maar van, joh, ik weet niet.

Zij staat gewoon altijd open voor hoe wispelturig ik ben en hoe afwezig mijn broer kan zijn. Zij heeft er altijd eigenlijk wel gewoon begrip voor. En het is niet alsof zij daar ruimte voor maakt, maar die ruimte is er gewoon. Dus daar ben ik heel erg dankbaar voor. En bij mijn pa was dat wel iets anders. Dan durfde ik dat niet altijd even goed. Maar er waren echt wel momenten waarop ik gewoon merkte van, oh ja, ik ben echt zijn dochter.

49:50

En op die manier voelt dat ook wel dat er gewoon ruimte voor kwetsbaarheid was. Omdat bijvoorbeeld, ik heb ook heel veel van de muziek die ik luister. Dat heb ik dan ook wel van mijn ouders. Of dan wisselde ik muziek uit met mijn vader. En dan vroeg hij ook echt van, hoe weet je dat ik dit leuk vind? En dan heb ik zoiets van, ja, dat voelt dan ook gewoon echt als een soort van kwetsbaarheid. Van ja, hij had het ook gewoon een stom nummer kunnen vinden.

En dat had ik dan heel jammer gevonden, omdat ook in muziek weet je dat je elkaar goed kent, weet je wel. Dus ja, ik denk dat ik daar wel geboft mee heb. Zeker, ja. En jij Michah? Ja, ik kan heel kwetsbaar zijn met mijn ouders. Ik doe het niet altijd. Nee, maar je vindt het ook niet lastig? Dat wel. Ja. Ik weet niet waarom, maar ik vind het wel echt mega lastig. Ja. En wat houd je dan tegen? Ik weet het niet.

Serieus niet. Dat zei ik ook al laatst tegen mijn moeder, want mijn moeder die merkt dat ook heel erg. En ik zei ook zo, ik weet niet. Ik weet niet wat het is. Ja, dat zie ik nog ooit wel. Ja, ik merk het ook, dat ik het ook lastig vind om over dingen te praten met mijn ouders. Omdat ik ook gewoon weet dat ze me soms gewoon niet gaan begrijpen. Ja, oké. Dat is soms echt lastig. En daar struppel ik ook mee van.

Want ze proberen het dan wel. En mijn ouders zijn ook gewoon mensen die echt proberen te begrijpen. Maar het is ook soms, kunnen zij dat niet, omdat het niet werkt met hun brein blijkbaar. En dat heeft er ook gewoon soms voor gezorgd dat ik zit van, ja, ik heb er ook gewoon geen behoefte aan om het met jullie te bespreken. Snap ik. Ja, ergens snap ik dat ook wel. Omdat als je iets graag wilt delen, of het nou pijnlijk of heel erg vrolijk is, je wil het daar gewoon over hebben.

Het is net als wanneer je een grap moet uitleggen. Wanneer je een grap moet uitleggen, is de grap niet grappig meer. Dus als je iets moet uitleggen wat jij tof vindt, dan is de hele magie ervan af. Want je hebt het al helemaal een soort van rationeel gedeek en strakt, weet je wel. Ik heb trouwens een leuke grap. Oh, vertel. Ik heb echt al lang geen grapjes meer. Tenminste, niet van die mopjes, zeg maar. Waarom karten de Beatles niet? Paul McCartney.

Oh, god damn. Ik heb mijn tijd nodig. Het is fijn. Ik heb mijn tijd nodig om daarvan bij te komen. Die duurde lang. Ik heb een valliebeeld van werk, dus shout-out naar Wout. Shout-out naar Hoogvliet, King. Ja, Hoogvliet. Als je niet bij een supermarkt hebt gewerkt, dan heb je echt geen werkethic. Je moet gewoon bij een supermarkt. Fuck jouw cv dan. Nee, daar ben ik het niet mee eens. Hoezo? Werk ergens anders wat leuker is. Ja, maar iedereen die begint... Ja, zeg maar.

52:59

Je wordt veertien of vijftien en dan de enige optie eigenlijk is gewoon de supermarkt. Ja. Je bent ook gewoon lekker cheap, weet je wel. Dus supermarkten zijn echt van, I come down. Ja. Dit is eigenlijk vooral een vraag aan jou. Merk je dat je struggelt als man zijnde met je kwetsbaar opstellen? Nee, nooit gehad. Nooit? Nee. Ik voel me sowieso niet echt heel... Ja, ik ben wel een man, maar niet echt heel erg man-man als opzicht in... Ik denk dat ik ook een feminine side in me heb, heel erg.

Ja, ja. Want ik ben sowieso ook heel gevoelig. En zei mijn moeder ook laatst tegen me van... Ja, ik denk niet dat jij bent zoals de meeste man. Nee, ja, nee. Maar heb je daar dan mee gestruggeld, dat je niet bent zoals de meeste man? Nee, ik heb daar nooit tijd voor gehad. Nee, ik heb geen tijd voor gestruggeld. Ja, ik was busy. Niet met leuke dingen. Ja, niet met leuke dingen. Ik begrijp het, ja. Dus, nee. Maar ik vind het juist ook...

Nou ja, het is ook een beetje dubbel of een beetje paradoxaal om te zeggen dat ik het mannelijk vind als je juist ook je vrouwelijke kant oparmt. Want wat is dan mannelijk, weet je wel? Het is juist een soort van geheel binnenin iemand, maar het feit dat je man bent maakt het dan mannelijker. Ja. Maar ik kan het zo waarderen. Je vindt het aantrekkelijk. Ik kan het heel sexy vinden als een man gewoon zichzelf is en niet gewoon de dingen die hij leuk vindt, maar ook gewoon echt op een superdiep niveau van, joh, ik heb twee verschillende energieën in mij die samenwerken, weet je wel?

En die gewoon afwisselen. Gewoon fucking dingen, ja. It exists for a reason, weet je wel? Het ene is het ander en het kan ook niet zonder elkaar, weet je wel? Dus ik kan dat zo waarderen. En denken jullie dat de tijd waarin we leven dat makkelijker maakt voor mannen om zeg maar gewoon inderdaad die feminine side ook gewoon te laten zijn? Aan de ene kant wel. Of niet meer goed te herkennen? Aan de ene kant wel, want we zijn natuurlijk wel als society steeds meer opener aan het worden, maar aan de andere kant wordt er natuurlijk bijvoorbeeld op de social media nog steeds heel erg gepromoot om stoer te zijn als man.

En ik merk nog steeds als ik een rok draag dat dat nog steeds voor een bepaalde plekken zorgt. Ik weet nog, we waren met Adinda in Utrecht en we liepen langs die clubs daar zo en we liepen daar en toen, ik zag al zo'n groepje waarvan ik al... Ja, je kan het al aanvoelen. Ja, ik voelde het al aan van wanneer we daar langs gaan lopen en je had die rok aan en er gaat iets gezegd worden en er werd iets over gezegd.

Maar dat vind ik daar dan ook extra stom aan, dat ik ben... Je bent echt een wandelend cliché geworden. Een gast heeft een rok aan en jij moet daar iets over zeggen. Het kan niet voorspelbaarder dan dat. Het was zo voorspelbaar, zeg maar. Bij de andere, weet je, ik... Ja, daar is het niet gebeurd. Ik zag daar ook niet echt aankomen. Ik let er daar niet op. Maar toen ik die mensen zag en de type mensen die daar stonden, wist ik het al. Het is heel erg judgeend misschien. Maar het is wel gebeurd.

56:30

Ja. Ik snap dat wel hoor. Het is ook niet eens misschien zo dat je ze aan het beoordelen bent, maar jij gunt het Joshua gewoon om niet met zulke gezeik te hoeven dealen. Juist omdat jij het er ook mee eens bent dat dat helemaal niks zegt over iemand. Hij heeft gewoon een voorkeur qua kledingstijl. En toevallig hangt er een rok in zijn kast, weet je wel. Maar als iemand dan met zo'n stom, kortzichtig opmerking komt, dan ben je echt van... Ach, you tire me. Weet je wel. Het is gewoon echt... Dat vreet gewoon energie, dat soort mensen.

Juist omdat je bent van... Probeer het een keer. Misschien vind je het hartstikke leuk. Maar ik denk dat veel mannen wel vastzitten in dat wat mannelijk is. Daarom fook ik ook niet met gender. Ik fook daar niet mee omdat het zo erg mensen in een bepaald stuk laten vastzitten. En vaak zie ik, daar heb ik maandag ook een presentatie op school over van, mensen zien gender en seksen als hetzelfde. Maar dat is niet zo. Seksen is jouw lichamelijke kenmerken en daar kan je man, vrouw of interseks in zijn.

En gender is wat jij je voelt. Dus dat zit in je hoofd, zeg maar. Ja, zeg maar de rollen die je daar neemt. Ja, en dat is puur iets wat de mensheid zelf heeft bedacht. En ik hou niet van maatschappelijk bedachte dingen die... Ja, wat mij betreft is het dat met gender houdt dat mensen in een soort van kooi, zeg maar. Ja, je wordt wel beperkt. Ja, want als man, wij als mensheid hebben bedacht met gender dat je als man geen rok kan dragen.

Want dat is vrouwelijk en dat is fout. En daar ga ik gewoon heel slecht op. En daarom zit ik ook van, ja, fuck that. Ik heb misschien ook zelfs met alle andere dingen van, er zijn zoveel type genders, waarom moet er dan een gender überhaupt zijn? Ja, daarom. Gender is iets raars. Hou het dan alleen maar bij seks. Ja, precies. Ik begrijp het nut oprecht niet van gender. Doe gewoon je ding en laat dat het zijn. Ik vind het ergens ook wel prima dat gender een ding is, omdat je ook gewoon de keuze hebt om daar niet naar te kijken.

Maar waar ik niet van hou, is mensen die er niet tegen kunnen dat andere mensen daar dus juist wel uitstappen. En die dan super soort van moraal ridder gaan spelen. En dat ze jou een soort van proberen te beperken en heel erg gaan projecteren. Ik hou echt niet van projectie, want ik ben echt van, luister, ik ga toch tegen die vrouw die uit dat ding was gevallen, wat ik net zei. Zij zegt altijd tegen mij dat ik er lelijk uitziet als ik mijn haar op een bepaalde manier draag.

Dat ik echt ben van, luister, misschien dat jij jezelf vroeger lelijk vond toen jij die haar stroom droeg. Maar projecteer die dingen die echt... Ze is tachtig, ik ben echt van, heal your traumas, get a nice self-image. Of stijf. Of die, weet je wel. Ik val uit een stellage en ik zie je wel weer. Maar ik hou er echt niet van als mensen je soort van, ik weet niet. Ja, als dat soort dingen gezegd worden, dat doen vooral oude mensen. Ja, maar ook inderdaad zo'n groep die dan langs een club wandelt.

59:37

Je wil iemand gewoon expres een slecht gevoel bezorgen. Dat ik denk van, jij hebt het niet aan. Hoezo kies jij ervoor om aanstoot te nemen aan iets wat iemand anders aan heeft, omdat jij je waarschijnlijk kut zou voelen als jij dat aan had. Maar dat is het hele plaatje niet, weet je wel. Ja, een beetje delusional. Ja, en dat is heel erg van, en dat is van deze tijd, volgens mij heb ik dit echt al ongeveer drie miljoen duizend keer gezegd in de podcast, van dat we ons in deze tijd zo weer gaan focussen zijn op wat ons anders maakt.

In plaats van dat we ons focussen op wat ons gelijk maakt. En dat is dat we allemaal human beings zijn. En tuurlijk, we zien er allemaal anders uit. Maar fuck that, we leven hier met z'n allen op aarde. Waarom zouden we ruzie maken omdat ik er anders uitziet dan jij? Die vergelijking is ook helemaal niet nodig. Nee. Dat ik echt ben van, het is juist heerlijk om gewoon anders te zijn, maar dan wel die unity te voelen, weet je wel. Ja, en kijk die unity is ook dat wij allemaal mensen zijn en dat we allemaal met dingen struggelen.

En dat we, wanneer we echt kwetsbaar zijn, dus wanneer we ons laten zien wie wij zijn, dan pas krijg je echt die band. Ja. En wanneer we dus gaan zien, we zijn één geheel als mensheid en de aarde gaat kapot. Dus daar moeten we wat aan doen voor de mensheid, want anders moorden we onszelf uit. Ja, dan is het gewoon klaar. Ja, voor ons zeg maar, niet voor de aarde, de aarde die chillt van gewoon. She's doing her thing. Ja, precies.

She's not bothered all. Nee. Maar dat vind ik wel een dingetje, dat zei die Brené Brown in haar TED Talk, zei ze dat ook. Check die TED Talk trouwens wel. Het is wel interessant, zei ze, en dat zeggen veel mensen, dat kwetsbaarheid en zelfvertrouwen gaat over iedereen heeft imperfecties en dat je die moet accepteren van jezelf. Maar ik struggle daar een beetje mee, want ik zit van, hoezo zijn dat imperfecties? Waarom zijn, want zij zeggen van, iedereen is imperfect. Ik zie ook niet echt imperfecties. Ik had laatst ook zo'n taal daarover, van, waarom is dat een imperfectie?

Ik denk omdat perfectie ook een soort van concept is. Ja, perfect is ook gewoon bedacht. Precies, inderdaad. En zo zit ik van, ja, eigenlijk is iedereen best wel fucking perfect gewoon. Oh, sowieso. Ja, en daarom, in plaats van te zeggen, iedereen is imperfect, want dan zit je meteen in het negatieve. Maar iedereen is basically perfect. En tuurlijk, je kan aan shit werken van jezelf en dat is altijd goed. Maar dat is gewoon hoe het hoort te zijn. Ja. Ja, ik heb wel...

Eigenlijk kun je niet echt over iemand zeggen of die perfect of imperfect is. Laat dat woord gewoon zijn voor technische dingen. Zo van, dit hier is niet perfect, want er zit een deukje in je. Zeg het niet over mensen. Fair, fair. Al heb je een deukje in me. Die kan nooit perfect of imperfect zijn. Ja, juist omdat we gewoon fluent beings zijn. Ja, we zijn gewoon. Ik denk dat dat ook wel een ding van kwetsbaarheid is, is dat je gewoon kan zijn.

1:02:45

Dat zou sowieso best wel een fucking doel zijn in mijn leven. Soms lukt het, soms ook niet. Ik ben gewoon. Ja, dat je gewoon bent. Dat ben ik meestal. Dat is basically wat we hier hoeven te doen, toch? Ja, bent ook. Dat vind ik leuk. Een flauw grapje. Ja, maar ik denk ook dat... I don't really know if there is such a thing as purpose. Je bent hier nou eenmaal en je kan er echt allemaal kaartjes aan hangen en waarden aan toekennen.

Je bent nou eenmaal en je hebt geen keus, weet je wel. Maar dat is denk ik ook het lastige soms vind ik aan mens zijn, is dat het veld is gewoon leeg voor jou om in te vullen wat jouw bestaan nou eenmaal inhoudt. En die verantwoordelijkheid is heel erg chill, maar soms dan maak ik het mezelf ook heel moeilijk om over van alles na te denken van oh, maar waarom doe ik dit? Of waarom doet die persoon dat? Of hoe kan ik daarop mee gillen?

Het is helemaal niet nodig. Chill. I'm really trying to relax. Zeg maar wat Guus ook een keer in de episode zei, shout out naar Guus, check die episode, gaat over ontstaan van de mensheid. En allemaal verschillende dingen. Ja, hij zei zo, we zijn hier op aarde. Nee, hij zei ik ben hier op aarde omdat ik er moet zijn, anders zou ik hier niet zijn. Oh ja, zeker. En dat is basically het enige wat we hoeven te doen, gewoon zijn. Ja, maar ik ben ook...

Weet je hoe fucking veel spermacellen... Ik had niet verwacht dat dat is wat je moet zeggen. Jij hebt met zoveel spermacellen gevochten. Je zegt dat en you won. Wil je dat aan het eindje kiest? Het is niet zo dat de spermacellen... Jij bent gewoon gekozen. Je wordt chosen by an egg. Oh, dat vind ik best wel sick. Oh, voor sure ik ook. Ja, je bent gewoon gekozen. En kijk, dat bedoel ik, daarom ben je juist perfect. Want jij bent degene die bent gekozen.

Ja, jij mocht het zijn. Je bent niet voor niets gekozen. Nee, want hoe lastig de human experience het ook is, ik had dit niet willen missen. Stel, je was gewoon niet gekozen als spermacellen en je was gewoon... Je hele bestaan was er niet. Je kan je dat niet voorstellen, dus dan mis je het ook niet. Maar als ik dit niet had ervaren, it would suck. Dat zou sowieso zullen zijn. En kijk, dat is gewoon... Daarom moeten we dit wat meer waarderen hier.

Oh, zeker. Ja, maar daarom vind ik dit ook zo leuk. Het is gewoon echt... Je nodigt mensen uit. Vreemde mensen in je huis. Ja, vreemdelingen. Vreemdelingen in je huis. En dan ga je gewoon kletsen over dingen. Ja. Over de ervaring. En die ervaring heb je dan op dat moment ook. Ja. En dat is ook al een vorm van kwetsbaarheid. Oh, for sure. Ja. Het mens zijn is überhaupt ook kwetsbaar. Ja, je bent super exposed all the time. En je kan jezelf wel zeggen van...

Oh, ik heb kleding aan. Ik woon in een huis. En ik heb geld. En dit en dat en dat. It sort of secures you. Doe maar niet als het jouw tijd is om te gaan. Got that. Ja, want ik heb altijd wel zoiets van... Ik vind het niet erg als ik morgen sterf. En heel veel mensen schrikken daarvan. Want het wordt gelijk in een soort van context geplaatst van... Je wil dood. Ja, je wil dood. Ik hoef niet per se dood.

Maar ik heb er geen erg in... If it happens. Ja. Ik hoop dat het niet al te pijnlijk is. That's it. Maar ook dat is niet aan mij. Ik heb zoiets van, ja... Je gaat dan toch dood. Je gaat dood. En ik heb zoiets van... Dat zorgt er ook voor dat ik wel stil blijf staan bij wat dingen me wel waard zijn. En wat me echt niet kan schelen. Want ik heb zoiets van... Als ik me gewoon goed voel over mezelf en de dingen die ik wil doen...

1:06:08

Het hoeft niet eens al de hele tijd te zijn. Maar stel, ik ben iets aan het doen wat ik echt leuk vind. En dan denk je van... Oh ja, morgen kan ik doodgaan. Want ik heb vandaag dit kleine dingetje gedaan wat mij echt gelukkig maakte. En als je dat volhoudt... Dan heb je denk ik ook steeds meer een soort van... Vrede met dat sterven ook gewoon inevitable is, zeg maar. 100%. Ja, en het is gewoon... Sterven is ook weer... Begin van iets nieuws.

Oh ja, zeker. Ja. Ja. Sick. Dus ja. Dankjewel. Ja, jullie bedankt. Waar kunnen mensen jou volgen? Bijna niet. Ik heb een telefoonnummer. Waar ik ook niet heel veel op reageer. Ik heb echt al heel lang niks meer op mijn Instagram geplaatst. Ik heb geen Snapchat meer. Dus ja. Volg Bewogen Visie. Ja, volg gewoon Bewogen Visie. Ik doe er niet toe. Ik ben maar gewoon een figment. Ja, volg Bewogen Visie. Gewoon een vreemdeling. Gewoon een vreemdeling. Ja. En ik ben weer on my way after this.

Ja, dan. Dus ja. Hoe voel je je eigenlijk bij dat het bijna 2022 is? Een beetje weird. Want er zat helemaal geen trend in het jaar. Dus meestal. Walf Grona. Ja. Dat biekte wel continu. Walf Grona was de fucking trend. Oh man. So trendy. Wanneer gaat die trend weinig gaan? Ja. Wanneer gaat die trend weinig gaan? Ja. Ja. Je kan dan ook nog een gesprek voeren van bestaat het wel echt? Is de trend er wel? Maar hoe ik me over... Ik weet niet.

Ik heb er wel zin in in het volgende jaar. Ja? Ja, best wel. Meer inspiratie. Tenzij dat vergelijkbaar is. Maar ik denk dat ik het woord inspiratie eerder zou gebruiken. Radisch. Je geeft me niet heel veel te woorden. Start nu. Met inspiratie. Moet je dat niet in de camera zeggen? Nee. Ik zeg tegen jou. Oh, dankjewel. Start nu met inspiratie. Ja, in plaats van volgend jaar. Ja, dat is wel. Mensen zeggen altijd van... Oh, dan ga ik dat doen. Ja, ja.

Waarom volgend jaar? Doe gewoon nu. Ja. Doe gewoon nu. Oh, maar ik reserveer het ook niet voor volgend jaar. Maar it might be full of inspiration. Ja, ja, ja. Het is gewoon een manifestatie. Ja. En wij manifesteren nu dat jij abonneert op ons YouTube. Ja. Abonneer. Abonneer. En wij zetten op Spotify bijvoorbeeld. En daar zit volgens dan. Oh, en like. Like, comment. Doe alles. En ga naar onze Instagram. Slide in de DM's. Als je even een gesprek met ons wil voeren.

Als je nog iets hebt toe te voegen. En in... Dit is de laatste episode van 2021. Oeh, ik ben jullie afsluiter. Wow. Got it. Ja. En daarom, we bedanken jullie enorm sowieso voor het luisteren. Ja. En het feit dat we in maart begonnen zijn. En dat we nu hier zijn. Waar we nu zijn. Met fucking lampen op ons. Dat is echt cool. En de camera. Dat is echt cool. Daar ben ik dankbaar voor. En dankbaar überhaupt dat er fucking mensen naar ons luisteren.

Ja. Dat is echt heel lief. Dat is gewoon sick. That's nice. Ja. En überhaupt gewoon volgen op Insta. Ja. Sowieso. Gewoon. Ja. Wow. Wow. Dat vind ik zo cool. Als je zeg maar een beslissing maakt van dit wil ik doen. Dan ineens komt er zoveel op je af waarvan je denkt dit is precies wat ik wil. Ja. Ja. Oh. Ja. En maak die eerste stap naar wat je wil. Oh ja. Want het is echt binnenhand bereik. Ja man. Gewoon zo. Yep.

1:09:29

Reach out and grab it. Yep. Goal. Goal. Goal. Goal. Goal. Yes. Die naar groene thee ruikt. Ja. Hoe komt dat? Hoe komt dat? Het ruikt naar groene thee. Want het is groene thee. Het leven is groene thee. Dus ik neem jou mee naar de volgende episode. Goal. Goal. Peace out. Peace out.